ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΡΩΤΑΩ!

Νομίζω ότι είναι ότι πρέπει για ξεκίνημα Κυριακής το τραγούδι αυτό.

Ο ρυθμός του εύχομαι να με ακολουθεί όλη τη μέρα.

Όσο για τον στοίχο, η ουσία είναι ...

Έχω για σπίτι μου την γή τον ουρανό ταβάνι...

Τα υπόλοιπα έρχονται και παρέρχονται.

http://www.youtube.com/watch?v=W4pBsVMtUUI

ΗΡΘΕ ΒΟΡΙΑΣ, ΗΡΘΕ ΝΟΤΙΑΣ

Τρελός αέρας σήμερα εδώ στη Θεσσαλονίκη. Ευτυχώς το έκοψα στον πόντο το μαλλί χθες και γλύτωσα το μαστίγωμα.
Μου αρέσει ο δυνατός αέρας. Αρχικά γιατί καθαρίζει η ατμόσφαιρα αλλά και γιατί τα βράδια μου γεμίζουν με εκατομμύρια φωτεινά αστέρια.
Έφυγα νωρίς λοιπόν από την πόλη, μπήκα στο red bullet μου (το κατακόκκινο αυτοκίνητο μου είναι αυτό) πήρα καφέ, τσιγάρα και με το σούρουπο έφτασα θάλασσα.
Μέσα στη πόλη δε μπορώ να απολαύσω τον ουρανό, όμως όπου υπάρχει απουσία τεχνητού φωτός είναι μαγεία.
Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή λίγο φοβήθηκα μόνος μου τόσο μακρυά σε μία έρημη παραλία με τη θάλασσα να αφρίζει και το δάσος πίσω να ωρύετε. Σιγά σιγά όμως άρχισα να ξεχωρίζω τους ήχους και τις σκιές, ανακάλυψα ότι είναι φωτεινή η βραδιά και ξαφνικά ήμουν σε οικείο χώρο.
Κοντά σε ένα βράχο ξάπλωσα στην άμμο, άναψα το πρώτο τσιγάρο και άφησα τον αέρα να με «εξαγνίσει». Πάντα είχα την αίσθηση ότι ο δυνατός άνεμος μου αφαιρούσε ότι αρνητικό και ότι με βάραινε. Βέβαια το φυσικό είναι όχι μόνο να παίρνει ο άνεμος αλλά και να φέρνει.
Και ξαφνικά φλαπ… «Πάτα θτη μάπα» που λέει και ο γιός ενός φίλου. Πάρτα λοιπόν στη μάπα όσα κάνεις ότι δεν βλέπεις, όσα πίστευες ότι έκλεισες και όσα όχι φώναξες στον εαυτό σου!
Και ήμουν εκεί μόνος με την άμμο, τη θάλασσα, τα αστέρια, ένα φεγγάρι φέτα λεμονιού, τον καφέ και τα τσιγάρα μου.
Έβγαλα παπούτσια, σήκωσα μπατζάκια και άφησα το κύμα που έσκαγε να μου βρέξει τις πατούσες και στη συνέχεια από απροσεξία μου… να με λούσει ένα πιο δυνατό κύμα ως την μέση. Πάει ο συλλογισμός, πάει ο ρομαντισμός, πάει όλη η μαγεία, πάνε οι σκέψεις. Ποιος με καταράστηκε?
Άρον άρον λοιπόν επιστροφή στο σπίτι, μούσκεμα ως το κόκαλο.
Παρόλα αυτά στην επιστροφή μου τραγουδούσα ένα αγαπημένο μου τραγούδι το οποίο ακούω και αυτή τη στιγμή από τη φωνή του Μάνου: «Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς».
Σας αφήνω να το απολαύσετε σε μιά διαφορετική εκτέλεση και εγώ πάω να πάρω κανένα αντιπυρετικό!

http://www.youtube.com/watch?v=o4zspuDHo_Q

THE IMPOSSIBLE DREAM

Just because nothing in life is impossible!

Το πιό αισιόδοξο τραγούδι που άκουσα σήμερα μου το είπε ο Δον Κιχώτης.

http://www.youtube.com/watch?v=sZE4KGB6Wt4

To dream the impossible dream

To fight the unbeatable foe

To bear with unbearable sorrow

To run where the brave dare not go

To right the unrightable wrong

To love pure and chaste from afar

To try when your arms are too weary

To reach the unreachable star

This is my quest

To follow that star

No matter how hopeless

No matter how far

To fight for the right

Without question or pause

To be willing to march into Hell

For a heavenly cause

And I know if I'll only be true

To this glorious quest

That my heart will lie peaceful and calm

When I'm laid to my rest

And the world will be better for this

That one man, scorned and covered with scars

Still strove with his last ounce of courage

To reach the unreachable star

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Θα μου επιτρέψετε να μελαγχολήσω για λίγο σας το υπόσχομαι. Απλά άκουσα ένα τραγούδι μόλις.
Ξέρετε είναι κάποια τραγούδια τα οποία τα αγαπάμε από τη πρώτη στιγμή που τα ακούμε. Μας αρέσει ο στίχος η μελωδία η ερμηνεία και για αυτό τα τραγουδάμε συχνά.
Και ξαφνικά έρχεται μια μέρα που το τραγούδι αυτό κουμπώνει επάνω μας. Κάτι γίνετε και λέμε μέσα μας: ναι για εμένα το έγραψε, για τη στιγμή αυτή. Οι στίχοι, η χροιά και η κάθε ανάσα του τραγουδιστή αποκτούν την πραγματική τους υπόσταση.
Η μουσική και οι στίχοι ανήκουν στον ταλαντούχο Αλκίνοο Ιωαννίδη η μοναδική ερμηνεία στην Ελευθερία Αρβανιτάκη.


