tag:blogger.com,1999:blog-11690781561557949062012-02-16T20:53:36.033+02:00Always look on the bright site of life Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ. ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ. ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗ ΔΕΙΤΕ ΕΧΕΙ ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ. ΑΝ ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΛΥΠΑΜΑΙ ΑΛΛΑ ΕΙΣΤΕ Ο ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΡΙ-ΚΟΣ!Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.comBlogger701100tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-15689615770960826852010-04-21T19:34:00.002+03:002010-04-21T19:34:29.787+03:00<object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=9,0,0,0" height="90" id="leaderboard" width="728"></P><p></P><p></P><p><param NAME=movie VALUE="http://www.eilid.com/311/BringThemBack/leaderboard.swf" /></P><p></P><p><param NAME=quality VALUE=high /></P><p></P><p><param NAME=bgcolor VALUE=#FFFFFF /></P><p></P><p><embed href="http://www.eilid.com/311/BringThemBack/leaderboard.swf" quality=high bgcolor=#FFFFFF WIDTH="728" HEIGHT="90" NAME="leaderboard" ALIGN="" TYPE="application/x-shockwave-flash" PLUGINSPAGE="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></EMBED></P><p></P><p></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1568961577096082685?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-43581944629077185782010-04-20T13:31:00.002+03:002010-04-20T13:33:53.661+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S82BvIVlX5I/AAAAAAAAASc/hn3qybZThA8/s1600/old_driver.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S82BvIVlX5I/AAAAAAAAASc/hn3qybZThA8/s320/old_driver.gif" wt="true" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τον είδα εγώ τον χάρο τον είδα ψες αργά! Όχι, όχι δεν ήταν σε όνειρο αλλά στο δρόμο συγκεκριμένα στη περιφερειακή οδό της Θεσσαλονίκης και ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του.</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;">Ας τα πάρω όμως με τη σειρά τα πράγματα. Υπάρχουν 3 κατηγορίες οδηγών που πραγματικά εύχομαι να μην βρεθούν στο δρόμο μου μια και είναι οι πιο επικίνδυνοι και έχουν πλήρη άγνοια αυτού! Ποιοι είναι? </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Κατηγορία Α.</strong> </div><div style="text-align: justify;"><strong>Η οδηγός πήρα το δίπλωμα στα 45!</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γυναίκα στο γένος. Την αναγνωρίζετε αμέσως. Μαλλί ξασμένο τόσο που δεν έχει ορατότητα πίσω της. Πάνω της έχει την Άρτα και τα Ιωάννινα σε μπιζού και στο πίσω κάθισμα σακούλες από τον Βασιλόπουλο.</div><div style="text-align: justify;">Αναποφάσιστη μονίμως, για τον λόγο αυτό κινείτε ακριβώς στη μέση από τις 2 λωρίδες. Ούτε δεξιά ούτε αριστερά στο κέντρο! Ένα πράγμα να μην μπορείς να την προσπεράσεις!</div><div style="text-align: justify;">Το στήθος συνήθως είναι κολλημένο στο τιμόνι και το κεφάλι της πιο μπροστά, η μύτη σχεδόν ακουμπά στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου. Μέση ωριαία ταχύτητα τα 15 χιλιόμετρα όπως και η επόμενη κατηγορία μας.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Κατηγορία Β.</strong></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ο οδηγός πήρα το δίπλωμα επί Τουρκοκρατίας.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Άρρεν αγνώστου ηλικίας μια και η ταυτότητα του χάθηκε στο λιμάνι της Σμύρνης τότε επί της καταστροφής.</div><div style="text-align: justify;">Αυτόν πέτυχα και χθες το βράδυ στον δρόμο μου. Βράδυ ξαναλέω στην περιφερειακή οδό με όριο ταχύτητας τα 110 χιλιόμετρα, και ενώ εγώ πήγαινα με 90 χιλιόμετρα βρέθηκα να φρενάρω διότι ενώ πρακτικά ήταν ακινητοποιημένος αυτός πίστευε ότι με τα 8 χιλιόμετρα μέση ωριαία ταχύτητα που είχε έτρεχε.</div><div style="text-align: justify;">Διότι&nbsp; αν έχεις αραμπά στα ορεινά της Ροδόπης και πας με 8 χιλιόμετρα είναι οκ, αλλά όχι σε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας.</div><div style="text-align: justify;">Συνήθως δίπλα του έχει συμπαθεστάτη κυρία ιδίας ηλικίας και ο προορισμός τους κατά τη διάρκεια της εβδομάδος είναι το εφημερεύων νοσοκομείο, φαρμακείο, ιατρείο! Την Κυριακή δε…. φορτώνει και όλη την τρελοπαρέα από τα ΚΑΠΗ και εκδράμουν στις κοντινότερες παραλίες με βασική προϋπόθεση να υπάρχει Κέντρο Υγεία σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><strong>Κατηγορία Γ.</strong></div><div style="text-align: justify;"><strong>Ο οδηγός πήρα μερικά κιλά παραπάνω σήμερα.</strong></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ίσως και ο πιο επικίνδυνος όλων! Ο παχύσαρκος οδηγός. Το βλέπεις και τον λυπάσαι έτσι σφηνωμένος που είναι στη θέση του οδηγού. Πάντα κάτι μασουλάει ενώ οδηγεί, ένα φρούτο, ένα burger, ένα μοσχαράκι κοκκινιστό με πατατούλες στον φούρνο.</div><div style="text-align: justify;">Τον καταλαβαίνετε από μακριά διότι το αυτοκίνητο έχει μια κλίση προς τα αριστερά μονίμως! Αναπνέει και πάει το αμάξι δεξιά, φταρνίζετε και πάει αριστερά, βήχει και κάνει ζικ ζακ. Γυρνά να δει αριστερό καθρέπτη και πιάνει μπάρα, γυρνά να δει τον δεξιό και βγαίνει στα χωράφια. Διότι τον πρώτο λόγο στο τιμόνι τον έχει το στομάχι και όχι τα χέρια εκείνο ορίζει την πορεία του!!!</div><div style="text-align: justify;">Αντανακλαστικά zero, nada μηδέν. Με την ίδια ταχύτητα που ξεκινάει από το σπίτι του κάνει το ταξίδι ολόκληρο διότι για να αλλάξει ταχύτητα πρέπει να σηκώσει το δεξί σωσίβιο να ψάξει από κάτω και να βρει τον λεβιέ. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Σας το λέω και το ξεκαθαρίζω προσωπικά δεν έχω τίποτα εναντίων όλων των γυναικών που έστω και καθυστερημένα αποφάσισαν να βγάλουν δίπλωμα και να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους. </div><div style="text-align: justify;">Δεν έχω τίποτα με τους συμπαθέστατους ηλικιωμένους, τις εκδρομές, και τις βόλτες τους το αντίθετο τους χαίρομαι πολύ.</div><div style="text-align: justify;">Δεν έχω τίποτα με τους&nbsp;παχύσαρκους το αντίθετο αν σταματήσω τη διατροφή θα μπω και εγώ στην ίδια κατηγορία.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έχω όμως πρόβλημα με όσους δεν λένε να παραδεχθούν ότι είναι επικίνδυνοι και δεν θέλουν επίσης να παραδεχθούν ότι κάθε μέσο έχει παραχθεί για ένα συγκεκριμένο σκοπό, άλλο το κάρο άλλο το ποδήλατο και άλλο το αυτοκίνητο.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-4358194462907718578?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-15241168790094734812010-04-18T22:17:00.000+03:002010-04-18T22:17:38.949+03:00<div style="text-align: center;"><object height="344" style="background-image: url(http://i2.ytimg.com/vi/YX52q1C2Vm0/hqdefault.jpg);" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YX52q1C2Vm0&amp;hl=en_US&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/YX52q1C2Vm0&amp;hl=en_US&amp;fs=1" width="425" height="344" allowscriptaccess="never" allowfullscreen="true" wmode="transparent" type="application/x-shockwave-flash"></embed></object></div><br /><div style="text-align: center;">Μεγαλώνω θα πεί να 'ρχεται η ανατροπή</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Οι καιροί να στη φέρνουν</div><div style="text-align: center;">Τα μυαλά σου να γδέρνουν</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να ζητάς να κουρνιάσεις</div><div style="text-align: center;">Να βρίσκεις οάσεις </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στις ψυχώσεις των άλλων</div><div style="text-align: center;">Που έχουν για περιβάλλον</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ίδιες φάτσες με σένα</div><div style="text-align: center;">Γόνατα λυγισμένα</div><div style="text-align: center;"><br />Όνειρα ξεχασμένα...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1524116879009473481?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-65480272208122543572010-04-07T23:12:00.003+03:002010-04-07T23:17:20.168+03:00<object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UdKCBqg2hSI&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UdKCBqg2hSI&amp;hl=en_US&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: center;">Βack To Black"</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">He left no time to regret.</div><div style="text-align: center;">Kept his @#*% wet </div><div style="text-align: center;">with his same old safe bet.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Me and my head high </div><div style="text-align: center;">and my tears dry </div><div style="text-align: center;">get on without my guy.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">You went back to what you knew </div><div style="text-align: center;">So far removed, from all that we went through.</div><div style="text-align: center;">And I tread a troubled track </div><div style="text-align: center;">My odds are stacked </div><div style="text-align: center;">I'll go back to black </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">We only said good-bye with words </div><div style="text-align: center;">I died a hundred times </div><div style="text-align: center;">You go back to her </div><div style="text-align: center;">And I go back to..... </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">I go back to us </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">I love you much </div><div style="text-align: center;">It's not enough </div><div style="text-align: center;">You love blow and I love puff </div><div style="text-align: center;">And life is like a pipe </div><div style="text-align: center;">And I'm a tiny penny rolling up the walls inside </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">We only said goodbye with words </div><div style="text-align: center;">I died a hundred times <br />You go back to her </div><div style="text-align: center;">And I go back to </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Black, black, black, black, black, black, black, </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">I go back to </div><div style="text-align: center;">I go back to </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">We only said good-bye with words </div><div style="text-align: center;">I died a hundred times </div><div style="text-align: center;">You go back to her </div><div style="text-align: center;">And I go back to </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">We only said good-bye with words </div><div style="text-align: center;">I died a hundred times </div><div style="text-align: center;">You go back to her </div><div style="text-align: center;">And I go back to black! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-6548027220812254357?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-57121811373308590872010-04-05T21:40:00.000+03:002010-04-05T21:40:41.780+03:00Το καινούργιο μου χωριό κτίστηκε μέσα σε λίγες ώρες. Τα υλικά απλά, ξύλα που μάζεψα από την παραλία, λίγα καρφιά, κόλλα &amp; λευκή μπογιά. <br /><br />Ήδη κοσμεί τον τοίχο του σαλονιού μου.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S7osUtbyr1I/AAAAAAAAARQ/Oiw_h6zEHdA/s1600/P4040611.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" nt="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S7osUtbyr1I/AAAAAAAAARQ/Oiw_h6zEHdA/s320/P4040611.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S7ot5B-3cwI/AAAAAAAAARo/SlpY6y6bdJM/s1600/P4040613.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" nt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S7ot5B-3cwI/AAAAAAAAARo/SlpY6y6bdJM/s320/P4040613.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S7otnxWOrhI/AAAAAAAAARg/pIXCqU5C0oc/s1600/P4040616.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" nt="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S7otnxWOrhI/AAAAAAAAARg/pIXCqU5C0oc/s320/P4040616.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5712181137330859087?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-25132675645743470452010-03-26T21:08:00.000+02:002010-03-26T21:08:41.169+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S60DGsQCOtI/AAAAAAAAAQw/Fe2xI7x7mF0/s1600/P3250518+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" nt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S60DGsQCOtI/AAAAAAAAAQw/Fe2xI7x7mF0/s320/P3250518+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">Είναι μερικές φορές που κάποιες αναχωρήσεις από τη ζωή μας δεν τις επιλέγουμε. Όλες μας πονάνε και όλες μας διδάσκουν.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πιο σκληρές όλων είναι αυτές που γίνονται κάθετα, απότομα και δεν σου δίνουν την δυνατότητα όχι μόνο να προετοιμαστείς αλλά ούτε καν να πεις ένα αντίο να προσέχεις.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ο καθένας το αντιμετωπίζει διαφορετικά. Άλλος πίνει, άλλος πάει αμέσως παρακάτω να καλύψει το κενό, άλλος το μπλοκάρει και σφυράει αδιάφορα χαρωπούς σκοπούς. </div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S60DTN2sYtI/AAAAAAAAAQ4/A0V2jr7-MkY/s1600/P3250484+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.JPG" imageanchor="1" style="cssfloat: left; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" nt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S60DTN2sYtI/AAAAAAAAAQ4/A0V2jr7-MkY/s320/P3250484+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.JPG" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br />Εγώ όσο περίεργο και αν φαίνεται πρέπει να βρεθώ σε πλατφόρμα σιδηροδρομικού σταθμού. Να καθίσω, να ανάβω τα τσιγάρα το ένα πίσω από το άλλο και να αποχαιρετώ. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">&nbsp;Έτσι το βγάζω από μέσα μου το παράπονο. Μιλάω, λέω, όσο περίεργο και αν σας φαίνετε ακούω επίσης και στο τέλος δίνω τις ευχές μου για την όποια διαδρομή και εάν αποφάσισε η απώλεια μου να ακολουθήσει. </div><div style="text-align: justify;">&nbsp; </div><div style="text-align: justify;">Πάντα περιμένω, όση ώρα και να χρειαστεί, να φανεί το πρώτο τραίνο που θα περάσει. ‘Όταν φανεί του φορτώνω το μέχρι χθες παρόν μου και αυριανή μου ανάμνηση και φεύγω.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S60EcV0aSsI/AAAAAAAAARA/tjNXPlrJNdU/s1600/P3250494+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.JPG" imageanchor="1" style="cssfloat: left; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" nt="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S60EcV0aSsI/AAAAAAAAARA/tjNXPlrJNdU/s320/P3250494+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.JPG" /></a></div><br />&nbsp; <br />Γιατί θα αναρωτηθεί κάποιος? <br /><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Γιατί έτσι πρέπει να γίνονται τα πράγματα. Πρέπει να βλέπεις τη πλάτη κάποιου όταν φεύγει, όπως ακριβώς είδες την θωριά του όταν πρωτοήρθε. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2513267564574347045?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-77059407848233314762010-03-07T21:04:00.000+02:002010-03-07T21:04:46.657+02:00<div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;">Ποια Παρίσια και ποιο Μιλάνο? Ακυρώστε τα εισιτήρια σας. Σταματήστε να ψάχνετε μια θεσούλα στις παρουσιάσεις του Manolo Blahnik, της Prada και του Jimmy Choo.</div><br /><br /><div style="text-align: justify;">Πάλι εγώ καθάρισα για εσάς. Με μεγάλο κόπο αγαπητές κυρίες αναγνώστριες μπόρεσα και έχω αποκλειστικές φωτογραφίες από το τι θα φορεθεί στα θεσπέσια δίμετρα καλλίγραμμα και άκρως αισθησιακά πόδια σας αυτό το καλοκαίρι.</div><br /><div style="text-align: justify;">Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα λοιπόν σας παρουσιάζω την Luxury Shoes Collection summer 2010 εδώ στην οθόνη του υπολογιστή σας όπως τις τράβηξα σήμερα σε παραλία της Χαλκιιδικής.</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5PyXebIkAI/AAAAAAAAAQA/eVystVti6ME/s1600-h/P3070395.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5PyXebIkAI/AAAAAAAAAQA/eVystVti6ME/s320/P3070395.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">Το πρώτο σχεδιάκι είναι σε πράσινο γκαζονί και φοριέται με ασορτί κλαρωτή ρόμπα αυτή ως το γόνατο.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5PzckxdvsI/AAAAAAAAAQI/H6xYpHP44Dg/s1600-h/P3070384.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5PzckxdvsI/AAAAAAAAAQI/H6xYpHP44Dg/s320/P3070384.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">Το επόμενο μοντελάκι το ξέρω σας θυμίζει Prada, δεν είναι όμως! Μαύρο ίσιο πλαστικό φοριέται από τις συμπαθείς υπεραιωνόβιες&nbsp;χήρες με ασορτί ρόμπα κάλτσα ώς το γόνατο.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P02q2kY5I/AAAAAAAAAQQ/vixDNyLbgkM/s1600-h/P3070372.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" kt="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P02q2kY5I/AAAAAAAAAQQ/vixDNyLbgkM/s320/P3070372.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;">Τα παστέλ επιστρέφουν! Ξέρω είναι τραγικό αλλά επιστρέφουν και θα τα φορέσετε και θα πείτε και ένα τραγούδι.</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P1EwsRYsI/AAAAAAAAAQY/3WOu6IEc4QY/s1600-h/P3070387.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P1EwsRYsI/AAAAAAAAAQY/3WOu6IEc4QY/s320/P3070387.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div>Τώρα για κάτι πιό βραδινό και σε γήινες αποχρώσεις σας έχω ένα εξαιρετικό κομμάτι συ-λε-κτι-κό. <br />&nbsp; <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P1Vcr2hcI/AAAAAAAAAQg/FIsdwo2KKpA/s1600-h/P3070378.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P1Vcr2hcI/AAAAAAAAAQg/FIsdwo2KKpA/s320/P3070378.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Και παιδικό σας έχω για παιδιά, ανήψια κλπ. μη λέτε ότι τα ξέχασα. </div><div style="text-align: center;">&nbsp; </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P1oBPINAI/AAAAAAAAAQo/IeAkyWHKPmA/s1600-h/P3070379.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" kt="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S5P1oBPINAI/AAAAAAAAAQo/IeAkyWHKPmA/s320/P3070379.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λοιπόν τι έχετε να πείτε? Μη γκρινιάζετε ότι δεν έχετε χρήματα για να ψωνίσετε. Σας έδωσα μόλις την λύση. Πάρτε σβάρνα τις παραλίες. Και τα παπουτσάκια σας θα βρείτε δωρεάν, και στον καθαρισμό της παραλίας θα βοηθήσετε. </div><div style="text-align: justify;">Θα είναι λίγο δύσκολο να τα σετάρετε βέβαια αλλά μόδα είναι αυτή εσείς κάνετε παιχνίδι!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7705940784823331476?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-56936192706259813872010-02-17T22:47:00.000+02:002010-02-17T22:47:18.426+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S3xVtF1mwsI/AAAAAAAAAP4/E6xzQDneRPk/s1600-h/internet-ideas.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" ct="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/S3xVtF1mwsI/AAAAAAAAAP4/E6xzQDneRPk/s320/internet-ideas.jpg" /></a></div><div style="text-align: justify;">Οκ το ξέρω είμαι γαϊδούρι γιατί έφυγα χωρίς ένα γεια, χωρίς ένα θα τα πούμε σύντομα, έστω χωρίς ένα είναι καιρός να αρχίσουμε να βλέπουμε και άλλους αγάπη μου! αλλά επέστρεψα να σας κάνω το νεύρο τσατάλι και πάλι!</div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Δύσκολοι μήνες ήταν, πολύ δουλειά, πολύ τρέξιμο, πολλά πάνω και άλλα τόσα κάτω! Από πού να αρχίσω και που να τελειώσω…</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Βασικά πήγα διακοπές μετά από πολλά - πολλά χρόνια εργασίας, πήγα διακοπές. Ζαγόρια, Λευκάδα και μια ερημική παραλία στη Χαλκιδική μου πρόσφεραν 3 εβδομάδες πλήρης αποτοξίνωσης! Γύρισα και το μούσι σερνόταν στο πάτωμα από την αξυρισιά!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ξαναπήγα και στη πόλη μάλιστα! Και μη ρωτάτε ποια είναι η πόλη διότι είναι μία και μοναδική και λέγετε Istanbul. Καλά έζησα στιγμές απίστευτες εκεί, άλλο να σας λέω και άλλο να με βλέπετε! Θα επανέλθω με ποστ σύντομα για αυτό!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έβαλα και ψηφιακή – μεγάλο σουξέ σας λέω! Άλλο τηλεκοντρόλ για ΝΕΤ άλλο για SKAI συν ένα τηλεκοντρόλ για το dvd, συν ένα για το στερεοφωνικό, συν ένα το φορητό τηλέφωνο. Χτυπάει το τηλέφωνο και ανοίγω την τηλεόραση. Βάζω ένα dvd να δω και ακούω την μάνα μου στο τηλέφωνο. Ανοίγω το ραδιόφωνο και βγαίνει η Καγιά στην τηλεόραση. Λέω να τα καταργήσω όλα και να πάρω ένα γραμμόφωνο να ησυχάσω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έβαλα και κιλά, έξι σας παρακαλώ στον αριθμό. Πέρασα από τα 80s στα 90s, τα οποία και ποτέ δεν συμπάθησα ποτέ. Και άντε αγόραζε καινούργια παντελόνια να σου μπαίνουν και άντε αγόραζε σακάκια και πουκάμισα! Θα μου πεις δεν έγινα και ο Ντέμης Ρούσσος αλλά αν δεν έβαζα φρένο και δεν άλλαζα διατροφή σε κανένα εξάμηνο θα έβαζα τα ριχτά και θα τραγουδούσα το goodbye my love goodbye έξω από κανένα McDonalds.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αααα ξέχασα να σας πω, έκανα και σελίδα στο face book θα με βρείτε σαν George Diogenis Arvanitidis. Άλλο κόλλημα και αυτό. Καλός ρουφ…ιάνος σύστημα. Ποιος πήγε, που πήγε? Ποιος χώρισε και ποιος είναι in an relation! Ποιος έγινε φίλος ποιού? Και καρδούλες φιλάκια σκουντήματα και άλλα τέτοια ακαδημαϊκά σας λέω. Οι περισσότεροι δε εκεί μέσα ασχολούνται με φάρμες και καθαρίζουν αγελάδες, φυτεύουν εικονικά λαχανικά, καθαρίζουν ενυδρεία και ταΐζουν ψάρια και όλα αυτά από τον καναπέ τους μη χέ….ω!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κάπως έτσι πέρασε το εξάμηνο και λέω σιγά σιγά να βγαίνω από το καβούκι μου και να βγω στη βιοπάλη που λέγετε ab-see.blogspot!</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Να ήμαστε όλοι καλά και να τα λέμε! Φιλιά.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5693619270625981387?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-25304507073028012442009-06-04T20:28:00.002+03:002009-06-04T20:46:57.542+03:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SigH0Sv2XEI/AAAAAAAAAO8/8sTVCv4d-Oc/s1600-h/P6040265.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343529552842218562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SigH0Sv2XEI/AAAAAAAAAO8/8sTVCv4d-Oc/s400/P6040265.JPG" border="0" /></a> Το Κούνγκι έγινε το σαλόνι μου. Ποια Βαγδάτη και ποια Τεχεράνη? Θες να δεις την απόλυτη καταστροφή? Πέρνα να σε κεράσω καφέ να το διαπιστώσεις και μόνος σου!</div><div align="justify"><br />Τι βλέπω αυτή τη στιγμή γύρω μου?<br />Στα αριστερά μου έχω μια υπέροχη αμμουδιά ακριβώς ανάμεσα στο καλοριφέρ και το υπολογιστή που δουλεύω. Αλήθεια σας λέω κατεβάζω τα πόδια στο πάτωμα και είναι σαν να είμαι στις Μαλβίδες.<br />Στα δεξιά μου? Η Νορμανδία κατά τη διάρκεια της απόβασης των συμμάχων. Ένας Μπωντλαίρ, έκδοση των αρχών του προηγούμενου αιώνα, μασημένος. Ένας Όσκαρ Γουάιλντ εξαθλιωμένος από το πήγαινε έλα. Μια ολόκληρη συλλογή dvd έργων του Γούντι Άλεν να παραδέρνουν σαν οδοιπόροι σε έρημο. Οι κουρτίνες μου για κάποιο ανεξήγητο λόγο ξεκινούν από το σαλόνι και καταλήγουν στις ντοματιές μου έξω στο μπαλκόνι. Μια υπέροχη κουβέρτα σε λευκό με πράσινες λεπτομέρειες να έχει πάρει δυσμενή μετάθεση κάτω από το έπιπλο της τηλεόρασης. ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα διακοσμητικά αντικείμενα στις πιο περίεργες πόζες και θέσεις στον χώρο. Και κροκέτες, παντού κροκέτες, χιλιάδες κροκέτες Να την πατάς στην είσοδο και να φτάνεις στο μπαλκόνι από το γλίστρημα. </div><div align="justify"><br />Να μην πολυλογώ ότι μετακινείτε μέσα στο σπίτι έχει μετακινηθεί.<br />Έχετε δει αυτή την εκπομπή στη τηλεόραση που πάει ένα συνεργείο και γκρεμίζει το παλιό σπίτι του ιδιοκτήτη και μετά του φτιάχνει ένα καινούργιο, μεγάλο και υπερπολυτελές? Ε σε εμένα το γκρέμισαν και έφυγαν. Για την ακρίβεια δεν έφυγαν αλλά έμειναν και παίζουν μέσα στα χαλάσματα!</div><div align="justify"><br />Τα καμάρια μου, τα μόλις δύο μηνών pets μου. Τα νεόφερτα γατιά μου.<br />Δύο αδελφάκια πήρα για να έχουν παρέα να μην αισθάνονται μοναξιά. Για να στηρίζουν το ένα το άλλο σε μια δύσκολη στιγμή, για να πλένει το ένα το άλλο, για να παίζουν παρέα και φυσικά για να με κρατούν ξάγρυπνο τα βράδια παίζοντας επάνω μου κυνηγητό, κρυφτό και το πιάσε πιάσε (όχι το δαχτυλίδι) αλλά τον λοβό του Γιώργου.<br />Ο μαύρο κύκλος κάτω από το μάτι μου έφτασε στο γόνατο από την αγρυπνία!</div><div align="justify"><br />Σαν την κορασόνα κυκλοφορώ μέσα στο σπίτι από την μία με την σφουγγαρίστρα και από την άλλη το καθαριστικό. <br />Σαν τιμωρημένος κάθομαι στη γωνία διότι αυτά επιλέγουν τις καλύτερες θέσεις σε καναπέ και πολυθρόνα.<br />Άσε το άλλο… όλοι μαυρίζουν τέτοιες μέρες και εγώ είμαι πορτοκαλής στο χρώμα από το betadine διότι από τα νυχάκια τους είμαι χιλιογρατζουνισμένος! Και άντε μετά να πείσω το έτερον ήμισυ ότι οι γρατζουνιές στο σβέρκο είναι από την γάτα!</div><div align="justify"><br />Έτσι κυλούν οι μέρες μου πλέον. Παρέα με την Σάρα και την Μάρα όσο για το κακό συναπάντημα έγινε!<br /></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SigEsZvoSTI/AAAAAAAAAO0/HB1Tif1Pmgc/s1600-h/P5310256.JPG"></a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2530450707302801244?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-77950803616576908292009-05-22T20:40:00.002+03:002009-05-22T20:43:54.112+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/ShbkFpLEMKI/AAAAAAAAAOs/8Hjqiuc3K1c/s1600-h/jeep.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338705193897046178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 180px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/ShbkFpLEMKI/AAAAAAAAAOs/8Hjqiuc3K1c/s400/jeep.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Από την άνοιξη με πιάνει η διάθεση για θάλασσα και μπάνιο (οκ και για mochitos και beach bars και chill out μουσικές αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας). Το Πάσχα δεδομένο το έχω το πρώτο μπάνιο αν όχι και νωρίτερα. Οπότε φανταστείτε τι με έπιασε με τις ζέστες αυτές ημέρες! Λύσσα κακιά για μπάνιο. </div><br /><div align="justify">Από καιρό έχω χαρτογραφήσει κάποιες παραλίες στις οποίες ακόμη και τον Δεκαπενταύγουστο μπορώ να είμαι μόνος, απουσία κάθε άλλου λουόμενου.<br />Όμως δεν ξέρω τι έμπνευση είχα και επέλεξα την προηγούμενη εβδομάδα να πάω σε μία άσχετη παραλία, δύσβατη για συμβατικό αυτοκίνητο, αλλά παραδεισένια. </div><br /><div align="justify">Παρκάρισα το αυτοκίνητο πάνω από τη παραλία λοιπόν, περπάτησα κανένα δίλεπτο και έφτασα. Άπλωσα σαν καλό παιδί την πετσέτα μου, έφτιαξα το αυτοσχέδιο μου σκίαστρο έβγαλα από το σακίδιο μου όλο τον εξοπλισμό (mp3, βιβλίο, καφέ, κλπ) και βούτηξα αμέσως.</div><br /><div align="justify">Θερμοκρασία νερού δεν θα σας πω, αλλά μόνο ότι μπήκα με περιφέρεια ας πούμε 90 εκατοστών και βγήκα με 35! Όλα καλά λοιπόν. Και βγαίνω και ξαπλώνω και ανοίγω τον καφέ μου και ανάβω το τσιγάρο μου (ναι ναι μπορείτε να με μισήσετε όσοι θέλετε για αυτό αλλά είμαι μάλλον αυτό που λένε φανατικός καπνιστής).</div><br /><div align="justify">Και κάπου εκεί άκουσα μια φωνή από ψηλά «σε αρέσει εδώ μωράκι μου»? Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι είναι αδύνατον αυτό που ακούω να έχει ειπωθεί από στόμα χερουβίμ οπότε μάλλον επισκέπτες στην παραλία μου ήταν. Σηκώνω το κεφάλι μου να δω και φευγαλέα είδα μια μακριά ξανθιά κόμη να χάνετε μέσα σε ένα μαύρο κονσερβοκούτι!</div><br /><div align="justify">Και σκάει λοιπόν μύτη στο πεντάλεπτο ένα jeep Tuareg σε μαύρο χρώμα, κατηφορίζει τον λόφο και παρκάρει δίπλα μου. Και όταν λέω δίπλα μου εννοώ δίπλα μου στην παραλία πάνω εκεί που σκάει το κύμα. Όχι πιο πίσω, όχι πιο πέρα, όχι σε απόσταση μεγαλύτερη των δέκα μέτρων.<br />Και σκέφτομαι και λέω στον εαυτό μου γιατί ρε φίλε? </div><br /><div align="justify">Αν ήθελα ρε φίλε να ξαπλώσω δίπλα σε ζάντα αυτοκινήτου, γιατί να μην κατέβω στη πυλωτή του σπιτιού μου, χωρίς να χρειαστεί να κάνω και 100 χιλιόμετρα μολύνοντας με το καυσαέριο μου το περιβάλλον?</div><br /><div align="justify">Αν ήθελα ρε φίλε να ακούσω τα άπαντα του Ζαγοραίου στη διαπασών από το τελευταίας τεχνολογίας mp3 του αυτοκινήτου σου θα ερχόμουν σε παραλία ρε φίλε? Όχι φυσικά, θα πήγαινα στο μαγαζί της παραλιακής που τραγουδά ο αοιδός!</div><br /><div align="justify">Αν ήθελα ρε φίλε να δω την αρκουδότριχα σου να ανεμίζει από το αγέρι πασαλειμμένη με Nivea θα ερχόμουν εδώ ή μήπως θα ήταν καλύτερα να πάω στον Αρκτούρο στο Νυμφαίο να στηρίξω και το έργο τους? </div><br /><div align="justify">Αν λέω, αν ήθελα, ρε φίλε να δω τσόντα και μάλιστα του 70 και κακής ποιότητας θα ερχόμουν σε παραλία, που μου θέλεις και χαριεντίσματα με την ενζενί παρέα σου. Όχι φυσικά θα νοίκιαζα από το dvd shop της γειτονιάς μου και θα καθόμουν σπίτι μου με τα ποπ κόρν μου τις μπύρες μου και την άνεση του καναπέ μου! </div><br /><div align="justify">Αν ήθελα ρε φίλε να δω αυτό το στιλιστικό ατόπημα που λέγετε ημιδιάφανο – λευκό – ανδρικό – βρεγμένο - μαγιό πάνω σε αρκουδίσιο σώμα, θα ερχόμουν παραλία? Όχι φυσικά θα πήγαινα στην έκθεση φωτογραφίας με θέμα το κιτς που έλαβε χώρα πρόσφατα σε εκθεσιακό χώρο της πόλης μου!</div><br /><div align="justify">Και τέλος αν ήθελα ρε φίλε να ακούω μια τσιριχτή φωνή όλη την ώρα να επαναλαμβάνει τα πολύ πρωτότυπα: «super μωρό μου», «αχ μη με πιτσιλάς μωρό μου», «σταμάτα μωρό μου» θα ερχόμουν σε παραλία? Όχι φυσικά, θα πήγαινα σε οίκο ανοχής!</div><br /><div align="justify">Οπότε καταλαβαίνετε… δεν άντεξα ο άνθρωπος όλο αυτό το σοκ. Μάζεψα την πραμάτεια μου έσκυψα το κεφάλι και αναχώρησα από την παραλία. Με νίκησε ο πολιτισμός τους! </div><br /><div align="justify">Βέβαια την εναλλακτική την έχω στο τσεπάκι μου. Στην επόμενη εξόρμηση μου για μπάνιο θα επιλέξω κάποιο σιντριβάνι στο κέντρο της πόλης μου!<br />Θα πάω με τα πόδια (οικονομία στα καύσιμα, λιγότεροι ρύποι).<br />Θα παραγγείλω τον καφέ μου από παρακείμενο καφενέ (τόνωση της τοπικής οικονομίας).<br />θα ακούω μουσική από το κοντινό καφέ (λιγότερη κατανάλωση σε μπαταρίες για το mp3 λιγότεροι ρύποι).<br />Θα πω και δύο καλημέρες σε γνωστούς περαστικούς (μέτρο κατά της αποξένωσης που εμφανίζετε σε μεγάλες πόλεις).</div><div align="justify">Και τέλος θα προσφέρω τέτοιο θέαμα, που η κα. Χριστίνα Λαμπίρη θα έχει υλικό για όλη την ερχόμενη τηλεοπτική σεζόν να παίζει.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7795080361657690829?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-22753908046152427342009-05-11T17:48:00.000+03:002009-05-11T17:52:12.594+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334578569523882514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/Sgg68fbh6hI/AAAAAAAAAOk/Hq0CU3WC_Rw/s400/%CE%9F%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B1+%CE%91%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%84%CE%AF%CE%B4%CE%B7+-+photo+2.jpg" border="0" /><br /><div align="center"><span style="color:#000000;">H </span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/Sgg68fbh6hI/AAAAAAAAAOk/Hq0CU3WC_Rw/s1600-h/%CE%9F%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B1+%CE%91%CF%81%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%84%CE%AF%CE%B4%CE%B7+-+photo+2.jpg"><span style="color:#000000;">Οινοποιία Αρβανιτίδη συμμετέχει στις «Ανοιχτές Πόρτες»<br />Σάββατο 16 και Κυριακή 17 Μαΐου 2009<br />10.00 – 18.00</span> </a></div><div align="center"><br /> </div><div align="justify">Η Οινοποιία Αρβανιτίδη, ως μέλος των Δρόμων του Κρασιού της Βορείου Ελλάδος, συμμετέχει στην εκδήλωση «Ανοιχτές Πόρτες» και σας προσκαλεί στο κτήμα της στον Ασκό Θεσσαλονίκης το Σαββατοκύριακο 16-17 Μαΐου 2009 (10.00 – 18.00).<br /><br />Η γευστική δοκιμή των κρασιών της θα συνδυαστεί με το ονομαστό κασέρι Σοχού.<br /><br />Η Οινοποιία Αρβανιτίδη βρίσκεται στον Ασκό Θεσσαλονίκης. Στο υψόμετρο των 500 μέτρων, τα 30 στρέμματα των ιδιόκτητων αμπελώνων μας απολαμβάνουν το οικοσύστημα που ευνοεί την παραγωγή κρασιών φίνων, πολύπλοκων και ισορροπημένων. Στο σύνολο του αμπελώνα εφαρμόζουμε τη βιολογική καλλιέργεια. <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2275390804615242734?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-8784846398164520052009-03-13T23:19:00.001+02:002009-03-13T23:23:41.004+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SbrOOae0jVI/AAAAAAAAAOM/ucdE4n7qWTk/s1600-h/screen.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312785457459006802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SbrOOae0jVI/AAAAAAAAAOM/ucdE4n7qWTk/s320/screen.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Τέτοιο κακό, χρόνια είχε να με βρει και να μην σας τύχει εύχομαι. Τελευταία φορά ήταν προ δεκαετίας με μια σχέση μου που έληξε σε χρόνο μηδέν. Ένα πράγμα να σε βλέπω και να θέλω να σου κάτσω μπουνιά, να περνάς από δίπλα μου και να σου βάλω τρικλοποδιά, να μου χαμογελάς για καλημέρα και εγώ να φαντασιώνομαι ότι περνάει από πάνω σου τραίνο και με το που σε περνά να βάζει και όπισθεν! </div><br /><div align="justify">Αυτό έπαθα με τον υπολογιστή μου και ο internet! Είμαι καλά γιατρέ μου?</div><br /><div align="justify">Μια άρνηση γαϊδουρινή μιλάμε! Να μην τον βλέπω να μη θέλω να τον αγγίξω, Ένα πράγμα πώς να σας το εξηγήσω? Πως έκανε η Λουκά όταν μιλούσε (αρχικά) για τον Ψινάκη… ένα τέτοιο πράγμα. Ου! Ου! Ου! 666 ουστ! από εδώ! </div><br /><div align="justify">Να μπαίνω στο σαλόνι και να του γυρνάω την πλάτη επιδεκτικά για να τον μηδενίσω σας λέω.<br />Σκέφτηκα να του βάλω ένα ωραιότατο σεμεδάκι που μου είχε κάνει μια θεία μου δώρο, στο χέρι παρακαλώ πλεγμένο, και να σκεπάσω την οθόνη του να μην τον βλέπω!<br />Επίσης με προβλημάτισε αρκετά η ιδέα να βάλω μια ωραιότατη κορνίζα γύρω γύρω στην οθόνη και να επιλέξω στο desktop μια ωραιότατη εικόνα με αλπικό τοπίο!<br />Αν δεν ήταν γεμάτο το πατάρι θα τον είχα βάλει ήδη εκεί και θα έβαζα ένα υπέροχο φυτό στη θέση του να το βλέπω και να χαίρομαι!<br />Έπαιξε και η ιδέα του κολάζ, δίσκου σερβιρίσματος, πίνακας ανακοινώσεων, ή στόχος για darts.<br />Στο τέλος τον άφησα εκεί μόνο του στη γωνία να σκονίζετε ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή στο μέλλον όταν θα έχει αποκτήσει συλλεκτική και αμύθητη αξία θα σκάσει μύτη ο Indiana Jones θα τον ξεθάψει και θα κάνει ακόμα μία μεγάλη εισπρακτική επιτυχία!</div><br /><div align="justify">Δεν ξέρω που θα πάει αυτή η σχέση με τον υπολογιστή μου! Κάποιοι φίλοι μου λένε ότι αν ραγίσει το γυαλί δεν ξανακολλάει. Ένας φίλος γιατρός μου είπε ότι με μια γερή αντιβίωση θα γίνω καλά. Εγώ πάλι πιστεύω ότι τόσα χρόνια μαζί ίσως θα πρέπει να προσπαθήσω να του δώσω μια δεύτερη ευκαιρία να μην μεγαλώσουν τα παιδιά έτσι χωρίς γονείς! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-878484639816452005?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-28594467910860394202009-02-27T20:55:00.000+02:002009-02-27T21:02:47.408+02:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/Sag3U7HlvMI/AAAAAAAAAOE/P442vjTH8hQ/s1600-h/burberry.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307552993462566082" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 100px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/Sag3U7HlvMI/AAAAAAAAAOE/P442vjTH8hQ/s400/burberry.jpg" border="0" /></a> … και αν χιονίζει και αν βρέχει το αγριο-γούρουνο αντέχει (που λέει και το άσμα). Κάπως έτσι ήταν το τελευταίο δεκαήμερο. </div><div align="justify"><br />Ε ναι λοιπόν πήγα Αθήνα. Πήγα εγώ έφυγε ο Παλαιοκώστας. Και πως πήγα? Γυμνός στα αγγούρια. Διότι τι φίλοι είστε εσείς? Να μη με ενημερώσετε καθόλου για τα trends της πρωτεύουσας? Να μη μου δώσετε μια συμβουλή? </div><div align="justify"><br />Γιατί δεν μου είπατε ότι υπάρχει κώδικας ενδυμασίας? Πείτε μου: «ρίξε βρε Γιώργο μου και 2 Burberrys στη βαλίτσα». Που πήγαινα τοίχο τοίχο από την τροπή. Διότι ανακάλυψα ότι αυτό το καρουδάκι της Burberrys φοριέται πολύ στο κλεινόν άστη. Καπέλα, καμπαρντίνες, φούστες, γάντια, πουκάμισα, παντελόνια, ζώνες ως και ένα σκύλο είδα να κατηφορίζει την Ομήρου με το καρουδάκι της Burberrys. Τόσο καρό ούτε στα highlands δεν είδα. Και εγώ το γυφτάκι, τζινάκι, πουκαμισάκι και στο τσακίρ κέφι ένα σακάκι, και όλα μονόχρωμα όχι καρό! Που να κυκλοφορήσω από την ντροπή?</div><div align="justify"><br />Για την έκθεση τι να πω? Αυτό δεν ήταν έκθεση κρασιών, αυτό ήταν τηλεπαιχνίδι, αυτό ήταν βρες το και κέρδισε. Διότι εκεί που καθόμουν στο stand αμέριμνος και χαλαρός τσούπ έσκαγε μύτη όλο και κάποιος και έθετε την τρομερή ερώτηση:<br />Γεια χαρά Γιώργο (ούπς με ξέρει) ποιος είμαι εγώ?<br />Ποίος είσαι εσύ ντε? που εγώ δεν θυμάμαι τι έφαγα χθες το βράδυ!<br />Από το μπλόγκ βρε!<br />Και εκεί άρχιζε το βασανιστήριο (λέω κυρίες και κύριοι μου, ξέρετε εσείς σε ποιους αναφέρομαι) μην είσαι ο Χ? όχι! Μην είσαι ο Ψ? όχι! Μην είσαι ο Ζ-Ε διά του 3,14?<br />Όχι! Μη πω καμιά μαλ…ία και μου κόψεις την καλημέρα? Όχι βρε!<br />Γονατιστός παρακαλούσα σε κάποιες περιπτώσεις: αποκάλυψε μου το nick name σου σατανικέ βασανιστή και εγώ ότι θες. Πέτα την μάσκα σου! Δώσε μου ένα όνομα! Δώσε μου ένα τίτλο ανάρτησης!<br />Και κάπου εκεί και αφού βλέπαν έναν άντρα να σπάει και να γίνετε κομμάτια συνήθως μου λέγαν το όνομα.<br />Και επί της ευκαιρίας να σας ευχαριστήσω όλους σας που μου κάνατε την τιμή να έρθετε και μου δώσατε την ευκαιρία να οπτικοποιήσω της κουβέντες μας και να λύσω διάφορα μυστήρια του τύπου: η Everything53 είναι γεννημένη το 53 ή είναι 53 ετών? Ο κακός ο λύκος έχει μεγάλα δόντια? Η πεταλούδα τι χρώματα έχει? Το χρυσό Πι Πι απαστράπτει? Η olive tree girl είναι μια χωριατοπούλα? Η κοκκινοσκουφίτσα θα έρθει με το καλαθάκι της? κ.ο.κ. Σας ευχαριστώ πολύ όλους.</div><div align="justify"><br />Βγήκα και στην Αθήνα, αμέ! Μη με φανταστείτε να χτυπιέμαι όμως σε clubs, για φαγητό και καφέδες πήγαινα! Καλαμάκι δεν έφαγα βέβαια για να είμαι ειλικρινής αλλά σουβλάκια έφαγα (μπηχτή) και γενικότερα έφαγα καλά. Και στου Ψειρή πήγα και στο Φάληρο πήγα και το κέντρο πάνω κάτω το έφερα και στη Πάρνηθα πήγα! Βέβαια ένα πρόβλημα στο να βρω ένα μαγαζί να πιώ τσίπουρο το είχα, αλλά σε ότι έχει να κάνει με το ποτό είμαι βολικό παιδί οπότε βολεύτηκα με σούμα με τσικουδιές και κρασιά φυσικά!</div><div align="justify"><br />Και γύρισα εν μέσο χιονοθύελλας στο χωριό μου. Και έχω ήδη φορτώσει τρείς πιστωτικές στο maximum αυτές της ημέρες αγοράζοντας Burberrys διότι έχω κατά νου να ξανακατέβω και δεν θέλω να με κακοχαρακτηρίσετε! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2859446791086039420?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-2951548070148297672009-02-17T19:30:00.003+02:002009-02-17T19:39:39.626+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SZr1AfzLOZI/AAAAAAAAAN8/CQiYdUhJhwY/s1600-h/arvwine08-0013.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303820900067129746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SZr1AfzLOZI/AAAAAAAAAN8/CQiYdUhJhwY/s320/arvwine08-0013.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Έλα να ράβουνε ταγιεράκια οι κυρίες και οι κύριοι να προσπαθήσουν να μπουν στα κουστουμάκια τους που από το γάμο έχουν να φορέσουν.<br />Έλα να ξεσκονίσουμε κανένα γαλλικούλι που μόνο Bonjour και Bonsoir μου είστε!<br />Έλα να κάνουμε πρόβα στον καθρέφτη εκείνο το σνομπ το υφάκι που το παίρνουμε όταν βλέπουμε πρώην και τον κάνουμε ένα με το χώμα!<br /><br />Πλάκα σας κάνω, βάλτε το αγαπημένο τζινάκι σας, πάρτε τους κολλητούς σας, φορέστε το πιο μεγάλο χαμόγελο, πείτε και ένα αι σιχτίρ στον άδικο ντουνιά και κατηφορίστε για το Ζάππειο.<br /><br />Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα. Και δεν εννοώ, την ώρα που γεννιέται η ζωή, που λέει το άσμα αλλά για την ώρα του να γνωρίσετε το καλό Ελληνικό κρασί και επί τη ευκαιρία εμένα! Γιατί μετά πάλι πρέπει να γυρίσω στο Hollywood διότι αυτή ή Monica (η Bellucci ντε) πολύ ζηλιάρα είναι και σε χλωρό κλαδί δεν με αφήνει!!!<br /><br />Λοιπόν την Παρασκευή 20 &amp; το Σαββατοκύριακο 21 &amp; 22 Φεβρουαρίου διοργανώνονται στο Ζάππειο μέγαρο τα Διονύσια. Μία από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις του οινικού χώρου που δίνουν στους καταναλωτές την ευκαιρία να δοκιμάσουν τα καλύτερα, τα πιο φρέσκα, τα πιο ιδιαίτερα κρασιά του Ελληνικού αμπελώνα.<br /><br />Και φυσικά να γνωρίσετε και τους οινοπαραγωγούς από κοντά. Να τους πείτε και να σας πουν τον πόνο τους, συγνώμη, την άποψη ήθελα να πω.<br />Ξέρετε οι εκθέσεις είναι το καλύτερο μου. Μπορεί να γίνομαι κομμάτια στη κούραση, μπορεί να θέλω ώρες ψυχανάλυσης μετά για να έρθω στα ίσια μου, μπορεί να χάνω 2-3 κιλά σε 48 ώρες αλλά μου αρέσουν.<br /><br />Να σας δώσω όμως και μία γραμμή βρε παιδιά δικοί μου άνθρωποι είστε μην έρθετε γυμνοί στα αγκάθια.<br />Λοιπόν ακολουθούν οδηγίες προς ναυτηλωμένους που θα επισκεφθούν την έκθεση.