http://www.youtube.com/watch?v=wo6TqVFZBlk

Ένα τραγούδι για την ελευθερία

Σβήσε ένα φως, βάλε να πιούμε
Πάρε το χέρι μου, δωσ’ μου φωτιά.
Λίγο να σε χαρώ πριν κοιμηθούμε
Κι αύριο ξέχνα με οριστικά.

Φύγε πρωί σαν κάθε μέρα
Μ’ ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά.
Μ’ ένα μικρό φιλί, μια καλημέρα
Και μη με ξαναδείς ποτέ ξανά.

Πάει καιρός που θες να φύγεις
Πάρε το χέρι μου, πες το γλυκά.
Όπως με κοίταξες κάποιον Νοέμβρη
Και μου είπες σ’ αγαπώ πρώτη φορά.

Θα με συγχωρέσει ο στιχουργός γιατί άλλαξα μία λέξη, τον μήνα!

Και τέλος να παραθέσω και ένα στίχο από τραγούδι της Ελευθερίας που θα κυκλοφορήσει την επόμενη εβδομάδα "Δεν θέλω στην αγάπη να κρύβετε το δάκρυ".

Alanis Morissette - Uninvited

Με τραγούδι επανέρχομαι και σήμερα, τι να κάνω όμως που η άτιμη η Alanis Morissette μου βγήκε σε μία στροφή σήμερα και μου είναι αδύνατο να το αγνοήσω και να μην μοιραστώ μαζί σας το κομμάτι αυτό.

http://www.youtube.com/watch?v=FjTB6EG3xGo

"Uninvited"

Like anyone would be

I am flattered by your fascination with me

Like any hot-blooded woman

I have simply wanted an object to crave

But you, you're not allowed

You're uninvited

An unfortunate slight

Must be strangely exciting

To watch the stoic squirm

Must be somewhat heartening

To watch shepherd need shepherd

But you you're not allowed

You're uninvited

An unfortunate slight

Like any uncharted territory

I must seem greatly intriguing

You speak of my love like

You have experienced love like mine before

But this is not allowed

You're uninvited

An unfortunate slight

I don't think you unworthy

I need a moment to deliberate

Φανή, Φιλαρέτη, Κατερίνα, Χριστιάνα, Έλενα καλή ακρόαση.

Habanera - Bizet

Από το πρωί στριφογυρνά στο μυαλό μου αυτό το κομμάτι από την Κάρμεν.

Το ψιλοτραγουδούσα με τα μέτρια Γαλλικά μου και ήταν το πρώτο που άκουσα μόλις μπήκα σπίτι.

Εκτυπώστε λοιπόν τα λόγια κάντε ένα κλικ στο:

http://www.youtube.com/watch?v=lKnR9VIK3MA

και απολάυστε την δική μας γυναίκα που έζησε και βίωσε τον έρωτα σαν την ηρωίδα του Bizet την μοναδική Μαρία Κάλλας.

"Habanera"

L’amour est un oiseau rebelle

Que nul ne peut apprivoiser,

Et c’est bien in vain qu’on l’appelle

S’il lui convient de refuser.
Rien n’y fait, menace ou prière.

L’un parle bien, l’autre se tait.

Et c’est l’autre que je préfère.

Il n’a rien dit mais il me plait.

L’amour! L’amour! L’amour! L’amour!

L’amour est enfant de Bohême,

Il n’a jamais jamais connu de loi.

Si tou ne m’aimes pas, je t’aime.

Si je t’aime, prends garde à toi!
Si tou ne m’aimes pas,

si tou ne m’aimes pas, je t’aime,

Mais si je t’aime, si je t’aime,

prends garde à toi!

L’oiseau que tu croyais surprendere

Battit d’aile et s’envola.

L’amour est loin, tu peux l’attendre.

Tu ne l’attends pas, il est là.
Tout atour de toi, vite vite,

Il vient, s’en va, puis il revient.

Tu crois le tenir, il t’evite.

Tu crois l’eviter, il te tient.

L’amour! L’amour! L’amour! L’amour!

L’amour est enfant de Bohême,

Il n’a jamais jamais connu de loi.

Si tou ne m’aimes pas, je t’aime.

Si je t’aime, prends garde à toi!
Si tou ne m’aimes pas, si tou ne m’aimes pas, je t’aime,

Mais si je t’aime, si je t’aime, prends garde à toi!

Α και δουλέψτε λίγο τον στοίχο στο μυαλό σας...!!!