<br /><br />Με την είσοδο σας θα σας δώσουν ένα ποτήρι. Ναι, ναι, είναι δικό σας για να δοκιμάζετε. Προσοχή μη μετά το πέμπτο ποτηράκι το ξεχάσετε πουθενά το επόμενο θα πρέπει να το πληρώσετε!<br />Καλό είναι να δοκιμάζετε τα κρασιά με μία σειρά. Πρώτα τα λευκά, δεύτερο γύρο με ερυθρά και στο τέλος τα γλυκά. Διότι έτσι είναι πιο καθαρές οι γεύσεις και θα μπορείτε να κάνετε καλύτερη σύγκριση. Στο σπίτι δεν τρώμε ρώτα το γλυκό μετά το ιμάμ και στο τέλος τη σούπα. Υπάρχει μία τάξη των πραγμάτων!<br />Στα τραπέζια επάνω θα υπάρχουν 2 σκεύη σαν σαμπανιέρες δεν είναι όμως! Είναι πτυελοδοχεία. Που θα πει ότι επειδή θα δοκιμάσετε πολλά κρασιά δεν τα πίνετε. Μυρίζετε, ελέγχετε το χρώμα, βάζετε μια μικρή ποσότητα στο στόμα το στριφογυρνάτε και το φτύνετε μέσα στα πτυελοδοχεία. Δεν είναι ντροπή και το κάνουν όλοι. Ντροπή θα είναι να πιείτε σαράντα ποτήρια και να τραγουδάτε την Φραγκοσυριανή ημίγυμνοι και ντίρλα. Οπότε φτού και πάμε για άλλα.<br />Σχόλια του τύπου: Τόσο ωραία κρασιά και να μην έχετε ένα κοψίδι, ένα μεζέ βρε φίλε, θεωρούνται άκυρα. Διότι οινοπαραγωγοί είμεθα και ουχί αγελαδάρηδες στην άγρια δύση να θρέφουμε βοοειδή! Ήρθατε να δοκιμάσετε κρασιά και ουχί κιοφτέδες! Άσε που μας το απαγορεύουν οι κανονισμοί αλλιώς ένα μουσακά από βραδύς θα τον έριχνα στο φούρνο να σας τρατάρω.</div><div align="justify">Φροντίστε να έχετε μαζί σας ένα στυλό και ένα σημειωματάριο. Όχι για να μοιράζετε δεξιά αριστερά το τηλέφωνο σας, αλλά για να μπορέσετε να σημειώσετε όποιο κρασί σας εντυπωσιάζει και να το ζητήσετε στη κάβα ή στο επόμενο εστιατόριο θα επισκεφθείτε!<br /><br />Αυτά σε γενικές γραμμές, τώρα αν έχετε όποια άλλη απορία θα χαρώ να σας τη λύσω από κοντά στο <strong>stand Νο 11 της μπλε πτέρυγας</strong> με την επωνυμία Οινοποιία Αρβανιτίδη που θα βρίσκομαι αυτές τις 3 ημέρες μαζί με τον τρομερό αδερφό μου και το τηλέφωνο του φυσικά!<br /><br />Ώρες λειτουργίας της έκθεσης:<br />Παρασκευή 14:00 – 22:00<br />Σάββατο &amp; Κυριακή 12:00 – 20:00</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-295154807014829767?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-52856991333713312242009-02-12T23:43:00.001+02:002009-02-12T23:48:58.164+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SZSZG22v-EI/AAAAAAAAAN0/4l3vhf2Y984/s1600-h/poetry.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302031004405332034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SZSZG22v-EI/AAAAAAAAAN0/4l3vhf2Y984/s320/poetry.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Μα όπου και αν γυρίσω, όπου και να πέσει το μάτι μου όλο ποιήματα βλέπω. Κάτι έχει γίνει και οι περισσότεροι εκφράζονται με αυτά!<br />Και λέω στον εαυτό μου, οκ Γιώργο ένα πτυχίο το έχεις, πέντε βιβλία τα έχεις διαβάσει, ε δε μπορεί κάτσε και γράψε και εσύ κάτι! Ένα ποίημα βρε παιδί μου πόσο δύσκολο μπορεί να είναι?<br />Και χαμήλωσα τα φώτα και έβαλα κρασάκι και άναψα τα αρωματικά κεριά μου, μόνο δάφνες δεν είχα να κάψω για να μου έρθει η έμπνευση αλλά είπα να μη με πτοήσει αυτό. Έτοιμη η ατμόσφαιρα.<br />Και πήρα χαρτί και μια πέννα, που είχα δώρο από μια εταιρία για τη βράβευση μου σαν υπάλληλος του μήνα, και άρχισα να ποζάρω σαν την Έλλη Στάη με το Mont banc της να μου έρθει η έμπνευση!<br />Αποφάσισα πρώτα να επιλέξω λέξεις κλειδιά που θα ήθελα να περιέχει το ποίημα και μετά να τις δέσω. Και ήθελα να έχει πόνο σαν συναίσθημα. Άρχισα να επιλέγω λέξεις και κατέληξα στις:<br />Εσωτερική - Πόνος – Φεγγάρι – Μόνος<br />Και ειδού σε πρώτη παγκόσμια ανάγνωση το αποτέλεσμα:<br /><br />Ανοίγοντας εχθές την εσωτερική ντουλάπα,<br />μου έπεσε μια κούτα εις την μάπα.<br />Σκορπίσαν πράγματα στο πάτωμα,<br />και εγώ απέκτησα στο πρόσωπο αιμάτωμα.<br />Μια μπλούζα έπεσε, με στάμπα το φεγγάρι<br />που απ’της Μυκόνου τα στενά την είχαμε πάρει.<br />Μα τώρα στο τριάρι είμαι μόνος<br />και από το κεφάλι δεν λέει να περάσει ο πόνος.<br /><br />Μη το βλέπετε έτσι πεζό. Ένας κριτικός της ποίησης, και του νησιού ίσως, θα έλεγε ότι ο ποιητής μιλά για το ξεκλείδωμα της ψυχής και την επαναφορά των απαγορευμένων έλξεων που ο χρόνος είχε απορροφήσει και η καθημερινότητα είχε αφομοιώσει. Αποτέλεσμα αυτού είναι η σύγκρουση του ποιητή με τις αλήθειες του, τις οποίες και δεν υπερνικά σε πρώτο επίπεδο, αλλά σε ένα βάθος χρόνου θα φέρουν τις ισορροπίες που έχασε κοιτάζοντας έξω από τη κυκλικά χτισμένη λήθη του.<br /><br />Τον θερμοσίφωνα τον έκλεισα? </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5285699133371331224?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-90246977653411515422009-02-03T19:35:00.012+02:002009-02-05T12:10:57.123+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SYiepNLYKBI/AAAAAAAAANs/HidyhQR2KxI/s1600-h/friends.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298659392350595090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SYiepNLYKBI/AAAAAAAAANs/HidyhQR2KxI/s320/friends.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#000099;">I had that <strong><em><a href="http://dream-maria.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">dream</span></a></em></strong> last night you know one of this <strong><em><a href="http://polyxrwmaoneira.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">colorful dreams</span></a></em></strong> . </span></div><br /><div><span style="color:#000099;"></span></div><div><span style="color:#000099;">It was on of those <strong><em><a href="http://liquiddaysgr.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">liquid days</span></a></em></strong> and I was walking <em><strong><a href="http://nerenia3.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">barefoot </span></a></strong></em><span style="color:#000099;">in</span> a forest when suddenly an <strong><em><a href="http://matomenespyles.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">eagle</span></a></em></strong> landed from the sky in front of me. With a deep voice he <span style="color:#000099;">told me: <em><strong><a href="http://tzeni-tzeni.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">welcome to utopia</span></a></strong></em><span style="color:#000099;"> my friend <strong><em><a href="http://a-kakies.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">wayfarer</span></a> </em></strong>this is th</span>e place that you can have your <strong><em><a href="http://stalamatia.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">dreams come true</span></a></em></strong> so move on and <em><strong><a href="http://rubordolorcalor.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">carpe diem</span></a></strong></em> because in this <em><strong><a href="http://esthimatikiilikia.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">emotional age</span></a></strong></em> that you are, you can touch and get <em><strong><a href="http://everything53.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">everything</span></a></strong></em><span style="color:#000099;">!</span><br /></span>I looked around and I saw the strangest picture I have ever seen, it was <em><strong><a href="http://xaoskeno.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">chaos</span></a></strong></em>. </span></div><div><span style="color:#000099;"></span></div><div><span style="color:#000099;">An </span><a href="http://apatitesdiadromes.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><em><strong>elf</strong></em> </span></a><span style="color:#000099;">was dancing around an <em><strong><a href="http://olivetreegirl.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">olive tree</span></a></strong></em> repeating the same words red </span><a href="http://kokiniklwstidemeni.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><em><strong>red spinner tied up</strong></em> </span></a><span style="color:#000099;">help <strong><em><a href="http://matomenespyles.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">borbotsalo</span></a></em></strong> get a nap! </span><a href="http://ledakafetzi.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">S</span></a><strong><em><a href="http://ledakafetzi.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">upercalifragili</span></a><span style="color:#000099;"> </span></em></strong><span style="color:#000099;">give my <strong><em><a href="http://n3ktarios.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">nek</span></a></em></strong> a <strong><em><a href="http://pentaedron-kafes.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">busy bee</span></a></em></strong></span><span style="color:#000099;">.</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">At the roots of the tree a girl named <strong><em><a href="http://margo-k.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">Margo</span></a></em></strong> was lying with </span><a href="http://pentaedron-kafes.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><strong><em>the coffee cup</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">named </span><a href="http://darnaks.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><strong><em>evandros</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">on her hands watching </span><a href="http://scroodgejkok.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><strong><em>Scroutz</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">dancing the lake of<strong><em> <a href="http://cygnussempiternal.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">swans</span></a></em></strong><span style="color:#000099;">.</span> That was so funny!</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">Next to her, <strong><em><a href="http://panicviews.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">Pan</span></a></em></strong> was seating - the ancient Greek god - with his legs shaping a <strong><em><a href="http://wx-to-mati-mou.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">golden double</span> <span style="color:#000099;">p</span></a></em></strong><span style="color:#000099;">.</span> He was singing a song called <strong><em><a href="http://kibouko.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">venceremos</span></a></em></strong> in </span><a href="http://laminore.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><strong><em>La-minore</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">tone. When he saw me he stopped singing and said: welcome to </span><a href="http://flamehistory.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><strong><em>Flame story</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">my friend, I know it looks strange but you can <strong><em><a href="http://isosftainetafeggaria.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">blame the moon</span></a></em></strong><span style="color:#000099;">.</span> Shout </span><a href="http://teopap21.blogspot.com/"><span style="color:#000099;"><strong><em>Fegia</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">loud and break the </span><a href="http://katapsc.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">s<strong><em>ilence</em></strong> </span></a><span style="color:#000099;">of the cloud, whisper<span style="color:#000099;"> </span><strong><a href="http://neni-larisa.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">neni</span> </a></strong>to the air and <strong><em><a href="http://di-ne-tou.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">di-ne-tou</span></a></em></strong> nobody cares.</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">Suddenly I realized that I was standing <strong><em><a href="http://jparalias.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">by the see</span></a></em></strong><span style="color:#000099;">.</span> But how strange it was, a dark <strong><em><a href="http://mpleveloudo.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">blue velvet</span></a></em></strong> see. A sea <strong><em><a href="http://xwrisgefures.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">without bridges</span></a></em></strong> but with people walking all over it. <strong><em><a href="http://kakoslykos7.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">The bad wolf</span></a>,</em></strong> with the <strong><em><a href="http://olykoskaihkokki.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">little red hiding hood</span></a></em></strong> on his back, was leading. She was holding a red <strong><em><a href="http://redmikon.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">poppy</span></a></em></strong>. Beside them <strong><em><a href="http://leviathanfromkavala.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">Leviathan</span></a> </em></strong>was swimming along with the <strong><em><a href="http://trellostouxoriou.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">crazy man of the village</span></a></em></strong>. The latter waved at me, asking me to follow him. He wanted to take me to a <strong><em><a href="http://dreaming-in-the-mist.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">field of dreams</span></a></em></strong> full of <strong><em><a href="http://petaloyda-irini.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">butterflies</span></a></em></strong>, where the air <strong><em><a href="http://arwma-gynaikas.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">smells like a woman</span></a></em></strong> and the ground is full of <strong><em><a href="http://hamomilaki.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">chamomile</span></a></em></strong>.</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">Then the <strong><em><a href="http://dreamer-angela.blogspot.com/"><span style="color:#000099;">dreamer angel</span></a></em></strong> left me and I woke up.<br />This was the moment that I realized how much I have missed you all.<br />It’s nice to be back.<br /><br />PS: Sorry for writing in English but how can I translate </span><a href="http://greenmelodicsouls.blogspot.com/"><strong><em><span style="color:#000099;">greenspi</span></em></strong></a><span style="color:#000099;"><strong><em> </em></strong>?<br />PS2: Kiss to </span><a href="http://sparklingshoes.blogspot.com/"><strong><em><span style="color:#000099;">Dorothy</span></em></strong></a><span style="color:#000099;"> and all of you.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-9024697765341151542?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com61tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-74906500840134183512009-01-31T19:42:00.001+02:002009-01-31T19:44:53.691+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SYSN7oLxscI/AAAAAAAAANk/JtaxbezemDs/s1600-h/SleepingBlog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297515117233156546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 259px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SYSN7oLxscI/AAAAAAAAANk/JtaxbezemDs/s400/SleepingBlog.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7490650084013418351?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-73127346951076783982009-01-29T23:33:00.001+02:002009-01-29T23:39:29.258+02:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SYIht5_dlHI/AAAAAAAAANc/nT9Kv-O7VyY/s1600-h/tv1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296833184285955186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SYIht5_dlHI/AAAAAAAAANc/nT9Kv-O7VyY/s320/tv1.jpg" border="0" /></a>Δεν με έπιανε ο ύπνος με τίποτα. Όλα τα δοκίμασα, μπάνιο με λεβάντα, γαλατάκι ζεστό ήπια, διάβασα μπας και με πάρει ο ύπνος, προβατάκια μέτρησα καμιά πεντακοσαριά να πηδάνε τον φράκτη τίποτα σας λέω δεν έπιασε.<br />Και στο τέλος μου έμεινε ένα: η τηλεόραση και ναι έκανα το λάθος και την άνοιξα και ο κόσμος του τηλεμάρκετινγκ μπήκε στη ζωή μου.<br />Πιστωτικές να έχεις και ως το πρωί θα τις έχεις φουλάρει στο maximum αγοράζοντας τα απαραίτητα για κάθε νοικοκυριό.<br /><br />Ζήλεψα που εγώ δεν είχα το «Τεπανγιάκι» το βαθύ. Αυτό είναι ένα τηγάνι το οποίο τα κάνει όλα. Βράζει, τηγανίζει, ψήνει και όλα αυτά χωρίς λάδι σε χρόνο μηδέν. Βέβαια πιάνει τον πάγκο ολόκληρο αλλά χαλάλι του γιατί μαζί με ένα Τεπανγιάκι βαθύ σου κάνουν δώρο και ένα ρηχό τεπανγιάκι ! Και με 2 τεπανγιάκι στο σπίτι ποιος με πιάνει!!<br /><br />Το επόμενο ήταν συγκλονιστικό. Κολιέ με μαύρα μαργαριτάρια. Ξέρετε αυτά που φοράει και η Γιάννα Αγγελοπούλου. Ε λοιπόν εγώ αυτήν δεν την είχα για τόσο φθηνιάρα. 79€ το έδιναν το κολιέ με δώρο μάλιστα ένα ασορτί ζευγάρι σκουλαρίκια. Και μετά σου λένε ότι ξοδεύει λεφτά η γυναίκα! Ψέματα, από την τηλεόραση τα παραγγέλνει, σιγά μη τρέχει στα παρίσια να τα αγοράζει.<br /><br />Είδα και την Cindy Crawford το μοντέλο την θυμάστε? Αυτή πουλούσε μια σειρά από κρέμες, που πάντα φορούσε, και τις φτιάχνουν από ένα υλικό που το έχουν τα σαλιγκάρια για να επουλώνουν τις πληγές τους. Χωρίζει το σαλιγκάρι από την καλή του? αυτή την κρέμα φοράει επουλώνει τη πληγή του και βουρ για άλλο γκομενάκι! Και παρασκευάζετε στη Γαλλία αυτή η κρέμα, από γαλλικά σαλιγκάρια όχι από τα δικά μας τα παρακατιανά που χωρίζουν και δεν επουλώνουν τις πληγές τους και σέρνονται σαν τον Ορέστη Μακρή με μια μπουκάλα στο χέρι!<br /><br />Εκεί κοντά στις 5 το πρωί μια κυρία προσπαθούσε να με πείσει να αγοράσω ένα πιεσόμετρο Happy Life το οποίο κάνει για τα πάντα. Μετράει πίεση, παλμούς, ζάχαρο, χοληστερίνη, προστατεύει από τον προστάτη και στο ελεύθερο του χρόνο ρίχνει και ένα μουσακά στο φούρνο. Και φυσικά με δώρο ηλεκτρονικό θερμόμετρο και, προσέξτε την λεπτομέρεια, τσαντάκι μεταφοράς παρακαλώ. Να το μεταφέρω που το πιεσόμετρο με το θερμόμετρο παρέα, στο kiku για σούσι?<br /><br />Και άντε τα μαργαριτάρια και το πιεσόμετρο δεν τα ήθελα, όταν όμως έπεσα πάνω στον κύριο Ντανιέλ να πουλάει ένα μασαζοκορσέ που σε παίρνει Σαμιωτάκη και σε μετατρέπει στο μοντέλο Gizel λύγισα. Το θέμα είναι να μπεις μέσα, έτσι και τον βάλεις μετά όλα τα αρσενικά στα πόδια σου θα σούρνονται σαν τα σκουλήκια και εσύ θα το παίζεις άνετη και δύσκολη και ωραία. Τον μασαζοκορσέ αυτόν μπορείς να τον φοράς και ενώ μαγειρεύεις ενώ πας στη λαϊκή και ενώ μαντάρεις τις κάλτσες του αχαΐρευτου. Θα μου πείτε πότε έραψε κάλτσα η Gizel? Ιδέα δεν έχω εκείνο που ξέρω είναι ότι φοράει τον μασαζοκορσέ!<br /><br />Από τις επτά το απόγευμα έχω αρχίσει να πίνω καφέδες φίλοι μου διότι σήμερα πρέπει να ξενυχτίσω, γιατί θέλω να συνεχίσω το shopping μου! Στο ενδιάμεσο έριξα και ένα γουρούνι ολόκληρο στο τεπανγιάκι χωρίς λάδι να ετοιμάζετε να έχω να τσιμπήσω!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7312734695107678398?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-83695269375342702062009-01-25T11:49:00.001+02:002009-01-25T11:59:03.828+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SXw3jBdGV0I/AAAAAAAAANM/LwGUTiXyx_0/s1600-h/DSC00126.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295168336706295618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SXw3jBdGV0I/AAAAAAAAANM/LwGUTiXyx_0/s320/DSC00126.JPG" border="0" /></a><br /><div align="justify">Σας έχω πει το φετίχ μου? Τι είναι αυτό που με ανεβάζει? Που από ένα κουρέλι μπορεί να με κάνει βασιλιά στην Πόλη?<br />Έχει όνομα και λέγετε Βεατρίκη. Ναι, ναι γυναίκα στη μέση πάλι. Είναι που λέτε αυτό το πλάσμα με το οποίο έχω μια σχέση λατρείας και ευτυχώς και εκείνη δείχνει να με συμπαθεί το ίδιο.<br /><br />Την προηγούμενη εβδομάδα σε μια τηλεφωνική μας συνομιλία μου είπε «ξέρεις κάτι? εντέλει είσαι άσχετος από μηχανήματα και τεχνολογία άσε θα το κάνω μόνη μου» και θα μου πείτε που είναι το παράξενο?<br />Το παράξενο είναι ότι είναι η ανιψιά μου και είναι μόλις πέντε ετών και μου την είπε!<br /><br />Ότι έχει να κάνει με μηχανήματα το παίζει στα δάχτυλα της. Μου κάνει μαθήματα χρήσης υπολογιστή. «Κοίτα θείο βρίσκω το αρχείο, πάω το ποντίκι πάνω του το επιλέγω με κλικ, πατάω enter και μου το ανοίγει» (της είναι δύσκολο το διπλό κλικ)!<br /><br />Μου κάνει και μαθήματα αγγλικών και εκεί πρέπει να το παραδεχθώ ότι ενώ τα τελευταία τριάντα χρόνια μιλάω άπταιστα την Αγγλική στη προφορά δεν την πιάνω, Όχι βρε θείο δεν είναι κάου η αγελάδα είναι κόου περισσότερο όμικρον λιγότερο άλφα. Τώρα έχει βαλθεί δε να μάθει Αγγλικά στη γιαγιά της. Του κουτρούλη ο γάμος γίνετε, «Γιαγιά δε με προσέχεις ιέλοου είπαμε όχι γγιέλοου».<br /><br />Δεν θα μιλήσω για άποψη στις τέχνες: «θείο πήγα με το σχολείο και είδα μια έκθεση ζωγραφικής του Παύλου. Εσύ τον Παύλο τον ξέρεις θείο? Είναι ένα ζωγράφος που κάνει πολλές γραμμές στους πίνακες του με χρώματα, εμένα μου άρεσε»!<br /><br />Στη μουσική δε επίσης άποψη: «Μου αρέσουν τα τραγούδια από την ταινία Mamma mia θείο αλλά μου αρέσουν πιο πολύ από τους Abba». Οι Abba ήταν το σκαλί για να ξεπεράσει τον Χατζηγιάννη την Πρωτοψάλτη και τον Σάκη φυσικά.<br /><br />Είναι και κατά καιρούς και μαγείρισσα τρομερή. «Θείο να περάσεις το απόγευμα γιατί έκανα σ–πανακότα, αυτή με τη ζελατίνη το γλυκό όχι την άλλη με το σπανάκι»!<br /><br />Είναι και sports woman η άτιμη. Επέλεξε το τένις σαν άθλημα και έχει απίστευτη πλάκα να την δείτε διότι είναι πιο κοντή από το δίχτυ του γηπέδου και έχει ένα τσαμπουκά που αφήνει τον δάσκαλο της άφωνο «πάλι διάλλειμα για νερό θα κάνουμε? Κουραστήκατε κύριε?»<br /><br />Έχει δε πλήρη ενδυματολογική άποψη, και είναι απίστευτη κοκέτα σαν θηλυκό το τρομερό είναι ότι κάνει και σωστούς συνδυασμούς. Το ανησυχητικό είναι όμως ότι έχει μάθει να ξεχωρίζει τη Ζara από την Prada.<br /><br />Από υποχρεώσεις άλλο τίποτα την παίρνω τηλέφωνο για να κανονίσουμε να βρεθούμε και είναι όλο «Όχι αύριο μας έχει καλέσει ο Χ.. μεθαύριο είναι τα γενέθλια της Ψ.. το Σάββατο ίσως αλλά νωρίς γιατί το μεσημέρι θα πάω για φαγητό με τους Ζ… ούτε η ατζέντα του πρωθυπουργού δεν είναι τόσο φορτωμένη.<br /><br />Τις αρέσει να ξεφυλλίζει περιοδικά με κοσμικά και να αναγνωρίζει φάτσες με αποτέλεσμα πριν από 2 χρόνια και ενώ είναι με τη μαμά της και περιμένουν να ανάψει φανάρι για να περάσουν απέναντι με το που ανάβει πράσινο γυρνά και λέει στη μαμά της «Αρναούτογλου! Πού είναι ρωτά η μαμά της ? Γυρνά με το υφάκι το τρομερό και της απαντά: Άναψε ο Γρηγόρης βρε μαμά περνάμε»!!<br /><br />Ξέρετε όμως πιο είναι το καλύτερο μου να την παίρνω στο κτήμα και να την βάζω να κάνει όσα δεν μπορεί στην πόλη. Κουβαλάμε ξύλα στο σπίτι, ποτίζουμε τα λαχανικά και μαζεύουμε στα καλάθια μας όσα θα χρειαστούμε για το φαγητό, ποτίζει τα λουλούδια και καθαρίζουμε το κτήμα, πάμε και ταΐζουμε σκυλιά, γατιά και κότες, μαζεύουμε λουλούδια και κάνουμε συνθέσεις, ζωγραφίζουμε παρέα στη βεράντα (εγώ πάντα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα της) και φυσικά της περνώ σιγά σιγά το μικρόβιο των κρασιών και του αμπελιού μια και είναι δεδομένο ότι στα δικά της χέρια θα περάσει όλο αυτό και κατά πάσα πιθανότητα στη συνέχεια θα ρευστοποιηθεί για να γίνει Prada παπουτσάκια και αξεσουάρ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8369526937534270206?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com56tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-91452749401141287422009-01-22T21:18:00.005+02:002009-01-24T00:07:35.457+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SXjGvNqWbuI/AAAAAAAAAM8/1FJ-QQQzTHI/s1600-h/_ProximityAward.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294199876397461218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 174px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SXjGvNqWbuI/AAAAAAAAAM8/1FJ-QQQzTHI/s400/_ProximityAward.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">I want to thank my parents, my family, my director and above all god for giving to me this pleasure….<br />Τι ήταν αυτό που μου κάνατε?<br />Άντε να τρέχω να ραφτώ τώρα βραδιάτικα! Που να κλείσω τέτοια ώρα κομμωτήριο για μαλλί και αισθητικό για χαλάουα? Που να βρω μανικιουρίστα και πώς να πείσω τον Manolo να ανοίξει το μαγαζί να αγοράσω τελευταία στιγμή γόβες!!!!<br />Πότε να προλάβω να γράψω τον λόγο μου και πότε να τυπώσω αυτόγραφα πάνω σε ολόσωμη ημίγυμνη φωτογραφία μου? Τι ώρα είναι η τελετή? Που?<br />Αχ τι ήταν αυτό που με βρήκε?</div><div align="justify"><br />Κομμένη η πλάκα τώρα. Τι να πω? ανοίγω τον υπολογιστή και βλέπω έξι διαδικτυακούς φίλους να με έχουν βραβεύσει:<br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#006600;">i_love_the_smile_on_your_face</span><br /></span><span style="font-size:180%;color:#993300;">Τα παπούτσια της Dorothy</span><br /><span style="font-size:180%;color:#000099;">DREAMER ANGEL</span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">Χωρίς Γέφυρες</span></strong></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ</strong></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;color:#009900;"><strong>DREAM </strong></span></div><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;"></span></strong><div align="justify"><br />Τους ευχαριστώ και τις 6 και πολύ σοβαρά μιλώντας (πράγμα σπάνιο για εμένα) θέλω να ξέρετε ότι με κάνατε και αισθάνθηκα πάρα πολύ όμορφα. Πράγμα που θα πει ότι κάτι γίνετε εδώ κάτι όμορφο και σημαντικό!</div><div align="justify"><br />Τώρα τι είναι το βραβείο χμ… διαβάστε:<br />Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις.Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά.Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι.Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο!Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ' ένας τους κ.ο.κ.»Proximidade is described as follows:"This blog invests and believes in PROXIMITY - nearness in space, time and relationships.These blogs are exceedingly charming.These kind bloggers aim to find and be friends.They are not interested in prizes for self-aggrandizement!Our hope is that when the ribbons of these prizes are cut, even more friendships are propagated.Please give more attention to these writers!This blog award should be sent to your favorite eight bloggers and they, in turn should forward to eight of their favorites"You should include the text for Proximidade (above) in your announcement blog.As I have to choose only eight, the Proximidade Award goes to:Καθώς έχω μόνο οκτώ να επιλέξω, απονέμω το βραβείο με τη σειρά μου στους:<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#006600;"><strong><a href="http://a-kakies.blogspot.com/">http://a-kakies.blogspot.com/</a> </strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#000099;"><strong><a href="http://xwrisgefures.blogspot.com/">http://xwrisgefures.blogspot.com/</a></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://margo-k.blogspot.com/">http://margo-k.blogspot.com/</a></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://petaloyda-irini.blogspot.com/">http://petaloyda-irini.blogspot.com/</a></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://olivetreegirl.blogspot.com/">http://olivetreegirl.blogspot.com/</a></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://olykoskaihkokki.blogspot.com/">http://olykoskaihkokki.blogspot.com/</a></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><br /></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><a href="http://kokiniklwstidemeni.blogspot.com/">http://kokiniklwstidemeni.blogspot.com/</a></strong></span></div><div align="justify"><br />Και τώρα τρέχω για να κλείσω για μπικίνι και μουστάκι.<br />Φιλιά.<br />Σας ευχαριστώ παιδιά, πολύ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-9145274940114128742?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-28712048789670938462009-01-18T12:52:00.001+02:002009-01-18T12:57:35.507+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SXMKfkq9PGI/AAAAAAAAAM0/0Q3ou2OId1M/s1600-h/arvwine08-0039.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292585524626537570" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SXMKfkq9PGI/AAAAAAAAAM0/0Q3ou2OId1M/s320/arvwine08-0039.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Τι πρωτότυπο μόλις μιλούσα με τον αδελφό μου στο τηλέφωνο! </div><br /><div align="justify">Αδέλφια έχετε? Να τα χαίρεστε, εγώ έχω δύο την μικρή (μικρή δε τη λες στα 33), αλλά είναι μικρότερη από εμένα και τον μεγάλο.<br />Και όταν λέω μεγάλος μη τον φανταστείτε με μπαστουνάκι και μασέλα δίπλα στο κομοδίνο. 4 χρόνια η διαφορά μας.<br />Ο αδελφός μου που λέτε έχει απόλυτη εξάρτηση με την οικογένεια και το τηλέφωνο.<br /><br />Ήταν μία περίοδος που με καλούσε στις επτά το πρωί.<br />Έλα καλημέρα. Τι κάνεις? Κοιμάμαι.<br />Α ναι? Και τι νέα? Κοιμάμαι.<br />Α να και εγώ νωρίς ξύπνησα και είπα να δω αν είσαι καλά. Κοιμάμαι.<br />Τι έκανες εχθές το βράδυ? Κοιμάμαι.<br />Tουτ… τουτ… τουτ… εδώ το έκλεινα πάντα.<br /><br />Ο ίδιος διάλογος για 2 χρόνια, κάθε πρωί. Και μη φανταστείτε ότι είμαι εγώ ο κακός και ενώ αυτός ενδιαφέρετε εγώ τον παραμαζεύω. Με καλεί κατά μέσο όρο 10 με 15 φορές την ημέρα, βγαίνουμε τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα παρέα και έχουμε περάσει όλα τα σαββατοκύριακα της ζωής μας μαζί!<br /><br />Λέω να βγω μια βόλτα ο άνθρωπος, το μυρίζετε στο πεντάλεπτο και ας μένει στην άλλη πλευρά της πόλης.<br />Πού είσαι? Πάω μια βόλτα με το αυτοκίνητο ως τη Κερκίνη.<br />Ο καιρός πως είναι? Βρέχει.<br />Βενζίνη έβαλες? Έβαλα.<br />Τα λάδια τα έλεγξες πριν ξεκινήσεις? Τα έλεγξα.<br />Γλιστρά ο δρόμος? Όχι<br />Έχει ομίχλη? Όχι<br />Σε ποιο χιλιόμετρο είσαι? Στο 71.<br />Μετά τη μεγάλη κατηφορική στροφή? Ναι.<br />Να προσέχεις στα 582 μέτρα μετά προχθές είχε πέσει ένα τελάρο από ένα φορτηγάκι !!<br />Τουτ… τουτ… τουτ…<br /><br />Βγαίνω για φαγητό με «παρέα»<br />Έλα που είσαι? Έξω για φαγητό.<br />Α μάλιστα. Σε ποιο εστιατόριο? Στο Yamas.<br />Για ψαρικά ή κρεατικά? Ψαρικά.<br />Παρήγγειλες ? Τώρα προσπαθώ να αποφασίσω.<br />Το λαβράκι φρικασέ να πάρεις. Δεν θέλω λαβράκι.<br />Όχι αυτό θα πάρεις, άκουσε με ξέρω εγώ. Δεν θέλω λαβράκι είπα.<br />Καλά τότε να δοκιμάσεις τη σφυρίδα με πράσο, και για ορεκτικό…<br />Τουτ… τουτ… τουτ…<br /><br />Και το κορυφαίο, είμαι σπίτι και λέω είναι από εκείνες τις σπάνιες ημέρες του χρόνου που, πώς να το πω με τρόπο? Που έχω πέσει συνοδευόμενος στο κρεβάτι (το είπε σωστά?) και χτυπά το τηλέφωνο. Το τηλέφωνο αν δεν το απαντήσω σημαίνει ότι θα παίρνει ως τη στιγμή που θα βεβαιωθεί ότι είμαι εν ζωή και δεν με πάτησε ελέφαντας στο κέντρο της πόλης.<br />Έλα τι κάνεις? Ε θα με πάρεις σε λίγο γιατί έχω παρέα.<br />Α ναι? Ποιοι ήρθαν ? Χμ.. ξέρεις είμαι στο κρεβάτι?<br />Αρρώστησες? Όχι ακριβώς πάρε με σε λίγο.<br />Καλά και εσύ άρρωστος άνθρωπος και κάλεσες κόσμο? Εκεί σπάω και ουρλιάζω. 'Όχι είμαι με παρέα στο κρεβάτι.<br />Α! ευτυχώς και πήγε ο νούς μου στο κακό, τι νέα λοιπόν?<br />Τουτ… τουτ… τουτ…<br /><br />Κάπως έτσι είναι η ζωή μου με τον αδελφό μου ο οποίος σήμερα γιορτάζει και του εύχομαι τα καλύτερα και υγεία ( η δική μας κλονίζετε).<br />Και όσο για δώρο για άλλη μια φορά μου ζήτησε ένα Bluetooth! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2871204878967093846?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com69tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-31343320882184877592009-01-13T21:31:00.003+02:002009-01-13T21:52:01.857+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SWzwxpyUYCI/AAAAAAAAAMM/ec0zLNGVPnc/s1600-h/savoir.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290868398074650658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 157px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SWzwxpyUYCI/AAAAAAAAAMM/ec0zLNGVPnc/s320/savoir.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Πρόσφατα δώρισα σε ένα φίλο, τον οποίο δεν αποκαλείς και ιδιαίτερα κοινωνικό και με κομψούς τρόπους άτομο, το βιβλίο του κου. Χρήστου Ζαμπούνη, Savoir Vivre. Το σκεπτικό μου ήταν να ξεστραβωθεί λίγο και καταφέρει να ρίξει καμιά γκόμενα (συγνώμη κύριε Ζαμπούνη) εννοούσα ώστε να τον βοηθήσω να αναπτύξει εκείνες τις ικανότητες οι οποίες θα τον βοηθήσουν στην ανεύρεση συμβίας! </div><br /><div align="justify"><br />Επί της ευκαιρίας λοιπόν ξαναδιάβασα το δικό μου αντίτυπο και βρήκα πολλά ενδιαφέροντα κομμάτια τα οποία θα ήθελα οπωσδήποτε να σας τα μεταφέρω διότι είμαι σίγουρος ότι η ζωή σας μετά την ανάγνωση τους δεν θα είναι η ίδια!<br />Επέλεξα από διάφορες κατηγορίες για να είστε καλυμμένοι σε κάθε περίπτωση.<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Ο έρωτας.</strong></span> Είναι σημαντικό να τηλεφωνούμε την επομένη της ερωτικής επαφής, για να δείξουμε το ενδιαφέρον μας. Συνηθίζεται να τηλεφωνεί ο άνδρας στη γυναίκα, αν και στις ημέρες μας δεν αποκλείεται το αντίθετο.<br /><em>Και εάν λέω εάν ήταν χάλια Χρήστο μου η εμπειρία και δεν θέλω να δείξω το παραμικρό ενδιαφέρον θα πρέπει πάλι να πάρω? Καλύτερα να πάρω τα βουνά.</em><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Η κόμμωση.</strong></span> Μια κυρία δεν χτενίζεται δημοσίως.<br /><em>Συγνώμη αλλά πότε είδατε εσείς καρέκλα κομμωτηρίου στο σύνταγμα?<br /></em><strong><span style="font-size:130%;">Εμφάνιση.</span></strong> Μόνο σε δύο περιπτώσεις ένας κύριος εμφανίζεται γυμνόστηθος: όταν πηγαίνει να κοιμηθεί συνοδευόμενος (καταλάβατε τι θέλει να πει ο ποιητής) και στην παραλία.<br /><em>Δηλαδή Χρήστο μου για να με εξετάσει παθολόγος με στηθοσκόπιο θα πρέπει να τον πιάσω γκόμενο και να τον πάω στο κρεβάτι ή να κρυολογήσω δεκαπενταύγουστο?<br /></em><strong><span style="font-size:130%;">Τα παιδιά.</span></strong> Αποφεύγουμε, εάν έχουμε δώσει στο παιδί μας ένα υποκοριστικό, να το προσφωνούμε έτσι δημόσια (π.χ. «ζουζουνάκι μου, έλα εδώ»).<br /><em>Ναι σωστά Χρήστο μου αλλά αν το παιδάκι έχει πάρει το όνομα της πεθεράς σου η οποία φέρει το ευφάνταστο όνομα Παρθένα, άντε εσύ να βρεθείς σε πάρκο και να φωνάζεις: παρθένα άσε κάτω το αγοράκι!</em><br /><strong><span style="font-size:130%;">Τα λουλούδια.</span></strong> Τα λουλούδια του χωρισμού: εάν θέλουμε ο χωρισμός να είναι οριστικός και αμετάκλητος, προσφέρουμε έναν μεγάλο κάκτο σε πλαστική γλάστρα.<br /><em>Οπότε αγαπητοί φίλοι αν δείτε το ταίρι σας από το ματάκι της πόρτας να έρχεται με κάκτο (και σε πλαστική γλάστρα διότι αυτή η λεπτομέρεια μάλλον κάνει τη διαφορά) το χάσατε το παιχνίδι, το φάγατε το κέρατο.</em><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο τραπέζι.</span></strong> Εάν ο υψηλός προσκεκλημένος θέλει να σερβιριστεί ξανά, οι οικοδεσπότες τον μιμούνται και ας μη πεινούν, απλώς για να μη τρώει μόνος.<br /><em>Και ερωτώ Χρήστο μου, εάν ο υψηλός προσκεκλημένος μου φέρνει στον Ντέμη Ρούσο εγώ θα τρώω ξανά και ξανά ώσπου να αποκτήσω χοληστερίνη?</em><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στη έξοδο.</span></strong> Εάν δεν είμεθα ευχαριστημένοι από μία παράσταση ή συναυλία, δεν είμεθα υποχρεωμένοι να χειροκροτήσουμε.<br /><em>Συγνώμη και πάλι βρε Χρήστο μου, αλλά θέλεις να μου πεις ότι θα πρέπει να κάτσω ΩΣ το τέλος για να δείξω μη χειροκροτώντας ότι δεν το ευχαριστήθηκα? Και άντε εγώ να το κάνω η Ντενίση θα το προσέξει?</em><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο γυμναστήριο.</span></strong> Εάν το όργανο που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε είναι κατειλημμένο, περιμένουμε τη σειρά μας. Δεν αγχώνουμε κανένα ρωτώντας «πότε θα τελειώσει?»<br /><em>Χρήστο μου αυτή τη παρατήρηση μπορούσες να τη βάλεις και στο κεφάλαιο Έρωτας!<br /></em><strong><span style="font-size:130%;">Στο γήπεδο.</span></strong> Όταν οποιαδήποτε ελληνική ομάδα παίζει με οποιαδήποτε ξένη, πρέπει να υποστηρίζουμε την ελληνική.<br /><em>Και εάν είμαι Γερμανός και μένω στο Βούπερταλ Χρήστο μου?</em><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο τρένο.</span></strong> Δεν καθυστερούμε στις τουαλέτες πέραν ενός λογικού ορίου.<br /><em>Χρήστο μου πότε μπήκες τελευταία φορά σε τουαλέτα τρένου και φοβάσαι μη καθυστερίσω. Καλύτερα να κάνω Αλεξανδρούπολη - Καλαμάτα και η φούσκα μου να γίνει μπαλόνι παρά να «καθυστερήσω σε τουαλέτα τρένου».</em><br />Και τέλος το καλύτερο.<br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο Άγιον Όρος.</span></strong> Απαγορεύεται η κολύμβηση, η ηλιοθεραπεία, τα τυχερά παιχνίδια, ο χορός τα τραγούδια, και τα κατοικίδια.<br /><em>Εφραίμ είσαι σπίτι? Γιατί σε παίρνω και μιλάει!</em><br /><br />Πριν κλείσω να σας πω προς αποφυγήν όποιας παρεξήγησης (και μήνυσης) ότι τον κύριο Ζαμπούνη έχει τύχει να τον γνωρίσω και είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος.<br />Η δουλειά του τόσο στο savoir vivre αλλά και σε όλες τις εκδόσεις του είναι άρτια και φέρει τη μοναδική γραφή του την οποία προσωπικά εγώ απολαμβάνω.<br /><br />Το βιβλίο Savoir Vivre κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Φερενίκη</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3134332088218487759?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-82640252907413782942009-01-07T22:38:00.005+02:002009-01-07T23:32:52.102+02:00<div align="justify">Το σκηνικό το ίδιο δεν αλλάζει.<br />Κρασί ερυθρό σήμερα, πολυθρόνα ΙΚΕΑ πάντα, υπολογιστής κενή οθόνη κλπ. Εντάξει έχω και μια μακαρονάδα να βράζει στο βάθος αλλά μη δίνετε σημασία θα τη βγάλω σε λίγο.</div><div align="justify"><br />Πάλεψα με τη Δημουλά και διάφορά εξαιρετικά ποιήματα της. Τι πάλεψα δηλαδή? μαλλί με μαλλί πιαστήκαμε αλλά νίκησα και της είπα ότι όχι σήμερα δεν θα της κάνω τη χάρη δεν θα μιλήσω για απουσίες. </div><div align="justify"><br />Πάνω που ξέμπλεξα μαζί της τσούπ… να’ σου ο Τάσος απέναντι μου, ο Λειβαδίτης ντε (φίλος από τα παλιά). Αχ όχι Τάσο μου όχι σήμερα δε θα σου μιλήσω για βιολέτες από Δευτέρα. </div><div align="justify"><br />Μια στιγμή να σουρώσω τα μακαρόνια.<br />Οκ επέτρεψα.</div><div align="justify"><br />Τι έλεγα? Α μάλιστα για τον Τάσο. Τον έστειλα και αυτόν, καλός χρυσός και άγιος αλλά όχι σήμερα. </div><div align="justify"><br />Δε πρόλαβα να κλείσω τη πόρτα στον Τάσο και… ττζζζ το θυροτηλέφωνο. Ο Ελύτης είμαι να ανέβω? Εγώ τον ιάπωνα σιγή!<br />Ειμ' εγώ, μ' ακούς ? Σ' αγαπώ, μ' ακούς? να φωνάζει από το θυροτηλέφωνο αυτός, να ακούει και η γειτονιά να μου βγάλει το όνομα! Den katalaveni kirio Giorgo den einai edo ela arotera oki tora! Δεν νομίζω να το έπεισα αλλά δεν επέμενε και για ώρα και έφυγε. </div><div align="justify"><br />Και φυσικά τελευταία μου ήρθε η femme fatal η γυναίκα που δε μπόρεσα ποτέ να αντισταθώ η λατρεμένη μου Πολυδούρη. Ε ναι θα το πω χωρίς καμία ντροπή και χωρίς αιδώ της είπα ότι έχω πονοκέφαλο, νομίζω ότι την πλήγωσα μάλιστα από το βλέμμα που μου έριξε φεύγοντας! </div><div align="justify"><br />Και έμεινα μόνος λοιπόν και ξέρετε τι θα κάνω? Θα βάλω Μητροπάνο και θα χοροπηδήσω και θα τραγουδήσω ως τη στιγμή που θα χτυπήσει η πόρτα και θα είναι η κυρία Ειρήνη από το κάτω διαμέρισμα και θα μου πει ότι ενοχλώ βραδιάτικα! Έως εκείνη τη στιγμή όμως… «σ’αναζητώ… στη Σαλονίκη ξημερώματα».</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8264025290741378294?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-76044149220513699512009-01-03T19:44:00.003+02:002009-01-03T22:48:51.337+02:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SV-kq9NE6CI/AAAAAAAAAMA/6tzcXiG8_Ts/s1600-h/wind.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287125545447122978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 160px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SV-kq9NE6CI/AAAAAAAAAMA/6tzcXiG8_Ts/s320/wind.jpg" border="0" /></a><span style="color:#000066;"> Ο ήχος από το κρασί να πέφτει μέσα στο ποτήρι μου. Η πολυθρόνα έρχεται να αγκαλιάσει το σώμα μου όπως πολύ καλά γνωρίζει. Και μια λευκή σελίδα στην οθόνη. Πρώτη του 2009 ανάρτηση… δύσκολη.<br /><br />Να γράψω για τα έσω? Θα πονέσω και δεν το αντέχω και σήμερα.<br />Να γράψω για τα έξω? Πολλοί και καλύτεροι γνώστες τα σχολιάζουν.<br />Μήπως το χιούμορ να είναι πιο ασφαλής επιλογή? Ίσως αλλά αυτή η νωχελικότητα δεν με βοηθάει.<br /></span><span style="color:#000066;">Ανάβω ένα τσιγάρο ακόμη με διπλή τη πρώτη τζούρα να φτάσει έως κάτω πλούσια. Μια γουλιά ακόμη κρασί να νεκρώσω τη σκέψη και όσα φέρνει στην επιφάνεια.<br /><br />Θα ήθελα να είχα μια ανατολή απέναντι μου να με χρωματίσει και να κρατούσα όλα τα γαλάζια στα μάτια μου.<br />Να έχω ξαπλώσει στη γη με τα χέρια ανοικτά και να έπιανα μια νιφάδα χιονιού που δεν θα έλιωνε ποτέ.</span><br /><br /><span style="color:#000066;">Να περάσει ένα αεράκι και να μου μιλήσει για όσα είδε και φεύγοντας να πάρει τη ψυχή μου μαζί του, να την μεταφέρει εκεί που ανήκει.<br />Σε ένα τόπο που εύχομαι να μην έχει δει ξανά και να είναι τόσο όμορφα.<br />Οι νύχτες να μυρίζουν γιασεμιά.<br />Τα άστρα πολλά, να φέγγουν το διάβα μου.<br />Και οι στιγμές… να κρατούν για πάντα.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7604414922051369951?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-6169933319504364182008-12-29T23:07:00.002+02:002009-01-02T09:49:33.967+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVk8g71ExiI/AAAAAAAAALg/U5MAz7Z4Xng/s1600-h/butterfly.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285322174209771042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 136px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVk8g71ExiI/AAAAAAAAALg/U5MAz7Z4Xng/s320/butterfly.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Έχω ανοίξει μία σαμπάνια Deutz Millesime του 2004 την οποία την φύλαγα στο ψυγείο για κάποια ξεχωριστή στιγμή. Και αυτή η στιγμή είναι: τώρα, σήμερα, εδώ, μόνος μου.<br />Ήρθε η στιγμή να απολαύσω την υπέροχη γεύση της και να πω στην υγεία μου και στη δική σας και να σας ευχηθώ ποτέ να μη ξεχνάτε την ομορφιά και τις ανατροπές της ζωής. </span></div><div align="justify"><br /><span style="font-size:130%;">Όχι δεν έχω πιεί, είμαι μόλις στο δεύτερο ποτήρι. Γιατί γιορτάζω? Χμ… δύσκολο να το εκφράσω.<br />Θα προσπαθήσω όμως.<br /><br />Είναι ένα μέρος που βρισκόμουν και τα πάντα ήταν λευκά. Φαντάσου μία παγωμένη τεράστια επίπεδη έκταση. Ξέρεις με τον καιρό και εμείς, χαμαιλέοντες ενσωματωνόμαστε στο τοπίο, λευκός παγωμένος και εγώ. Στον ορίζοντα τίποτα μια ευθεία λευκή όσο και αν γυρίσω δε βλέπω τίποτα άλλο.<br />Και ξαφνικά μία κουκίδα, τρίβω τα μάτια μου αλλά δεν φεύγει μάλιστα γίνετε μεγαλύτερη. Τρέχω προς τη κατεύθυνση της και να σου μπροστά μου μια πεταλούδα. Πολύχρωμη πεταλούδα, πανέμορφη. Δεν μπορώ να το πιστέψω αλλά είναι εδώ μπροστά μου στριφογυρνά και ανοιγοκλείνει τα φτερά της. Δεν χορταίνω να τη βλέπω, να καταγράφω, να θαυμάζω τα χρώματα της. Είχα κάποτε, πριν έρθει το λευκό στο κόσμο αυτό, δει μία ίδια, ναι αυτή η ίδια είναι. Αισθάνομαι την ανατριχίλα από το χτύπημα των φτερών της στο λαιμό μου εκεί χαμηλότερα από τον λοβό μου. Γυρνά μπροστά μου, γύρω μου, ανοίγει τα φτερά της και εγώ… εγώ έχω εκείνον τον πόνο στο στήθος που η αναπάντεχη χαρά μας δημιουργεί. Butterfly<br /><br />Όταν ξύπνησα σήμερα το πρωί είπα ότι ήταν ένα υπέροχο όνειρο, μετά όμως με τύλιξε ένα άρωμα ξεχασμένο από καιρό που κράτησε το μαξιλάρι μου.<br />Ήταν εδώ έστω για λίγο.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-616993331950436418?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-12863858320751086562008-12-27T19:32:00.006+02:002009-01-02T22:11:30.525+02:00<span style="font-size:130%;">Η επέλαση του χιονιά (έτσι δεν το λένε οι δημοσιογράφοι?). Ήρθε λοιπόν και η επέλαση και ο χιονιάς και το χάρηκα πάρα πολύ. Έφτασε το πρωί στο μπαλκόνι μου και στις κολοκύθες μου. </span><div><div><br /><br /><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284524376919779058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVZm7BUyJvI/AAAAAAAAALI/QzoK8kif6dE/s320/27122008+018.jpg" border="0" /><br />Σε αντίδραση λοιπόν των χιλιάδων που πατιούνται στα χιονοδρομικά και φοβούμενος ελαφρώς τον αποκλεισμό κατηφόρισα από τα 500 μέτρα και πήγα θάλασσα.<br />Ναι ναι ναι πήγα θάλασσα. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284524769977215842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVZnR5k-q2I/AAAAAAAAALQ/YImUp7VFKZs/s320/27122008+023.jpg" border="0" /><br />Το χιόνι να πέφτει πυκνό και η θάλασσα φλίτς – φλατς. 2 σκούφους, γάντια, μάλλινες κάλτσες επί δύο παρακαλώ, και παραθαλάσσια. Να σου τύχει ένα στραμπούληγμα να μείνεις εκεί να σε βρουν τον Δεκαπενταύγουστο Ρώσοι λουόμενοι. Διότι δεν πάω και σε παραλίες «κοσμικές» οπότε έχει περπάτημα η υπόθεση.<br />Η θάλασσα ήταν απλά συγκλονιστική, θορυβώδης, αγριεμένη, χωρίς «Νικολάκη όχι στα βαθιά»!<br />Βέβαια είχε βγάλει ψηλά όλες τις βρωμιές του καλοκαιριού που αφήσαμε πίσω μας. Και εδώ έχω την εξής απορία, οκ τα δεκάδες πλαστικά μπουκάλια που ξέβρασε. Οκ τα καπάκια και τα μπουκάλια μπύρας.<br />Αλλά, τα 2 σουτιέν και τουλάχιστον 5 μποξεράκια – σλιπάκια που θαλασσοδερνόταν δεν το κατάλαβα!!! Δηλαδή βρε κυρία μου ή αγαπητέ φίλε όταν γυρίσατε σπίτι ο άλλος ντιπ χαϊβάνι? Δεν προβληματίστηκαν: που είναι καλή μου το σουτιέν σου? Ή αντίστοιχα που είναι Μήτσο μου το σώβρακο με τα ελφαντάκια που σου πήρε η μαμά δώρο στην επέτειο μας?<br />Να μην σας πω για αναπτήρες! Μη ψάχνετε στην τσάντα ή σε τσέπες. Στη παραλία σας έπεσε αγοράστε καινούργιο.<br />Επίσης σου λέει ο κόσμος ζορίζετε λεφτά δεν έχει. Λογικό αφού όλα τα κουβαδάκια φτυαράκια και τσουγκράνες εκεί τα αφήσατε! Αγοράστε άλλα του χρόνου να μάθετε και μη μου γκρινιάζετε ότι δε σας φτάνουν.<br />Να μην μιλήσω για χλωρίνες, απορρυπαντικά πιάτων και καθαριστικά πατώματος. Λες και είσαι στο Βασιλόπουλο, μόνο η χαρωπή πωλήτρια λείπει.<br />Τον πλαστικό προφυλακτήρα που ξέβρασε δεν θα το συζητήσω και αυτό γιατί φοβάμαι μη ξεβράσει και το αυτοκίνητο σε κάνα μήνα.<br />Από βατραχοπέδιλο δε, πες μου τι νούμερο φοράς να σε στείλω στη σωστή παραλία.<br />Κάπως έτσι ήταν η εικόνα και όχι σε μία αλλά σε δυό τρείς που πήγα. Και καθώς βαθειά οικολογικά σκεπτόμενο άτομο κα επειδή έχω βαρεθεί να μαζεύω κοχύλια σήμερα επέλεξα να μαζέψω 2 σακούλες με πλαστικά αντικείμενα και τα έφερα σπίτι και τα έπλυνα. </span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284525047465227650" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVZniDTRtYI/AAAAAAAAALY/nfNuMb00y6c/s320/27122008+034.jpg" border="0" /><br />Όλο και κάποια κατασκευή θα κάνω με αυτά όσο έξω θα χιονίζει.</span></div><div align="justify"><span style="font-size:130%;">Ναι, ναι και το παράθυρο η θάλασσα το ξέβρασε! Απο βδομάδα θα βγάλει και τη σαλοτραπεζαρία. Φλεβάρη δε που θα αγριέψει και άλλο... πάρε πάρε καναπέδες.</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1286385832075108656?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-61719067350526657682008-12-26T16:22:00.005+02:002009-01-02T23:41:14.975+02:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVTpDlyaH1I/AAAAAAAAAJw/7eJfz4bZqr0/s1600-h/trains+009.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284104510704852818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVTpDlyaH1I/AAAAAAAAAJw/7eJfz4bZqr0/s320/trains+009.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"> Οι σταθμοί των τραίνων πάντα μου άρεσαν.<br /><br /><br /></span></strong><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">Ειδικά οι εγκαταλελειμμένοι. </span></strong></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284105829117780962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVTqQVQi4-I/AAAAAAAAAKI/6jaFPuxMlpg/s320/trains+017.jpg" border="0" /><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">Δεν έχουν μελαγχολία αλλά το αντίθετο για εμένα είναι χώροι γεμάτοι ενέργεια, εικόνες, ήχους και συναισθήματα.<br /></span></strong></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284106601401387074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVTq9SPTiEI/AAAAAAAAAKQ/LhsqTYQIDzM/s320/trains+015.jpg" border="0" /><br /><strong><span style="font-size:130%;">Το σημερινό μου ξύπνημα με βρήκε ψηλά σε μια ανταριασμένη Δοϊράνη.<br /></span></strong><br /></div><div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284107434327314514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SVTrtxIUkFI/AAAAAAAAAKg/m0DFsOjmmCA/s320/trains+047.jpg" border="0" /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;"><strong>Με πληθώρα υλικού για εμένα!</strong></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-6171906735052665768?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-9479225732480889372008-12-25T20:04:00.003+02:002009-01-02T23:35:21.871+02:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">2 είναι ευχή για το 2009.<br />Εύκολο? Καθόλου.<br />Δυνατό? Ναι δυνατότερο του ενός.<br /></span></strong><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Y6mjMnj9PF8&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Y6mjMnj9PF8&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-947922573248088937?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-52655146836981468542008-12-22T22:17:00.003+02:002009-01-02T23:36:37.191+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SU_29k_rcLI/AAAAAAAAAJQ/74Gr8E4ja6s/s1600-h/burger.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282712425692098738" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 188px; CURSOR: hand; HEIGHT: 125px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SU_29k_rcLI/AAAAAAAAAJQ/74Gr8E4ja6s/s320/burger.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>10 πράγματα που λατρεύω και 10 που απεχθάνομαι.<br />Το βρήκα στο Blog της Kat (blogmeanyway). </strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>Το θεώρησα αρκετά διασκεδαστικό αλλά είναι και ολίγον επώδυνο.</strong></span></div><br /><div><br /><span style="font-size:130%;"><strong>λατρεύω:</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>1. να μπαίνω στο αυτοκίνητο με άγνωστο προορισμό</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>2. το εκτυφλωτικό λευκό</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>3. το παρελθόν μου</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>4. τις ανατολές κυριολεκτικά, αλλά και τις ζωή μου</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>5. να με κοιτάζουν στα μάτια</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>6. τα ζώα (κυριολεκτικά)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>7. το 501 jeans μου</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>8. το τσίπουρο</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>9. τις ερημικές παραλίες τον χειμώνα</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>10. τον Λειβαδίτη όσο και εάν με πληγώνει</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>απεχθάνομαι:</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>1. το μαύρο (και άραχνο)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>2. τους κακομούτσουνους (και είναι πολλοί γαμώτο) </strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>3. όσους κοιμούνται με κάλτσες (πως το αντέχουν?)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>4. τα ζώα (μεταφορικά)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>5. τις κόρνες και το θόρυβο της πόλης (για αυτό πήρα τα βουνά)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>6. τα τρίτο – κοσμικά (ειδικά των ελληνικών περιοδικών)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>7. τις μελιτζάνες (ναι, ναι και δεν δέχομαι κουβέντα)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>8. την τύχη μου την κορδελιάστρα! (φτυσμένο με έχει)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>9. τους ανέραστους (και είναι και αυτοί πολλοί γαμώτο)</strong></span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"><strong>10. κάθε είδους πρόγραμμα (ακόμα και το τηλεοπτικό)<br /><br />Όποιος θέλει μπορεί να το συνεχίσει και ελπίζω να το διασκεδάσει όσο εγώ.</strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5265514683698146854?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-56240008938912746172008-12-20T21:41:00.003+02:002009-01-02T23:41:56.734+02:00<div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">Θα σας πω τη πικρή μικρή ιστορία μου με τον Ρωμαίο &amp; Ιουλιέτα του Prokofiev. Ως την ενηλικίωση μου είχα ακούσματα κλασσικής μουσικής από τον πατέρα μου της οποίας ήταν λάτρης. Φυσικά εγώ είχα ήδη τα δικά μου εφηβικά ακούσματα και για κλασσική ούτε κουβέντα.<br />Κάποια στιγμή λοιπόν άρχισε να τριγυρνά στο μυαλό μου αυτή η μελωδία από τον Ρωμαίο &amp; Ιουλιέτα, το κομμάτι Καπουλέτοι και Μοντάγγοι. Το μόνο που θυμόμουν ήταν ότι είναι του Prokofiev.<br />Πάω λοιπόν στο πιο ενημερωμένο δισκάδικο της πόλης και ανεβαίνω στον επάνω όροφο που ήταν το κομμάτι της κλασσικής μουσικής. Πλησιάζω τη πωλήτρια και της εξηγώ τι ψάχνω γενικά.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;"><em>Μάλιστα Prokofiev χμ… θα μου δώσετε κανένα στοιχείο ακόμη είναι τόσα πολλά.</em><br />Δεν θυμάμαι δυστυχώς.<br /><em>Την μελωδία την θυμάστε?</em><br />Ναι.<br /><em>Τραγουδήστε μου τη μελωδία λοιπόν.</em><br />Εδώ?<br /><em>Ναι.</em><br />Εγώ?<br /><em>Ναι.</em><br />Θα αστειεύεστε?<br /><em>Καθόλου.</em><br />Δεν υπάρχει περίπτωση.<br /><em>Ναι αλλά θα με βοηθούσε.</em><br />Μα είμαι παράφωνος.<br /><em>Και εγώ οπότε μην σας ανησυχεί.</em><br />Ξεκινάω λοιπόν εγώ το αηδόνι του κάμπου… Παμ παραμ παραμ παραμ ταραν ταραν τα ρα ταμ. κλπ κλπ.<br />Αυτή μέσα στα μάτια να με κοιτάει.<br /><em>Κάπου πάει το μυαλό μου αλλά για άλλη μια φορά μπορείτε να το πείτε?</em><br />Άιντε πάλι εγώ … Παμ παραμ παραμ παραμ ταραν ταραν τα ρα ταμ.<br /><em>Μάλιστα – μάλιστα κατάλαβα μου λέει.</em> </span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">Και όντως βγάζει το cd σε διάφορες εκτελέσεις μου προτείνει και ακούμε τη καλύτερη και κατεβαίνω στο ταμείο να πληρώσω.<br />Πληρώνω και πριν φύγω έρχεται η αναίσχυντη η πωλήτρια και μου λέει:<br /><em>Ξέρετε με το που μου είπατε Prokofiev ήξερα ότι αυτό θέλατε αλλά ήθελα τόσο πολύ να ακούσω ένα άντρα και να δω την έκφραση του ενώ θα μου τραγουδά το ρυθμό του κομματιού που δε μπόρεσα να αντισταθώ να σας κάνω αυτή τη πλάκα.</em></span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Από τότε και για όσο καιρό δούλευε εκεί κάθε φορά που πήγαινα ανεβαίνοντας τις σκάλες ξεκινούσα Παμ παραμ παραμ παραμ ταραν ταραν τα ρα ταμ.<br />Απολαύστε το λοιπόν!<br /></span></strong><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZB3sd2BAxys&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/ZB3sd2BAxys&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5624000893891274617?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-25844098929541375772008-12-20T19:06:00.008+02:002009-01-02T23:38:04.719+02:00<strong><span style="font-size:130%;">Το άκουσα στην Ελληνική από την Ελευθερία και είπα να το ψάξω λίγο παραπάνω.<br /><br />Δυστυχώς σχεδόν πάνω σε όποια εκτέλεση και εάν έπεσα στην ισπανική ήταν από Reality.<br /><br />Επέλεξα την λιγότερο επώδυνη "εκτέλεση" και σας τη προσφέρω, πήρε και 2 δεκάρια στο τέλος!<br /></span></strong><br /><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XFmEtnCWNL4&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/XFmEtnCWNL4&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Αν πάλι θέλετε την εκδοχή της Ελευθερίας την οποία θεωρώ εξαιρετική ακούστε την παρακάτω<br /><br /><em>Που βρεθήκαν όσα αγκάθια</em><br /><em>Τόση μοναξιά στους ώμους</em><br /><em>Κι είπα ότι ωραίο υπάρχει </em><br /><em>Στην αγάπη μόνο ζει.</em><br /><em></em><br /><em>Να μάγαπάς μόνο θέλω - δεν θέλω...</em><br /><br /></strong><span style="color:#ff99ff;"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=ogSDoqOhCsk">http://www.youtube.com/watch?v=ogSDoqOhCsk</a></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2584409892954137577?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-7187474289235736142008-12-16T20:58:00.001+02:002009-01-02T23:39:06.240+02:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUf6e1WUs0I/AAAAAAAAAJI/vedNgxPlL4M/s1600-h/Shoes!.jpg"><strong><span style="font-size:130%;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280464495738925890" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 178px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUf6e1WUs0I/AAAAAAAAAJI/vedNgxPlL4M/s320/Shoes!.jpg" border="0" /></span></strong></a><strong><span style="font-size:130%;">Το είδατε φαντάζομαι αυτό με το παπούτσι που έφαγε ο πλανητάρχης στο Ιράκ. </span></strong></div><div align="justify"><strong><span style="font-size:130%;">Τέτοια χαρά είχα να πάρω από τη γέννηση της ανιψιάς μου.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Εγώ, εγώ θα πληρώσω τους δικηγόρους του δημοσιογράφου αυτού και θα του κάνω και μια δωροεπιταγή σε γνωστό παπουτσάδικο δώρο να ψωνίζει επ’ αόριστον παπούτσια.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Τόσο πολύ μου άρεσε που σκέφτηκα ότι όπως διοργανώνουμε καλλιστεία, μουσικά βραβεία, κινηματογραφικά βραβεία να ζητήσουμε από τον αθάνατο (κυριολεκτικά και μεταφορικά) κύριο Κυριακού να διοργανώνει το κανάλι του και ένα διαγωνισμό του τύπου Mr. ή misses παπούτσι 2008.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Θα είναι το κοινό από κάτω με άπειρα ζευγάρια παπούτσια. Επί σκηνής θα περνούν διάφοροι διαγωνιζόμενοι, αργά - βασανιστικά αργά. Αυτός που θα φάει τα περισσότερα παπούτσια, θα παίρνει τον τίτλο, θα βάζει την κορώνα και θα κερδίζει και συμβόλαιο με γνωστό ιατρικό κέντρο για την αποκατάσταση του.<br /><br />Ήδη την πρώτη πεντάδα την έχω βρει, το κοινό μου λείπει και το ok του Κυριακού.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο νούμερο ένα ο κύριος Κούγιας. Ο Αλέξης μιλάει 3 γλώσσες, πηδάει μόνο μοντέλα και φράκτες και στο ελεύθερο του χρόνο δέρνει κόσμο.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο νούμερο δύο ο «Καλά τα πας». Ο Κωστάκης έχει δίδυμα, του αρέσει πολύ το φαγητό και στον ελεύθερο του χρόνο παίζει τον πρωθυπουργό!</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο νούμερο τρία ο Εφραίμ. Οι φίλες του τον φωνάζουν και η μαύρη χήρα. Σπουδάζει θεολογία και στον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με τα κτηματομεσιτικά, του κράτους.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο νούμερο τέσσερα ο Zorro. Ο νομάρχης Θεσσαλονίκης μιλάει άπταιστα την ποντιακή, παίζει ξιφασκία και στον ελεύθερο του χρόνο ντύνετε κολομπίνα! </span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Στο νούμερο πέντε ο Προκόπης. Ο Προκόπης ασχολείται με … και αυτός δεν ξέρει ακριβώς με τι, αλλά στον ελεύθερο του χρόνο υποβάλει παραιτήσεις και δεν τις τηρεί!<br /><br />Αν και εσείς έχετε υποψηφίους για συμμετοχή σας παρακαλώ να μου στείλετε το βιογραφικό τους με μία φωτογραφία μπούστο το συντομότερο!</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-718747428923573614?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-80204843082583508142008-12-15T17:39:00.005+02:002009-01-02T23:42:42.937+02:00<div align="center"><br /></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">Έχω αυτό το πετεινάρι εκεί ψηλά στην είσοδο.<br /></span></strong><br /></div><div align="center"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280043790084847842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUZ72iqDuOI/AAAAAAAAAIw/yZBapVzxm8k/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1091.jpg" border="0" /> <p align="center"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Χθες το σούρουπο λοιπόν ενώ περπατούσα βιαστικός το αεράκι το γύρισε και έβγαλε ένα μεταλλικό ήχο ο οποίος με ώθησε να σηκώσω το βλέμμα μου και να το δώ σκεπτόμενος ότι θα πρέπει να το λαδώσω.<br /></span></strong></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280044324165721922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUZ8VoQ3H0I/AAAAAAAAAI4/AZys332LNaY/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1089.jpg" border="0" /> <p align="center"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Επίτηδες το έκανε γιατί ήμουν λίγο στενοχωρημένος και κατηφής και σκεφτόμουν διάφορα, ήθελε να μου τραβήξει την προσοχή.</span></strong><br /></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280044798107684546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUZ8xN1bjsI/AAAAAAAAAJA/Cq46dL96r54/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1090.jpg" border="0" /><br /><strong><span style="font-size:130%;">Βλέπετε την εικόνα που με περίμενε σηκώνοντας το κεφάλι μου! Για αυτό λέω δεν πρέπει να ξεχνάμε να κοιτάζουμε και λίγο ψηλά!</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8020484308258350814?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-65964159684780150282008-12-14T21:31:00.006+02:002009-01-02T23:43:43.475+02:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUVfyJoQqeI/AAAAAAAAAII/RnTeIDNhEkw/s1600-h/Naomi%2520Campbell-AAG-008383.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5279731453344655842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 83px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUVfyJoQqeI/AAAAAAAAAII/RnTeIDNhEkw/s320/Naomi%2520Campbell-AAG-008383.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"> <strong>Πέντε και μίση τα χαράματα χτύπησε το τηλέφωνο! Ξέρεις το μυαλό πάει πάντα στο κακό. Αλλά αυτό ήταν χειρότερο.</strong></span></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Giorgos? Giorgos me akous?<br />Το κέρατο μου βραδιάτικα την αναγνώρισα. Παλιά φίλη από το Αρσάκειο που στη συνέχεια έγινε μοντέλο, super μάλιστα, Naomi Campel ονόματι .<br />Giorgos me akous?<br />Σε ακούω Naomi μου τι έγινε βραδιάτικα?</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Giorgos exo provlima mou leipei o montelopnιktis mou.<br />Ποιος σου λείπει βραδιάτικα καλή μου?</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">O Alexis mou, Giorgos. O ellinas erastis mou to dikigoros ntei! Aftos poy paei mono me mondeles nte!<br />Ο Κούγιας?</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Yes ntei! Giati exei kai allous latinous dikigorous san to Alexis moy sto Ellada?<br />Όχι καλή μου το δεκάρι το καλό είναι ένα!</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Giorgos mou eipan oti ta emplekse me ena astynomiko kai einai oli tin ora mazi tou? Einai alithia Giorgos afto?<br />Κάτι πήρε το αυτί μου αγάπη μου, αλλά μη πάει ο νους σου στο πονηρό.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Kai pou vreike Giorgos enas mpatsos me treis kai eksinta, opos lete stin Ellada, ta lefta, kai asxolite to Alexis mou mazi toy?<br />Τι να σου πω καλή μου? Μπορεί να το κάνει και τζάμπα για το δημοσιότητα!</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Ti mou les Giorgos o Alexis tzamba?<br />Ναι αυτό σου λέω καλή μου.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Akoy Giorgos thelo na teleiosei afto kai na moy steileis ton Alexi amesos edo paketo.<br />Νομίζω ότι το πανελλήνιο θα συμφωνούσε μαζί σου, για την ακρίβεια εδώ το λέμε εξοστρακισμό!</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Giorgos den katalabeno ti moy les. Ego ekeino pou ksero einai oti to krevati moy einai adeio xoris ton Alexi moy.<br />Θέλεις δηλαδή βρε καλή μου να μου πεις ότι με τον Αλέξης σου, ένα είκοσι ύψος το κρεβάτι σου είναι γεμάτο? Έλεος ο κουβάς!</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Giorgos mi me douleveis 3 praktoreia mondelon edw sto Amerika kontevoyn na kleisoyn apo tote poy a Alexis eipe na doylepsei.<br />Οκ καλή μου θα δω τι μπορώ να κάνω. Σου υπόσχομαι το συντομότερο να στο στείλω το συντομότερο.</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Ok Giorgos, to afino epano sou kai se oli tin Ellada na moy steilete to moro moy pisw.<br />Οκ μικρή μου, και που να σου τον πακετάρουμε και να σου τον στείλουμε αγάπη μου?</span></strong></div><div align="justify"><br /><strong><span style="font-size:130%;">Oh Giorgos ksereis esy…. sto diaοlo steilte ton kai na toy peite oti itan thelima theou! </span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-6596415968478015028?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-22374010501187047832008-12-12T18:33:00.003+02:002008-12-12T23:26:18.623+02:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUKS9DWW1dI/AAAAAAAAAIA/L6uB_kSjG1M/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1076.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278943290800395730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUKS9DWW1dI/AAAAAAAAAIA/L6uB_kSjG1M/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1076.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify">Δύσκολο πράγμα οι χωρισμοί και οι αποχωρισμοί. Πονάν και περισσότερο πονάνε γιατί το μυαλό γυρνάει πίσω και σκέφτεσαι όλα εκείνα που πέρασες παρέα, όλα όσα έζησες από κοινού.<br /><br />Και ποιος είμαι εγώ που πίστευα ότι θα ξεγλιστρούσα από κάτι τέτοιο, ήρθε και για μένα η ώρα να τον αντιμετωπίσω τον αποχωρισμό!<br /><br />Θα ήταν ψέμα να μην πω ότι δεν ζήσαμε απίθανα οι δυό μας. Πρωινά, μεσημέρια, απογεύματα, και βράδια πολλά βράδια όμορφα βράδια. Μουσικές ακούσαμε παρέα, dvd είδαμε παρέα, και πάντα με ένα δικό μας κώδικα χωρίς να σε ακούσω ποτέ να διαμαρτύρεσαι.<br /></div><br />Ξέρεις ήσουν δεδομένο για εμένα, πάντα μαζί. Δεν περνούσε από το μυαλό μου ότι θα ερχόταν αυτή η μέρα που θα ζήσουμε χώρια.<br /><br />Μια ευχή θα κάνω μόνο να περάσεις όμορφα εκεί που πας. Και όσο για μένα μη στενοχωριέσαι το ξέρεις ότι την θέση σου δεν θα μπορέσει να τη πάρει κανείς από μέσα μου.<br /><br />Και όσο για το επόμενο κεφάλαιο στη ζωή μου… ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να το συνηθίσω αλλά πρέπει να τραβήξω μπροστά.<br /><br />Αφιερωμένο στον υπέροχο κόκκινο καναπέ μου που μετά από τόσα χρόνια τον αποχωρίζομαι για ένα μεγαλύτερο, ολόλευκο για να ζωγραφίσω καινούργιες εικόνες πάνω του. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2237401050118704783?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-16347778721559653862008-12-12T09:16:00.002+02:002009-01-02T09:47:57.511+02:00<div align="center"><br /><span style="font-size:130%;">Σήμερα Παρασκευή 12/12 ανάβουμε ένα κεράκι στο μπαλκόνι μας </span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">στις 21:00 για τον ♥Αλέξη♥.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">Αν δεν έχετε μπαλκόνι κάνει και ένα παράθυρο.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;">Προωθήστε το.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1634777872155965386?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-64416705222264983652008-12-11T19:16:00.002+02:002008-12-11T19:19:21.432+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUFLRnEw8HI/AAAAAAAAAH4/XmnAC9C75uw/s1600-h/santa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278583004173758578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 125px; CURSOR: hand; HEIGHT: 188px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SUFLRnEw8HI/AAAAAAAAAH4/XmnAC9C75uw/s320/santa.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="color:#009900;">Το ξέρω μεγάλωσα για να ζητάω από τον Άγιο Βασίλη πράγματα. Από την άλλη όμως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.<br />Σου παραθέτω λοιπόν αγαπητέ γενειοφόρε το αλφάβητο των επιθυμιών μου για το 2009 και εάν δε μπορέσεις να μου τα πραγματοποιήσεις όλα δε πειράζει, εγώ και με το 80% ικανοποιημένος θα είμαι.<br /><br />Αγκαλιά, μια από αυτές που μέσα τις να χάνομαι και να ταξιδεύω.<br />Βιολέτες για μια εποχή, τη συλλογή του Λειβαδίτη γιατί αυτό που έχω το έλειωσα. Γελαστά πρόσωπα γύρω μου, δεν γουστάρω κατσούφηδες.<br />Δημιουργικές ημέρες και ώρες, και νύχτες δε με χαλάει.<br />Έρωτα με το Ε κεφαλαίο στο υπενθυμίζω.<br />Ζεστά χαμόγελα και ψυχές, γιατί σαν να έπεσε η θερμοκρασία γύρω.<br />Ηθική στους ανθρώπου, αν όχι σε όλους σε όσους τα καταφέρεις.<br />Θάρρος να κάνω όλα όσα φοβόμουν, π.χ. να ανέβω στο πατάρι.<br />Ικανοποίηση για όσα επιλέξω να πράξω.<br />Κατανόηση από όλους τους στενοκέφαλους τριγύρω μου.<br />Λογική για να μην κάνω λάθη παρελθοντικά, γιατί από παράλογο έπηξα.<br />Μάθηση γιατί ποτέ δεν μου έφτανε, από αυτό δώσε και σε άλλους.<br />Νου και γνώση, όχι νουνού, νου!<br />Ξεκινήματα καινούργια στη ζωή μου, γιατί η μπαταρία τα έπαιξε. <br />Όμορφες εικόνες και σκέψεις, και υπάρξεις επίσης.<br />Πίστη στους άλλους, γιατί κλονίζομαι τώρα τελευταία.<br />Ρομαντισμό, μια δόση παραπάνω σε παρακαλώ.<br />Συγκινήσεις απρόσμενες, και δεν εννοώ σε dvd, πραγματικές θέλω<br />Τάξη στη ζωή και στο σαλόνι μου.<br />Υπέροχες στιγμές και εικόνες.<br />Φωνή να ουρλιάζω για τις αδικίες, και στην από πάνω όταν περπατά με το τσόκαρο.<br />Χάδια στη ψυχή και στο κορμί δε με χαλάνε.<br />Ψυχραιμία για όσα βλέπω και ακούω, γιατί την χάνω σου λέω.<br />Ωριμότητα γιατί ποτέ δεν είναι αρκετή, τύλιξε την θα την πάρω σπίτι.</span></div><div align="justify"><br /><span style="color:#009900;">Έλα μη καθυστερείς, βάλε τα ξωτικά να δουλεύουν και ζέψε τους τάρανδους.</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-6441670522226498365?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-70764762526257988602008-12-09T21:20:00.003+02:002008-12-09T21:36:25.970+02:00<div align="justify"><span style="color:#006600;">Γυρνώ την πλάτη μου σε κουκουλοφόρους και σε κάθε μορφή βίας και στολίζω δένδρο. </span></div><div align="justify"><br /><span style="color:#006600;">Δεν θα με πείσει κανείς ότι κάνω λάθος, η γνώμη μου είναι γνωστή κάθε φορά που ένα σκάνδαλο σε αυτή τη χώρα είναι στο αποκορύφωμα του βγαίνουν τηλεκατευθυνόμενοι κουκουλοφόροι στους δρόμους κάνουν όσα κάνουν και μετά όλα καλά όλα ωραία.<br />Οπότε σε όποιο καραγκιόζη νομίζει ότι με πείθει απλά του λέω ότι δεν ξεχνώ σίγουρα και ότι έχει ο καιρός γυρίσματα.</span></div><div align="justify"><br /><span style="color:#006600;">Και μια και μιλάμε για τα πιο σφοδρά γεγονότα, κόντρα και εγώ, τρία δέντρα μικρά και μεγάλα στόλισα.<br /><br />Το πρώτο δική μου κατασκευή με ξύλα που περιέχουν σπόρους από ένα δέντρο κομμένο που βρήκα δίπλα στις ακτές μιας λίμνης. Ελπίζω μόνο να μην αρχίσουν να συστρέφονται τα ξύλα και αρχίσουν να μου πετούν σπόρους στο σαλόνι!<br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277873514956476402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/ST7F_5xsT_I/AAAAAAAAAHg/g_-JXVa2BJU/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1084.jpg" border="0" /> Το δεύτερο ένα κλαδί ξερό ου βρέθηκε μπροστά μου έξω από το κτήμα, και με λίγο λευκό χρώμα μερικές πέτρες και μικρές μπάλες πήρε μορφή. <p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277873982343050722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/ST7GbG7VdeI/AAAAAAAAAHo/lPUuOPfFoEE/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1086.jpg" border="0" /><br /></span><span style="color:#006600;">Το τρίτο μικρό και θα μπορουσα να το αποκαλέσω ωδή εις την ικέα! αλλά χαριτωμένο στολίζει την κουζίνα μου.</span> </p><span style="color:#006600;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277874241442880386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/ST7GqMJjG4I/AAAAAAAAAHw/AgdvV1j-2Bo/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1087.jpg" border="0" /></span><br /><br /><span style="color:#006600;">Να έχουμε όμορφες γιορτές με αγαπημένους ανθρώπους γύρω μας εύχομαι.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7076476252625798860?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-85839446138347060242008-12-08T09:52:00.001+02:002008-12-08T09:57:30.330+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STzSaRLq5iI/AAAAAAAAAHI/zB8-2PPxwlM/s1600-h/alexandros.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277324212102161954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 100px; CURSOR: hand; HEIGHT: 133px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STzSaRLq5iI/AAAAAAAAAHI/zB8-2PPxwlM/s400/alexandros.bmp" border="0" /></a><br /><div align="justify">Δεν μπόρεσα αυτό το σαββατοκύριακο να παρακολουθήσω καθόλου ειδήσεις, να διαβάσω εφημερίδες και να ενημερωθώ. Ότι μάθαινα ήταν από το τηλέφωνο.<br />Δεν το χωράει ο νους μου. Θέλω πάρα πολύ να μπορούσα να βγω και να φωνάξω είναι ντροπή μα πάνω από όλα είναι άδικο.<br />Είναι άδικο για κάθε παιδί να φεύγει από τη ζωή πριν την λιώσει μέσα στα χέρια του, κάτω από τα πόδια του, και μέσα στη καρδιά του.<br />Ντρέπομαι στη σκέψη και μόνο ότι αυτό το «κτήνος» τον ειδικό φρουρό μπορεί να το συνάντησα μια μέρα στο δρόμο και τυχαία να με ακούμπησε, ή να καθόταν κάπου δίπλα μου ή να πέρασε το βλέμμα μου πάνω του. Ντρέπομαι που ζει στην ίδια χώρα, που βλέπει τον ίδιο ουρανό.<br />Ντρέπομαι που ανήκει στο ανθρώπινο είδος.<br /><br />Αλέξανδρε δυστυχώς κανείς μας δεν μπορεί να σε φέρει πίσω και πιστεύω ότι αυτό που ίσως να ήθελες θα ήταν να βγούμε και να φωνάξουμε όλοι εμείς, όχι με κουκούλες, όχι με κράνη, χωρίς πέτρες και μολότοφ, όχι τη νύχτα.<br /><br />Ίσως να γίνει, εύχομαι να γίνει.<br />Καλό ταξίδι μικρέ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8583944613834706024?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-32817613550824454852008-12-07T10:27:00.003+02:002008-12-07T10:34:45.836+02:00<div align="center"><span style="color:#ff0000;">Νομίζω ότι είναι ότι πρέπει για ξεκίνημα Κυριακής το τραγούδι αυτό. </span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">Ο ρυθμός του εύχομαι να με ακολουθεί όλη τη μέρα. </span></div><div align="center"><span style="color:#ff0000;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">Όσο για τον στοίχο, η ουσία είναι ...</span></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#ff0000;">Έχω για σπίτι μου την γή τον ουρανό ταβάνι...</span></em></strong></div><div align="center"><strong><em><span style="color:#ff0000;"></span></em></strong> </div><div align="center"><span style="color:#ff0000;">Τα υπόλοιπα έρχονται και παρέρχονται.</span></div><div align="center"> </div><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=W4pBsVMtUUI">http://www.youtube.com/watch?v=W4pBsVMtUUI</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3281761355082445485?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-35493134570987021342008-12-06T08:26:00.006+02:002008-12-06T08:39:45.750+02:00Αυτό το σαββατοκύριακο έχω πολύ δουλειά στη πόλη οπότε δε θα μπορέσω να πάω στο κτήμα. Αισθάνομαι τύψεις διότι ξέρω τι με περιμένει από Δευτέρα στη πρώτη μου επίσκεψη.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276561198277816242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 312px; CURSOR: hand; HEIGHT: 219px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STocdBL1b7I/AAAAAAAAAGo/hYiGox0TmLc/s400/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1028.jpg" border="0" /> Ο Έκτωρας ο λέκτορας δεν θα έρθει να με προϋπάντηση, όπως κάνει καθημερινά, θυμωμένος και προδομένος από την απουσία μου.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276561416728784370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STocpu-mrfI/AAAAAAAAAGw/DqQdjcCxpc4/s400/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1068.jpg" border="0" /> Η Bonny πάλι θα κάνει πάλι σαν παλαβή, πράγμα το οποίο μεταφράζετε ότι θα με γεμίσει λάσπες στη προσπάθεια της να με αγκαλιάσει και να με ρίξει κάτω, να θυμηθώ να βάλω jeans!<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276561660786088482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 312px; CURSOR: hand; HEIGHT: 220px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SToc38KZmiI/AAAAAAAAAG4/AUp-HRHZq9U/s400/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1072.jpg" border="0" /> Η Βεατρίκη και η Μίνι θα τρίβονται στα πόδια μου και νιαρ νιαρ νιαρ θα μου βάλουν τις φωνές για την απουσία και θα προσπαθούν να μου μεταφέρουν όλα τα νέα.<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276562370939846962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STodhRsQATI/AAAAAAAAAHA/HT14vtbHSrE/s400/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1019.jpg" border="0" />Ο Αυτιάς η Λούση &amp; η Νταίζη θα έχουν παραταχθεί μπροστά στη πόρτα του σπιτιού στην οποία και θα έχουν κουβαλήσει ότι μπορείτε να φανταστείτε και θα περιμένουν τη σειρά τους για χάδια και κανένα ψαράκι!<br /><br />Αφού λοιπόν τους κανακέψω όλους, ελέγξω το φαγητό τους τα νερά τους τα σπιτάκια τους θα πρέπει να φροντίσω για τα πουλιά. Να τρίψω ψωμί να αφήσω σιτάρι να δω αν είναι οκ το νερό που έχω σε χίλια δυό σημεία.<br />Έχω πολλά πτηνά που έχουν επιλέξει το κτήμα σαν μόνιμη κατοικία . Ξέρω που έχουν την κάθε φωλιά, και χαίρομαι σαν παιδί κάθε φορά που αντικρίζω μια καινούργια οικογένεια από αυτά να εγκαθίσταται στο κτήμα.<br /><br />Μπα δε νομίζω να περιμένω ως τη Δευτέρα μάλλον το βράδυ ότι ώρα και αν τελειώσω θα πάω μια βόλτα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3549313457098702134?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-15530436280881087152008-12-04T21:07:00.001+02:002008-12-04T21:12:56.935+02:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STgqqtkwboI/AAAAAAAAAF4/Ji1-VLaPAfs/s1600-h/manos7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5276013876741172866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 328px; CURSOR: hand; HEIGHT: 324px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STgqqtkwboI/AAAAAAAAAF4/Ji1-VLaPAfs/s400/manos7.jpg" border="0" /></a><span style="color:#666666;"> Τρελός αέρας σήμερα εδώ στη Θεσσαλονίκη. Ευτυχώς το έκοψα στον πόντο το μαλλί χθες και γλύτωσα το μαστίγωμα.<br />Μου αρέσει ο δυνατός αέρας. Αρχικά γιατί καθαρίζει η ατμόσφαιρα αλλά και γιατί τα βράδια μου γεμίζουν με εκατομμύρια φωτεινά αστέρια.<br />Έφυγα νωρίς λοιπόν από την πόλη, μπήκα στο red bullet μου (το κατακόκκινο αυτοκίνητο μου είναι αυτό) πήρα καφέ, τσιγάρα και με το σούρουπο έφτασα θάλασσα.<br />Μέσα στη πόλη δε μπορώ να απολαύσω τον ουρανό, όμως όπου υπάρχει απουσία τεχνητού φωτός είναι μαγεία.<br />Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή λίγο φοβήθηκα μόνος μου τόσο μακρυά σε μία έρημη παραλία με τη θάλασσα να αφρίζει και το δάσος πίσω να ωρύετε. Σιγά σιγά όμως άρχισα να ξεχωρίζω τους ήχους και τις σκιές, ανακάλυψα ότι είναι φωτεινή η βραδιά και ξαφνικά ήμουν σε οικείο χώρο.<br />Κοντά σε ένα βράχο ξάπλωσα στην άμμο, άναψα το πρώτο τσιγάρο και άφησα τον αέρα να με «εξαγνίσει». Πάντα είχα την αίσθηση ότι ο δυνατός άνεμος μου αφαιρούσε ότι αρνητικό και ότι με βάραινε. Βέβαια το φυσικό είναι όχι μόνο να παίρνει ο άνεμος αλλά και να φέρνει.<br />Και ξαφνικά φλαπ… «Πάτα θτη μάπα» που λέει και ο γιός ενός φίλου. Πάρτα λοιπόν στη μάπα όσα κάνεις ότι δεν βλέπεις, όσα πίστευες ότι έκλεισες και όσα όχι φώναξες στον εαυτό σου!<br />Και ήμουν εκεί μόνος με την άμμο, τη θάλασσα, τα αστέρια, ένα φεγγάρι φέτα λεμονιού, τον καφέ και τα τσιγάρα μου.<br />Έβγαλα παπούτσια, σήκωσα μπατζάκια και άφησα το κύμα που έσκαγε να μου βρέξει τις πατούσες και στη συνέχεια από απροσεξία μου… να με λούσει ένα πιο δυνατό κύμα ως την μέση. Πάει ο συλλογισμός, πάει ο ρομαντισμός, πάει όλη η μαγεία, πάνε οι σκέψεις. Ποιος με καταράστηκε?<br />Άρον άρον λοιπόν επιστροφή στο σπίτι, μούσκεμα ως το κόκαλο.<br />Παρόλα αυτά στην επιστροφή μου τραγουδούσα ένα αγαπημένο μου τραγούδι το οποίο ακούω και αυτή τη στιγμή από τη φωνή του Μάνου: «Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς». <br />Σας αφήνω να το απολαύσετε σε μιά διαφορετική εκτέλεση και εγώ πάω να πάρω κανένα αντιπυρετικό!</span><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=o4zspuDHo_Q">http://www.youtube.com/watch?v=o4zspuDHo_Q</a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1553043628088108715?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-24973400142047484572008-12-02T20:06:00.000+02:002008-12-02T20:53:00.652+02:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STV5SXGdzLI/AAAAAAAAAFQ/ePFh6hZ3gsI/s1600-h/HartisGeuseon2008_WebBanner_.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5275255894880144562" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 167px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STV5SXGdzLI/AAAAAAAAAFQ/ePFh6hZ3gsI/s400/HartisGeuseon2008_WebBanner_.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#993399;">Έλα να συμμαζευτούμε όλοι μας! Έλα να ξαναβρεθούμε πάλι. Εγώ τον χειμώνα και ειδικά τις γιορτές τις καταλαβαίνω ότι έφτασαν το πρώτο σαββατοκύριακο του Δεκέμβρη. Όταν διοργανώνετε ο Χάρτης των Γεύσεων στο λιμάνι.<br /><br />Οι Θεσσαλονικείς την γνωρίζουν την έκθεση αυτή σαν τη πιο ζεστή, φιλική και ουσιαστική γνωριμία των καταναλωτών με το κρασί και τη γαστρονομία.<br /><br />Και ω ναι φίλοι μου θα είμαι εκεί! Θα συμμετέχω φυσικά όπως κάθε χρόνο και θα γίνουν τα πόδια μου νταούλια από την ορθοστασία, αλλά θα το «γουστάρω» πολύ που θα σας δω και πάλι και τα πούμε και θα τα πιούμε.<br /><br />Α ναι, και για να μη με περάσετε για κανένα μέθυσο: το κρασί ήταν η αγάπη μου, στη συνέχεια έγινε το χόμπι μου και πλέον είναι η βασική μου ασχολία, αλλά αυτά θα τα πούμε άλλη φορά.<br /><br />Λοιπόν τι έλεγα? Α ναι για τον Χάρτη. Όλοι οι οινοπαραγωγοί της Ελλάδας εκεί.<br />Θα έρθετε θα σας δώσουν στην είσοδο το ποτηράκι σας και βουρ….<br />Να δοκιμάσετε τα καλύτερα του Ελληνικού αμπελώνα.<br />Να δοκιμάσετε προϊόντα γαστρονομίας.<br />Να δείτε ταινίες.<br />Να μιλήσετε με τους ίδιους τους παραγωγούς.<br />Να δείτε τι προτείνουν τα ξενοδοχεία της πόλης μας για τις γιορτές.<br />Να κάνετε στη συνέχεια μια βόλτα στο κέντρο της πόλης μας,<br />και να γυρίσετε σπίτι σας γεμάτοι με αρώματα, εικόνες και γεύσεις.<br /><br />Θα σας περιμένω λοιπόν κάπου στον δεύτερο όροφο!<br /><br /></span><em><strong><span style="color:#993399;">Χάρτης των Γεύσεων.<br />Σάββατο 6 &amp; Κυριακή 7 Δεκεμβρίου<br />Αποθήκη Γ &amp; Δ στο λιμάνι.<br />12:00-21:00</span></strong></em> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2497340014204748457?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-6746547879669761572008-12-01T19:00:00.003+02:002008-12-01T20:17:35.006+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STQqBsbgmdI/AAAAAAAAAFI/r0-KOGvBosU/s1600-h/gaidarakos_small.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274887272152472018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 303px; CURSOR: hand; HEIGHT: 302px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STQqBsbgmdI/AAAAAAAAAFI/r0-KOGvBosU/s400/gaidarakos_small.gif" border="0" /></a><br /><div><div align="justify">Από μικρό παιδί στο σχολείο μου το είχαν ξεκαθαρίσει, το πεζοδρόμιο είναι για τους πεζούς, ο αυτοκινητόδρομος για τα αυτοκίνητα, το αεροδρόμιο για τα αεροπλάνα και ο κατσικόδρομος για τις κατσίκες και τα landrover.</div><br /><div align="justify">Αυτά όμως τότε, που η δραχμή είχε αξία. Εν έτη 2008 τα δεδομένα έχουν ελαφρώς αλλάξει και δεν αναφέρομαι ούτε στα αεροδρόμια, ούτε στους κατσικόδρομους αλλά στα πεζοδρόμια.</div><br /><div align="justify">Τα πεζοδρόμια δεν ανήκουν στους πεζούς πλέον. Όχι όχι όχι. Ανήκουν σε όλους τους άλλους και σε οτιδήποτε άλλο εκτός των πεζών.</div><br /><div align="justify">Έχεις περίπτερο και δεν έχεις χώρο να απλώσεις τα τυρογαριδάκια? Βάλτα στο πεζοδρόμιο. Δεν έχεις χώρο φίλε περιπτερά να βάλεις το ειδικό ψυγείο ια τα κατσικίσια γάλατα? Βάλτο στο πεζοδρόμιο για τον λόγο αυτό κατασκευάστηκε, στο λέω εγώ, μη το ψάχνεις.</div><br /><div align="justify">Έχεις αντιπροσωπεία αυτοκινήτων, συνεργείο ή έστω βουλκανιζατέρ?. Δικό σου, εννοείτε το πεζοδρόμιο να παρκάρεις τις mercedes και τα yugo που θες να πουλήσεις. Κολλητά η μούρη στη τζαμαρία σου και ο κώλος του αυτοκινήτου να προεξέχει ένα μέτρο μέσα στο δρόμο. Και επάνω το φουρφούρι εκείνο που γυρνάει και λέει πωλείται. Κανονικά το φουρφούρι θα έπρεπε να λέει: εδώ ο γελοίος ο έμπορος.</div><br /><div align="justify">Είσαι ιδιοκτήτρια της μπουτίκ "Pitsas Creation"? Δεν υπάρχει κανένας λόγος να έχεις τα creations σου Πίτσα μου στα ράφια να τσαλακώνονται. Βάλτα σε stands και βγάλτα στο πεζοδρόμιο. Παράκληση μόνο τα srands να είναι σιδερένια ώστε αν λίγο ξεχαστώ να την πάθω την κρανιοεγκεφαλική κάκωση από την σύγκρουση.</div><br /><div align="justify">Και εσύ φίλε μανάβη μη μασάς και εσύ και τα τελάρα σου έχετε δικαίωμα στο πεζοδρόμιο. Φίλη ψιλικατζού, φίλε μηχανόβιε, κουμπάρε με τα χαρτικά πλαστικά, ξάδελφε οδηγέ που δε βρίσκεις πάρκινκ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ.</div><br /><div align="justify">Αφού λέω και εγώ να κατεβάσω τον τριθέσιο από το σαλόνι κάτω στο πεζοδρόμιο. Θα εγκατασταθώ εκεί σας λέω αλήθεια. Θα αγοράσω και πατατάκια και θα βγάζω γούστα βλέποντας μητέρες με καροτσάκια, ηλικιωμένους, παιδιά που γυρνάν από το σχολείο και άτομα με ειδικές ανάγκες να κυκλοφορούν καταμεσής στο δρόμο. </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-674654787966976157?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-18657432495309415962008-11-29T20:50:00.001+02:002008-11-29T21:06:25.856+02:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STGPFWT8d0I/AAAAAAAAAE4/joOTEJQaWys/s1600-h/Country-Club.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274153960678913858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 325px; CURSOR: hand; HEIGHT: 303px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/STGPFWT8d0I/AAAAAAAAAE4/joOTEJQaWys/s400/Country-Club.jpg" border="0" /></a><span style="color:#006600;">Εγώ την αλήθεια θα την πω. Δεν έχω κανένα κόλλημα με την country είτε αναφέρομαι στην μουσική είτε στην εξοχή. Όπως επίσης και με τα clubs, ανοικτό μυαλό σας λέω. Με τα Country Clubs όμως έχω θέμα και ζεστό μάλιστα.<br /><br />Πήγα λοιπόν ο άμοιρος εχθές για πρώτη φορά σε country club αυτό μάλιστα ήταν και θεματικό, tennis country club.<br /><br />Μπήκα λοιπόν στο σαλόνι, το οποίο θύμιζε κάτι από δυναστεία (να φοβάσαι ότι θα μπουκάρει η Αλέξις πιασμένη μαλλί με μαλλί με την Κρύσταλ από λεπτό σε λεπτό, ένα πράγμα) έπιασα μια καθώς πρέπει μπρεζέρα παρήγγειλα τον cappuccino μου και περίμενα την παρέα μου να έρθει.<br /><br />Βασικά η πρώτη μου απορία ήταν γιατί ήταν όλος αυτός ο κόσμος εκεί? Οι περισσότεροι τους, από όσο γνωρίζω, μένουν περιφερειακά του club και μάλιστα σε μεγαλύτερα οικόπεδα, με μεγαλύτερα σαλόνια και καλύτερα ιδιωτικά γήπεδα. Ποιος ο λόγος φίλη αριστοκράτισσα να αφήσεις το ντιζαενάτο σαλονάκι σου και να βγεις με μηδέν βαθμούς να πας στο club? Άγνωστες οι βουλές της νεόπλουτης.<br /><br />Μετά όμως το κατάλαβα το γιατί. Την έλυσα την απορία ο άσχετος. Διότι εδώ ο ένας θάβει τον άλλον, ενώ στο σπίτι τι γούστα να βγάλεις με την Φιλιππινέζα?<br /><br />Οι κυρίες οι οποίες όλες έπιναν σόδες και χυμούς (βιολογικούς εννοείτε) είχαν κοινωνικούς προβληματισμούς του τύπου:<br />Μετά από πόσες μέρες αν κάνω ανόρθωση γλουτών θα μπορώ να παίξω τένις άραγε?<br />Είναι αλήθεια ότι ο βιομήχανος Καπνίδης έσπασε το πόδι του, όχι σε σκι στο Κολοράντο, αλλά πηδώντας από το μπαλκόνι της κρεβατοκάμαρας της γυναίκας του υπουργού Μιζάκη, όταν αυτός γύρισε νωρίτερα ένα μεσημέρι από την βουλή?<br /><br />Οι κύριοι, οι αθληταράδες, όλοι έπιναν ουισκάκια (παλαιωμένα εννοείτε). Αυτοί είχαν επίσης εξίσου σημαντικά θέματα να λύσουν όπως:<br />Πότε θα γυρίσει η Μαρίνα? Αυτή είναι μία από της μασατζούδες του club η οποία για κάποιο μυστήριο λόγο λείπει σε όλους τους κυρίους και ΚΑΜΙΑ άλλη δεν έχει τα δικά της χέρια και χάρες! Ναι λοιπόν στο πονηρό πάει ο νους μου.<br />Να κλείσουμε χωμάτινο γήπεδο για αύριο?<br />Να πάμε μια Μπεζεντάκου να ξεσκάσουμε μεθαύριο?<br />Πάλι Bora Bora τα Χριστούγεννα?<br /><br />Μιλάμε ότι το σύνολο των παρευρισκομένων ζούσαν σε ένα άλλο σύμπαν, σε ένα άλλο κόσμο, σε μια άλλη εποχή, χωρίς τον ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ προβληματισμό, και έξω κάπου σε μια γωνία μέσα στο κρύο στεκόταν μια Φιλιππινέζα και πρόσεχε το παιντί που έπαιζε τένις μη χάσει κανένα σερβίς και τη μαλώσει η κυρία.<br /><br />Κλείνω κάπου εδώ γιατί δεν σας το είπα το καλύτερο, θα πάω και σήμερα και θα πιώ και ουισκάκια και ναι θα κλείσω και ένα χωμάτινο γήπεδο γιατί το άλλο ούτε να το βλέπω δεν θέλω.<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1865743249530941596?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-11992820825684470662008-11-26T21:51:00.000+02:002008-11-26T21:53:24.389+02:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SS2o8OvEbxI/AAAAAAAAAEw/D00WMzJbAYA/s1600-h/christmas-santa-h8_small.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273056491421855506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 147px; CURSOR: hand; HEIGHT: 100px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SS2o8OvEbxI/AAAAAAAAAEw/D00WMzJbAYA/s400/christmas-santa-h8_small.jpg" border="0" /></a><br /><span style="color:#663366;">Δεν τα γουστάρω τα Χριστούγεννα μου έλεγε χθες το βράδυ μια φίλη και συμφωνώ μαζί της. Ρίξτε μας σε κώμα τώρα και ξυπνήστε μας μετά των Φώτων.<br />Τόση χαρά τόση ευτυχία και τόσο jingles bells τριγύρω μας μπορούν άνετα να μας ρίξουν όχι μόνο σε κατάθλιψη αλλά σε πιο βαριές καταστάσεις.<br /><br />Και που την βλέπουν την ευτυχία πείτε μου? Στο δέκατο τέταρτο μισθό? Αυτόν φίλοι μου του κάναμε προχθές τα τρίμηνα. Από τον Σεπτέμβριο τον έχουμε σκορπίσει σε δάνεια, πετρέλαια και τα ρέστα για ολίγη φέτα και κάτι ζυμαρικά.<br />Που να τολμήσει ο απλός ο άνθρωπος τέτοιες μέρες να κυκλοφορήσει στην αγορά? Τις κολάσεως γίνετε, όλοι είναι εκεί, αν και το 90% με άδεια χέρια, αλλά όλοι είναι εκεί. Η αγορά είναι Must.<br /><br />Όλο το πανελλήνιο με το ίδιο πρόγραμμα: να βρεθούμε κατά τις έντεκα να κάνουμε καμιά βόλτα. Να τσακίσουμε τα νεύρα κάθε part timer πωλήτριας. Να πιούμε κανένα καφέ. Να ξαναδούμε όλα τα μαγαζιά μήπως μας γλίτωσε καμιά πωλήτρια. Να φάμε μετά κάτι έξω. Να πάμε να πατικωθούμε στα πιο Trendy μπαράκια της πόλης και το βραδάκι νωρίς, ντίρλα στο μεθύσι, να γυρίσουμε σπίτι, κρατώντας λάθος σακούλες στα χέρια και να απορούμε ποιος λογικός άνθρωπος αγοράζει χριστουγεννιάτικα μάλλινη σωβρακοφανέλα και συχνάζει στα ίδια trendy μαγαζιά με εμένα?<br /><br />Μετά είναι και το glitter αυτό, η πούλια και η χαρά που πρέπει να κυκλοφορούν αυτές τις ημέρες. Πρέπει να είσαι στη τρίχα για να βγεις έξω γιατί σίγουρα θα πέσεις πάνω στην πρώην σου κάπου. Και εσύ πρέπει να απαστράπτεις και να μοιάζεις με μοντέλο και να είσαι μέσα στην αυτοπεποίθηση και τον δυναμισμό, για να δει τι έχασε η τσού…λα που τα έφτιαξε με τον γόνο βιομήχανου και άφησε εσένα το λουλούδι του μπαξέ.<br /><br />Και τέλος εκείνα τα τραπέζια τα οικογενειακά και φιλικά που πάντα η ίδια ερώτηση όταν σε καλούν: θα έρθεις με παρέα η μόνος σου και φέτος? Για να υπολογίσω τα σερβίτσια. Μαχαιριά στο στήθος σας λέω, να πέσω να πεθάνω. Δεν φτάνει που θα έρθω, δεν φτάνει που θα φέρω γλυκά από τον Χατζή, δεν φτάνει που θα ανεχθώ όλα τα παιδάκια σας να ωρύονται στο σαλόνι, πρέπει να με προσβάλετε έτσι κατάμουτρα? Ναι μόνος μου θα έρθω και αν είστε καλοί οικοδεσπότες να μου βρείτε εσείς γκόμενα. Γκέκε?<br /><br />Τέλος λοιπόν, ως εδώ! Το αποφασίσαμε και θα την κάνουμε για το Kathmandu φέτος τις γιορτές, θα φορέσουμε τα ριχτά και πορτοκαλιά μας ρούχα και θα γυρνάμε με ξυρισμένα κεφάλια και χωρίς σακούλες και πάνω από όλα χωρίς μάλλινες σωβρακοφανέλες! </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1199282082568447066?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-67247556849887025232008-11-25T20:06:00.001+02:002008-11-25T20:10:59.465+02:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSw_Ff_xT-I/AAAAAAAAAEo/Kmnuz92FzUc/s1600-h/churchdelamadeleine.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272658627464876002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 206px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSw_Ff_xT-I/AAAAAAAAAEo/Kmnuz92FzUc/s320/churchdelamadeleine.jpg" border="0" /></a><span style="color:#003300;">Εσείς που θα πάτε τα Χριστούγεννα? </span></div><div align="justify"><br /><span style="color:#006600;"><span style="color:#003300;">Εγώ το σκέφτηκα πολύ, ταλανίστηκα ουκ ολίγον, και πήρα την απόφαση να πάω στις Ευρώπες. Πλακώθηκα λοιπόν στα πρακτορεία μάζεψα ότι μπροσούρα κυκλοφορούσε και την έπεσα στη μελέτη.<br /><br />Αρχικά έπαθα με τους κειμενογράφους, τι έμπνευση! Τι λόγος! Τι πρωτοτυπία! Πώς να διαλέξω εγώ ανάμεσα στη Βιέννη του Μότσαρτ, την Ρώμη αιώνια πόλη, την Βενετία των δόγηδων, το φαντασμαγορικό Παρίσι, το πανόραμα των Άλπεων, την κοσμοπολίτικη Κυανή ακτή και την ρομαντική Πράγα? Μη μου βάζετε δύσκολα σας παρακαλώ, μη μου βάζετε.<br /><br />Και την βρήκα την απίστευτη εκδρομή και μάλιστα στην εκπληκτική τιμή των 199€.<br />Στο μαγευτικό, κοσμοπολίτικο, φαντασμαγορικό και ρομαντικό Παρίσι.<br />Τετραήμερη λέει οδική εκδρομή.<br /><br />Ξεκινάμε την πρώτη ημέρας από το γραφείο μας στο Ζούμπερι. Διασχίζουμε όλη την Ευρώπη και την δεύτερη μέρα στις 23:45 το βράδυ φτάνουμε στο ξενοδοχείο μας. Το Ξενοδοχείο μας βρίσκετε στα προάστια του Παρισιού (πράγμα που θα πει τουλάχιστον 96 χιλιόμετρα μακριά).<br /><br />Τακτοποίηση και ελεύθερο βράδυ να γνωρίσετε την πόλη. Ποια πόλη να γνωρίσω βρε φιλενάδα? Που άντε εγώ να βρω τρόπο να πάω μέσα στα μαύρα μεσάνυκτα να την γνωρίσω. Εκείνη τη ρωτάς αν θέλει να με γνωρίσει στο χάλι που θα είμαι μετά από 36 ώρες ταξίδι. Για ρώτα την και έλα να μου πεις.<br /><br />Την τρίτη ημέρα λέει ότι μετά από τον πλούσιο μπουφέ πρωινού, θα ξεκινήσουμε για να δούμε: τον μεγαλοπρεπή πύργο του Άιφελ, την περίφημη Παναγία των Παρισίων, την μοναδική όπερα, το εξαιρετικό νησάκι Λα σιτέ, το φημισμένο Λούβρο, την φωταγωγημένη πλατεία Ομόνοιας ΚΑΙ τα επιβλητικά ανάκτορα των Βερσαλλιών. Προσοχή η λέξη κλειδί είναι ΝΑ ΔΟΥΜΕ όχι να μπούμε, να επισκεφτούμε αλλά θα δούμε, από μακριά μέσα από το λεωφορείο κατά πάσα πιθανότητα.<br /><br />Και στη συνέχεια μαγεμένοι από τις εικόνες (έτσι κατά λέξη το λέει) μεταβίβαση στο ξενοδοχείο και ελεύθερο 30λεπτο για αγορές και στη συνέχεια Θα επιβιβαστούμε στο λεωφορείο και Θα ξεκινήσουμε το ταξίδι της επιστροφής στην πατρίδα.<br /><br />Όχι καλέ μου φίλε. Στο χωριό θα πάω πάλι, μια ώρα με το αμάξι. Εκεί παρέα με τη φαντασμαγορική θεία Άννα και τον κοσμοπολίτικο θείο τον Απόστολο.</span><br /></span></div><div align="justify"><span style="color:#006600;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-6724755684988702523?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-6764236505878040042008-11-24T18:28:00.003+02:002008-11-24T18:51:49.275+02:00<div align="center"><span style="font-size:130%;">Just because nothing in life is impossible</span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSrZcklxbsI/AAAAAAAAAEg/ff93NLGM-eE/s1600-h/Don.jpg">!<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272265398672256706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 130px; CURSOR: hand; HEIGHT: 176px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSrZcklxbsI/AAAAAAAAAEg/ff93NLGM-eE/s320/Don.jpg" border="0" /></a><em><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">Το πιό αισιόδοξο τραγούδι που άκουσα σήμερα μου το είπε ο </span></em><em><span style="color:#993399;">Δον Κιχώτης.</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=sZE4KGB6Wt4"><em><span style="color:#993399;">http://www.youtube.com/watch?v=sZE4KGB6Wt4</span></em></a></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To dream the impossible dream</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To fight the unbeatable foe</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To bear with unbearable sorrow</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To run where the brave dare not go </span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#993399;">To right the unrightable wrong</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To love pure and chaste from afar</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To try when your arms are too weary</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To reach the unreachable star</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#993399;">This is my quest</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To follow that star</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">No matter how hopeless</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">No matter how far</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#993399;">To fight for the right</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">Without question or pause</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To be willing to march into Hell</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">For a heavenly cause</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#993399;">And I know if I'll only be true </span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To this glorious quest</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">That my heart will lie peaceful and calm</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">When I'm laid to my rest</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#993399;">And the world will be better for this</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">That one man, scorned and covered with scars</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">Still strove with his last ounce of courage</span></em></div><div align="center"><em><br /><span style="color:#993399;"></span></em></div><div align="center"><em><span style="color:#993399;">To reach the unreachable star</span></em></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-676423650587804004?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-9638899004438154972008-11-24T13:38:00.000+02:002008-11-24T13:40:02.515+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSqSPVrb_TI/AAAAAAAAAEY/vpQ6Gz3ELzA/s1600-h/thermometer.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272187106005613874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 133px; CURSOR: hand; HEIGHT: 100px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSqSPVrb_TI/AAAAAAAAAEY/vpQ6Gz3ELzA/s320/thermometer.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="color:#993300;">Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ όταν με επισκεφθεί μία φορά τον χρόνο ένα γερό κρύωμα γίνομαι ράκος. Μη του μιλάτε του παιδιού, αφήστε το να κλαίει ένα πράγμα.<br />Αρχικά είμαι ένα ρεμάλι που σέρνετε. Από καναπέ κρεβάτι και το ανάποδο. Αξεσουάρ απαραίτητο το πακετάκι με τα Kleenex για την καταρροή και χίλια δυό κουτάκια με χάπια που από ένα σημείο και μετά δεν θυμάμαι τι πήρα και πότε, σε μια μόνιμη καταστολή ένα πράγμα.<br />Τη μία να αισθάνομαι ότι λιάζομαι στις Μαλβίδες και την άλλη ότι είμαι κατάστρωμα σε παγοθραυστικό στην Ανταρκτική, ζέστη κρύο και το αντίθετο, ντύσου γδύσου ένα πράγμα, λες και δουλεύω σε στριπτιτζάδικο.<br />Και οκ σας λέω αυτά τα παλεύω, μόνος μου και με όση περισσότερη αξιοπρέπεια μπορώ τους άλλους όμως τέτοιες μέρες δεν θέλω να τους βλέπω.<br /><br />Πρώτη πάντα χτυπά η μητέρα (ναι το έχουν το ένστικτο): Τι κάνεις? Καλά. Σε είδα στον ύπνο μου και καθάριζες ψάρια, ΣΙΓΟΥΡΑ είσαι καλά? Και κάνεις το λάθος και της λες , ένα κρυωματάκι έχω. Λάθος μεγάλο διότι αρχίζει ο μονόλογος της μάνας, και το ήξερα εγώ, πάντα έτσι από τότε που έφυγες από το σπίτι με εκείνη, την να μη πω το όνομα της, όλο χάλια είσαι. Δεν ντύνεσαι ζεστά, δεν τρως καλά, δεν ανάβεις τα καλοριφέρ, δεν σου κάνει μια σουπίτσα η άχρηστη, δεν σε τρίβει με Vix η γαϊδούρα, δεν, δεν, δεν... Το στάδιο αυτό μπορεί να κρατήσει ώρες οπότε μόνο με μια απάντηση του τύπου: έλα βρε μαμά μη κάνεις έτσι καλύτερα είμαι μάλιστα μόλις ετοιμαζόμουν να φύγω για τη δουλειά, ίσως λέω ίσως έτσι και να τη γλυτώσετε.<br /><br />Μετά χτυπούν συνάδελφοι και φίλοι όλοι με τις απορίες τους και τις συμβουλές τους.<br />Μα πως το έπαθες αυτό? - Μικρός όταν έπεσα από ποδήλατο.<br />Να ντύνεσαι ζεστά – Όχι γουστάρω καταχείμωνο να τριγυρνώ τόπλεζ.<br />Να πιείς ένα ζεστό τίλιο. – Πριν ή μετά την Βότκα?<br />Να κάνεις ένα καυτό μπάνιο. – Γαμώτο και εγώ έλεγα να την πέσω στις καβουρότρυπες.<br />Να πάρεις βιταμίνες – Να πάρω τα βουνά καλύτερα?<br />Να κάνεις μια σουπίτσα _ Γιατί μεθυσμένος είμαι?<br /><br />Και εντέλει εκείνο που πολύ σοφά κάνει ο κάθε πικραμένος άρρωστος είναι να απενεργοποιήσει όλα τα τηλέφωνα του και ως εκ θαύματος να δει τα συμπτώματα να υποχωρούν έως τη στιγμή που θα ακούσει την τρομερή φωνή στο θυροτηλέφωνο να του λέει: Έλα η μαμά είμαι σου έφερα……</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-963889900443815497?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-70528920274859642582008-11-24T00:20:00.001+02:002008-11-24T00:24:09.096+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSnXdy9KNqI/AAAAAAAAAEI/pnBTfPE_tQw/s1600-h/%25CE%2593%25CE%25B9%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271981745708349090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSnXdy9KNqI/AAAAAAAAAEI/pnBTfPE_tQw/s320/%25CE%2593%25CE%25B9%25CF%258E%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BF%25CF%2582%5B1%5D.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#000099;">Την είχα δώσει την υπόσχεση να γράψω κάτι για έναν αταίριαστο Έρωτα. Να η μόνη λογική εξήγηση.</span><br /><br /><div align="center"><span style="color:#000099;">Μια ιστορία άκουσα – να λένε ένα βράδυ<br />Και την απομνημόνευσα – σαν να ήταν πρώτο χάδι.<br /><br />Την λέγανε ψιθυριστά – 2 γέροι σε ταβέρνα<br />Ίσως γιατί φοβότανε – μη τους ακούν πιο πέρα.<br /><br />Γιατί ήτανε παράδοξα – τα όσα εξιστορούσαν<br />Και οι λοιποί ωτακουστές – μπορεί και να γελούσαν.<br /><br />Μιλούσανε για ένα δεσμό – παράξενο να ζήσεις<br />Όταν λοιπόν μια αλεπού – σε γάιδαρο έδειξε προτιμήσεις.<br /><br />Η ιστορία έγινε – σε χρόνους περασμένους<br />Τότε που το βουνό Όλυμπος – από θεούς ήταν ζωσμένος.<br /><br />Ένα πρωί ο αρχηγός – ο Δίας ο μεγάλος<br />Καθότανε στον θρόνο του – και έλεγχε το κράτος.<br /><br />Βαριότανε μα το θεό – δεν είχε τι να κάνει.<br />Έλειπε και η γυναίκα του – σε γάμο στη Κοζάνη.<br /><br />Ο Άρης στο Αφγανιστάν – η Άρτεμις κυνήγι<br />Και ο Ποσειδώνας έλειπε – σε σπά εις την Υλίκη. <br /><br />Μα να’σου εμπρός του ο Έρωτας – περνά με τα φτερά του<br />Στον Όλυμπο εξέμεινε – γιατί εξετάσεις έδινε εις τα Ισπανικά του.<br /><br />Ά Έρωτα έλα εδώ- Να μην κάθομαι μόνος<br />Γιατί χωρίς μια συντροφιά – είν’ βαρετός ο θρόνος.<br /><br />Κάθισανε οι δύο τους – και πίνανε σφηνάκια<br />Και βότσαλα πετούσανε – σε κάτι προβατάκια.<br /><br />Και εκεί που εβαριότανε – και ντιρλα μεθυσμένοι<br />Εβλέπουνε μια αλεπού – τον κάμπο να διαβαίνει.<br /><br />Καμαρωτή περπάταγε – κουνούσε την ουρά της.<br />Και κόκκινο πορτοκαλί – ήταν το τρίχωμα της.<br /><br />Κοιτούσε λάγνα εδώ και εκεί – κάποιον να σαγηνέψει<br />Και στο τσουκάλι αργότερα – να τον εμαγειρέψει.<br /><br />Α! να το θύμα φώναξε – ο Δίας και με στόμφο<br />Την αλεπού την πονηρή – να βάλουμε για στόχο.<br /><br />Αυτή δεν αγαπιότανε – με ένα μικρό μαγκούστα?<br />Που όποτε το έβλεπε – έβγαζε μόνο γούστα?<br /><br />Νομίζω είπε ο Έρωτας – μα το άφησε πιά μόνο<br />Γιατί ήταν πολυάσχολη - δεν είχε άλλο χρόνο.<br /><br />Α! το μαγκούστα το έρημο – το έκανε να πονάει<br />Ε θα της δώσω μάθημα – που δεν θα το ξεχνάει.<br /><br />Το βέλος σου θέλω Έρωτα – και να μην αστοχήσει<br />Τον γάιδαρο εκεί σιμά – καν’την να αγαπήσει.<br /><br />Για την εικόνα να σας πω – να είναι ολοκληρωμένη<br />Τον κάμπο ένας γάιδαρος – αργά περιδιαβαίνει.<br /><br />Φαρέτρα πήρε ο Έρωτας – το τόξο του τεντώνει<br />Στις αλεπούς τα οπίσθια – το βέλος του καρφώνει.<br /><br />Και η δεύτερη η σαϊτιά – τον γάιδαρο χτυπάει<br />που τα καπούλια του ψηλά- κοιτά και αποράει.<br /><br />Ποια σκνίπα πάλι τρομερή – με έβαλε σημάδι<br />Εμένα τον παλικαρά – τον πρώτο στο κοπάδι?<br /><br />Ξάφνου λοιπόν η αλεπού – ξεχνά και το όνομα της<br />Κοιτάζει προς τον γάιδαρο – βλέπει τον έρωτα της.<br /><br />Τι σώμα, τι κορμοστασιά – τι λίκνισμα τι χάρη<br />Και αυτά τα πεταχτά αυτιά – με στέλνουν στο φεγγάρι.<br /><br />Τον θέλω για την πάρτη μου – τον θέλω για στεφάνι.<br />Τον θέλω να τον χαίρομαι – το θέλω το χαϊβάνι.<br /><br />Και ο γάιδαρος μη φανταστείς – έπαθε τη ζημιά του.<br />Για αυτή εδώ την αλεπού – πουλούσε τη προβιά του.<br /><br />Τρέχει λοιπόν η αλεπού – τον φτάνει όλο νάζι<br />Μέσα στα μάτια τον κοιτά – και το κορμί της βράζει.<br /><br />Γειά σου με λένε αλεπού – του λέει με βραχνάδα.<br />Νομίζω πως βρεθήκαμε – πέρυσι στη Σπερχειάδα?<br /><br />Ο γάιδαρος μαρμάρωσε – έχασε την μιλιά του<br />Ξέχασε και την πείνα του – αλλά και το όνομα του.<br /><br />Μπορεί δεν είναι απίθανο – έχω χρόνια να πάω<br />Μα αν εκεί εκατοικείς – ευθείς θα ξαναπάω.<br /><br />Σταμάτα… λέει η αλεπού – τα λες με τέτοια χάρη<br />Δεν θες να περπατήσουμε – οι δυό μας στο φεγγάρι?<br /><br />Έτσι λοιπόν ξεκίνησαν – οι δυό ερωτευμένοι<br />Αυτός πάντα στο πλάι της – και αυτή υπνωτισμένη.<br /><br />Και λένε πως στις μέρες μας – Λιτόχωρο αν νυχτώσεις<br />Το βλέμμα στρέψε στο βουνό – μήπως τους ανταμώσεις </span><br /></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7052892027485964258?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-49568845839076949152008-11-21T09:41:00.001+02:002008-11-21T09:48:42.037+02:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSZmaRZ41AI/AAAAAAAAAD4/sTNfjo2QmQ8/s1600-h/Superwoman.gif"><span style="color:#333399;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271013015418360834" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 162px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSZmaRZ41AI/AAAAAAAAAD4/sTNfjo2QmQ8/s320/Superwoman.gif" border="0" /></span></a><span style="color:#333399;">Μια και τις προηγούμενες ημέρες αναφέρθηκα σε δύο τύπους συναδέλφων έρχομαι να κλείσω το κεφάλαιο αυτό με την πιο ταλαντούχα όλων την πολυσχιδή συνάδελφο. Την ικανή συνάδελφο.<br />Θα μου πεις καλά ρε φίλε και που το περίεργο? Όχι φίλε μου, εδώ έχουμε μια σπάνια περίπτωση και να δεις που θα με παραδεχθείς στο τέλος.<br /><br />Αρχικά το πρωινό επάγγελμα: ταγιεράκι και business look σε πολυεθνική και παράλληλα δεύτερη απογευματινή εργασία με λευκή ποδιά και μπαλτά παραμάσχαλα σε κρεοπωλείο. Από τη μία να στέλνεις αναφορές και από την άλλη να ξεκοκαλίζεις μοσχάρια δεν το λες ότι είναι και παρεμφερές, όμως αυτή το κάνει σας το ορκίζομαι.<br /><br />Στη συνέχεια είναι μαγείρισσα και όταν λέω μαγείρισσα το εννοώ. Έρχεται το πρωί στο γραφείο και έχει αργήσει πέντε λεπτά. Δηλώνει λοιπόν συγνώμη βρε παιδιά για την καθυστέρηση αλλά είχα βάλει από νωρίς κάτι medallions ζαρκαδιού με γλυκόξινη σάλτσα, τζίντζερ και ένα μείγμα μπαχαρικών που μάζεψα από το μπαλκόνι στο φούρνο αλλά μου έλειπε λίγη ρίζα μανδραγόρα οπότε πετάχτηκα ως τη Ρούμελη μάζεψα την έβαλα και αυτή στα medallions, και ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Και σας διαβεβαιώνω ότι το ζαρκάδι είναι το ορεκτικό.<br /><br />Είναι και μητέρα 2 παιδιών. Με πλήρη έλεγχο της διαπαιδαγώγησης τους, να σημειώσω ότι δημοτικό δεν πήγαν ακόμη, είναι σημαντικό. Την ακούς στο τηλέφωνο να μιλάει μαζί τους: Ωραία κοριτσάκι μου, τώρα θέλω να πάρεις τον αδελφό σου να φάτε το γιαουρτάκι σας που μόνη μου το έπηξα το πρωί, και ο αδερφός σου να καθίσει στο τραπεζάκι και να αντιγράψει τον πίνακα του Klimt ενώ εσύ θα καθίσεις φρόνιμα και θα ακούσεις την Ηρωική (όχι την ενάτη) συμφωνία του Μπετόβεν και θα μου πεις το απόγευμα όταν γυρίσω τα συναισθήματα που σου δημιούργησε το άκουσμα αυτό. Ματς Μουτς!<br /><br />Είναι και νοικοκυρά και πολυτεχνίτης εκτός από τα παραπάνω. Τη ρωτάς πώς πέρασες χθες το βράδυ? Και μπορεί να σε στείλει για ψυχανάλυση. Ήσυχα Γιώργο μου. Επιδιόρθωσα το πλυντήριο που του έλειπε ένα ανταλλακτικό, άλλαξα την κεντρική κεραία της πολυκατοικίας και έριξα και ένα βάψιμο στην κρεβατοκάμαρα που είχα 3 μήνες να τη βάψω, ήσυχα, ήσυχα πέρασα!<br /><br />Και αν νομίζετε ότι είναι μόνο αυτά κάνετε λάθος. Κατέχει τα πάντα. Διαβάζει τα πάντα, ενημερώνετε για τις εξελίξεις στον πλανήτη, παίζει bowling, πάει πιλάτες, χορεύει salsa, τρέχει σε εκδρομές, ράβει, ξηλώνει, αλλάζει μπουζί σε τριαξονικό, κάνει απίθανο μασάζ, και όλα αυτά σε εικοσιτέσσερις ώρες. Με 2 παιδιά, με 2 δουλειές, με σύζυγο και πάντα με 2 ταψιά στο φούρνο να σιγοψήνουν τα πιο απίθανα.<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-4956884583907694915?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-21499175819883692522008-11-20T21:00:00.005+02:002008-11-20T21:24:53.380+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSW3gRbKpPI/AAAAAAAAADw/QdbFX_e8uSA/s1600-h/Arvanitaki.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270820703968077042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 90px; CURSOR: hand; HEIGHT: 126px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSW3gRbKpPI/AAAAAAAAADw/QdbFX_e8uSA/s400/Arvanitaki.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#006600;">Θα μου επιτρέψετε να μελαγχολήσω για λίγο σας το υπόσχομαι. Απλά άκουσα ένα τραγούδι μόλις.<br />Ξέρετε είναι κάποια τραγούδια τα οποία τα αγαπάμε από τη πρώτη στιγμή που τα ακούμε. Μας αρέσει ο στίχος η μελωδία η ερμηνεία και για αυτό τα τραγουδάμε συχνά.<br />Και ξαφνικά έρχεται μια μέρα που το τραγούδι αυτό κουμπώνει επάνω μας. Κάτι γίνετε και λέμε μέσα μας: ναι για εμένα το έγραψε, για τη στιγμή αυτή. Οι στίχοι, η χροιά και η κάθε ανάσα του τραγουδιστή αποκτούν την πραγματική τους υπόσταση.<br />Η μουσική και οι στίχοι ανήκουν στον ταλαντούχο Αλκίνοο Ιωαννίδη η μοναδική ερμηνεία στην Ελευθερία Αρβανιτάκη.<br /><br /><br /><a href="http://www.youtube.com/watch?v=wo6TqVFZBlk">http://www.youtube.com/watch?v=wo6TqVFZBlk</a></span></div><div><br /><br /><strong><span style="color:#000099;">Ένα τραγούδι για την ελευθερία</span></strong><br /><br /><span style="color:#cc0000;"><span style="color:#000099;">Σβήσε ένα φως, βάλε να πιούμε<br />Πάρε το χέρι μου, δωσ’ μου φωτιά.<br />Λίγο να σε χαρώ πριν κοιμηθούμε<br />Κι αύριο ξέχνα με οριστικά.<br /><br />Φύγε πρωί σαν κάθε μέρα<br />Μ’ ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά.<br />Μ’ ένα μικρό φιλί, μια καλημέρα<br />Και μη με ξαναδείς ποτέ ξανά.<br /><br />Πάει καιρός που θες να φύγεις<br />Πάρε το χέρι μου, πες το γλυκά.<br />Όπως με κοίταξες κάποιον Νοέμβρη<br />Και μου είπες σ’ αγαπώ πρώτη φορά.</span> </span><br /><br /><span style="color:#006600;">Θα με συγχωρέσει ο στιχουργός γιατί άλλαξα μία λέξη, τον μήνα!</span> </div><div></div><div><span style="color:#006600;">Και τέλος να παραθέσω και ένα στίχο από τραγούδι της Ελευθερίας που θα κυκλοφορήσει την επόμενη εβδομάδα "Δεν θέλω στην αγάπη να κρύβετε το δάκρυ".</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2149917581988369252?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-23247636553687836762008-11-20T09:02:00.004+02:002008-11-20T09:13:19.466+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSUM-NDW3DI/AAAAAAAAADo/tfMc3-vJMUI/s1600-h/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 144px; height: 144px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSUM-NDW3DI/AAAAAAAAADo/tfMc3-vJMUI/s400/%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270633201702198322" border="0" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 11"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 11"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CUsers%5CGeorge%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" latentstylecount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Σίγουρα όλοι σας θα έχετε ακούσει κάπου ή θα είχατε διαβάσει στα παιδικά σας χρόνια για εκείνο το σπαστικό κοριτσάκι που το έλεγαν Πολυάννα.<span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span>Αυτή η εκνευριστική νεαρά λοιπόν έψαχνε σε κάθε συμφορά που της έπεφτε και έβρισκε τα θετικά της ζωής. Μεγάλο σουξέ σας λέω, βγήκε ολόκληρη σειρά βιβλίων, τα οικονόμησε ο συγγραφέας, τι η Πολυάννα μικρή, η Πολυάννα μεγαλώνει, η Πολυάννα σπουδάζει. <span style="color: rgb(255, 204, 102);"> </span>Ε λοιπόν ένα δεν είχε προβλέψει ο συγγραφέας και έρχομαι να το προσθέσω εγώ, η Πολυάννα στο γραφείο.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Την έχω την προσωποποίηση της καθημερινά 2 γραφεία πιο πέρα. Έλενα τη βάφτισαν και μπορεί να στείλει κάθε λογικό άνθρωπο στο τρελάδικο φορώντας την υπέροχη εκείνη λευκή μπλουζίτσα που τα χέρια δένουν πίσω.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Πας τώρα εσύ το χάραμα στο γραφείο, δεν έχεις πιεί καφέ ακόμα, με τη τσίμπλα στο μάτι, δεν θες όχι να μιλήσεις αλλά ούτε να σκεφτείς. Και σκάει μύτη αυτή με το μάτι ανοικτό γαρίδα, με τα φρου φρου και τα αρώματα της να τραγουδά το «σήμερα γιορτάζει όλη η γη με πουλιά θα στείλω μια ευχή… λαλαλα.» Το κέρατο μου!!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Και ρίχνει την ατάκα: <i style="">Καλημέέέρααα! Τι μου κάνετε σήμερα?</i> Και περνά και τους φιλά έναν έναν όλους. <i style="">Κούκλοι είστε φτου φτου φτου σας.</i> Και εσύ τώρα δεν έχεις πιεί καφέ και όχι κούκλος δεν αισθάνεσαι αλλά μάλλον στον Ορέστη Μακρή φέρνεις.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Και συνεχίζει η μέρα και αυτή το βιολί της: «σήμερα γιορτάζει όλη η γη με πουλιά θα στείλω μια ευχή… λαλαλα.» και κρασάρει το σύστημα ξαφνικά και χάνεις όλη την αναφορά που δουλεύεις την τελευταία ώρα. Εσύ τώρα θέλεις να υποβάλεις παραίτηση και να πάρεις τα βουνά, όχι όμως αυτή… Αυτή το χαίρετε: τι καλά, τι καλά θα κάνουμε αρχειοθέτηση που ποτέ δεν<span style=""> </span>προλαβαίνουμε ώσπου να διορθωθεί ο <span style="" lang="EN-US">server</span>. Να κάνεις ΕΣΥ αρχειοθέτηση σπασικλάκι και να αφήσεις εμένα στη μαύρη μου την μοίρα που με έριξε να δουλεύω δίπλα σου.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Χωρίζεις με το αίσθημα τώρα και δεν μπορείς να πάρεις άδεια οπότε πας γραφείο και είσαι όχι <span style="" lang="EN-US">down</span><span lang="EN-US"> </span>αλλά <span style="" lang="EN-US">underground</span><span lang="EN-US"> </span>δε μιλάς, δε λαλάς, δεν αναπνέεις. Και σκάει μύτη αυτή η ζοχάδα: Δεν είσαι καλά! Χμ, της απαντάς. Πες μου ότι χώρισες? (έχει και μαντικές ικανότητες ο φωστήρας) Χμ, της απαντάς. <span style=""> </span>Αχ τι καλά τι καλά, επιτέλους θα βρεις χρόνο για τον εαυτό σου, θα κάνεις όλα όσα άφησες πίσω, θα μάθεις μέσα από αυτό, θα γίνεις πιο δυνατός, θα θα θα θα. Θα σε πάρει και θα σε σηκώσει εσένα, εγώ δεν θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος το αίσθημα πίσω θέλω. Μπορείς να μου το φέρεις? Μείνε. Δεν μπορείς? Αι σιχτίρ άσε με να το ζήσω, χωρισμένος είμαι δεν κέρδισα στο λόττο. <span style=""> </span>Εκεί συνήθως μαζεύετε για λίγο και μετά αρχίζει να σου στέλνει <span style="" lang="EN-US">mails</span><span lang="EN-US"> </span>με σκυλάκια, με γατάκια, με λουλουδάκια, με συμβουλές από τον Βούδα υποτίθεται για να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα! Ο Βούδας θα με κάνει να αισθανθώ καλύτερα? Σηκώνω τα χέρια μου ψηλά.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> <br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Δεν μπορώ να την καταλάβω, μου είναι αδύνατο να την καταλάβω. Στην αρχή έλεγα ότι κάτι θα παίρνει και ντοπάρετε, στην συνέχεια με κατάντησε <span style=""> </span>να παίρνω εγώ και είδα ότι δεν είναι θέμα ντόπινγκ.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">Οπότε η λύση είναι μία θα αλλάξω δουλειά, θα αλλάξω εταιρία, θα πάρω τα βουνά αλλά και αυτό να κάνω είμαι σίγουρος ότι θα πέσω πάνω στην Πολυάννα ορειβάτισσα. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);">«σήμερα γιορτάζει όλη η γη με πουλιά θα στείλω μια ευχή… λαλαλα.»</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2324763655368783676?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-50451907288936281862008-11-19T08:45:00.003+02:002008-11-20T09:35:05.737+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSO-pTuaCQI/AAAAAAAAADY/EnJBji8fpe0/s1600-h/wedding.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270265605832444162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 168px; CURSOR: hand; HEIGHT: 111px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSO-pTuaCQI/AAAAAAAAADY/EnJBji8fpe0/s320/wedding.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Πάρε καλέ μου κύριε, πάρε πριν γίνουν τα νεύρα μου κρόσσια. Καλή νύφη έχω σε τιμή ευκαιρίας, κελεπούρι σκέτο σου λέω. Να σου βάλω να δοκιμάσεις να ζητάς και αύριο από το ίδιο!</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Την έχω εδώ απέναντι μου στο γραφείο. Θηλυκό σου λέω κύριε με όλη τη σημασία της λέξης και μιλάω σοβαρά. Κορμί αράπικο, μάτια πλάνα, μαλλιά να ανεμίζουν στους ώμους ψηλή σαν τον ψηλορείτη και αστεφάνωτη.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Μη πάω ο νους σας στο πονηρό καλέ κύριε. Δεν είναι καμία συνταξιούχος του ΠΙΚΠΑ, μόλις είκοσι οκτώ ετών φρεσκαρούδι και αστεφάνωτο.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Να μη μιλήσω για τον εσωτερικό της κόσμο θα δακρύσεις! Αυτός ο εσωτερικός κόσμος κύριε μου περιέχει σπίτι στη Καλαμαριά, ολοκαίνουργια μεζονέτα στο Πλαγιάρι και εξοχικό στη Χαλκιδική. Εργασία σε πολυεθνική, αυτοκίνητο, σκύλο και αστεφάνωτη!</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Να μη σου μιλήσω για μόρφωση. Δύο μεταπτυχιακά, τρεις γλώσσες, μια εκ των οποίων τα Γαλλικά, πιάνο και αστεφάνωτη.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Να μη σου μιλήσω για κοινωνικότητα. Η χαρά της κάθε μέλλουσας πεθεράς και η ψυχή της παρέας. Βάζει κάτω ολόκληρη ομάδα ανώνυμων αλκοολικών πριν αρχίσουν την θεραπεία και παρόλα αυτά αστεφάνωτη.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Πρέπει να την αποκαταστήσω καλέ μου κύριε το συντομότερο σου λέω και ζητώ τη βοήθεια σου διότι δεν αντέχει άλλο το νευρικό μου σύστημα κλονίζετε και κλυδωνίζετε σου λέω.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Όλη τη μέρα η αστεφάνωτη πλέον έχει τις ακόλουθες ανησυχίες και μόνο αυτές:</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Εγώ γιατί δε μπορώ να βρω γκόμενο?</span></div><div align="justify"><span style="color:#993399;">Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Οι άλλες τι παραπάνω έχουν από εμένα?<br />Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Σίγουρα το σεξ είναι σαν το ποδήλατο?<br />Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Γιατί δεν χτυπάει το τηλέφωνο?<br />Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Τον μαλακ..μαγνήτη έχω εγώ?<br />Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">Εγώ πότε θα γίνω μάνα?<br />Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span></div><br /><div align="justify"><span style="color:#993399;">ως εκεί πλέον φτάνει η επικοινωνία μαζί της. Για αυτό καλέ μου κύριε σου λέω πάρε την αστεφάνωτη και εμείς όλοι οι συνάδελφοι και φίλοι σου υποσχόμαστε ότι θα σου τσοντάρουμε το κατιτίς σου μηνιαίως. </span></div><div align="justify"><span style="color:#993399;"><br />Αχ, ωχ, ουφ, βαχ.</span> </div><br /><div align="justify"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5045190728893628186?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-29494312009781665742008-11-18T22:58:00.006+02:002008-11-21T09:53:38.430+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSMuTt5jdUI/AAAAAAAAADQ/mi8PFgr4yV8/s1600-h/Astypalaia.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270106905226999106" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSMuTt5jdUI/AAAAAAAAADQ/mi8PFgr4yV8/s320/Astypalaia.jpg" border="0" /></a><br /><div><div align="justify"><span style="color:#000099;">Με το που θα πιάσουν τα πρώτα κρύα και σαν οργανική αντίδραση πιάνω τις φωτογραφίες και ότι υλικό έχω μαζέψει από το καλοκαίρι και αναπολώ.<br />Βρήκα λοιπόν ένα ερωτηματολόγιο το οποίο έγραψα επιστρέφοντας από το νησί της Αστυπάλαιας και σας παραθέτω μέρος αυτού.<br />Όσοι μαντέψετε δε τις απαντήσεις χωρίς να ανατρέξετε στο τέλος που τις αναγράφω θα πει ότι έχετε επισκεφτεί το νησί και ίσως να ήσασταν εκεί δίπλα μας.<br />Όλα τα γεγονότα είναι πραγματικά.<br /><br /><strong><em>1. Είσαι σε μπαρ και γουστάρεις την γκόμενα απέναντι. Τι κάνεις?</em></strong><br />Α) Της πετάς λουλούδια?<br />Β) Την κερνάς ποτό ?<br />Γ) Της πετάς φιστίκια?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>2.Μετά το πρωινό σεξ ο σωστός εραστής τι κάνει?</em></strong><br />Α) Φτιάχνει καφέ για 2?<br />Β) Αφήνει 100€ στο κομοδίνο και φεύγει?<br />Γ) Βάζει την πιπίλα του και πέφτει για ύπνο?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>3. Στο σκυλάδικο του νησιού τα ποτά σερβίρουν:</em></strong><br />Α) Ρωσίδες παράνομα εισαγμένες στη χώρα?<br />Β) Μολδαβές νόμιμα εισαγμένες στη χώρα?<br />Γ) Διευθύντριες πολυεθνικής?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>4. Κάνεις μια βουτιά στη θάλασσα και αφήνεις τη σεζ λονκ σου, υπάρχει κίνδυνος να: </em></strong>Α) Σου την πάρει ο αέρας?<br />Β) Να έρθει κάποιος και να σου την κλέψει?<br />Γ) Να έρθει κάποιος και να την πέσει για ύπνο?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>5. Το καλύτερο μεταφορικό του νησιού είναι:<br /></em></strong>Α) Λιμουζίνα με σωφέρ?<br />Β) Μετρό?<br />Γ) Καρότσα αγροτικού με μαρμαρόσκονη παρέα με τους φίλους σου?</span></div><div> </div><div><span style="color:#000099;"></span></div><div><span style="color:#000099;"><strong><em>6. Εκείνο που πρέπει να δοκιμάσεις στην Αστυπάλαια είναι:</em></strong><br />Α) Ομαδικό σεξ μετά από μεθύσι?<br />Β) Ατομικό σεξ με γκόμενα θεά ?<br />Γ) Μιλ Φέιγ με πικρή σοκολάτα?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>7. Η Αστυπάλαια έχει:</em></strong><br />Α) 28 παραλίες?<br />Β) 36 παραλίες?<br />Γ) Εξαιρετικά Mochitos ?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>8. Μια τυρόπιτα στην Αστυπάλαια έχει:</em></strong><br />Α) 468 θερμίδες?<br />Β) Αντιγηραντικές ιδιότητες?<br />Γ) 296 σκαλοπάτια +14 του studio ?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>9. Χτυπά στις 4 το πρωί η πόρτα του studio και είναι ένας άγνωστος:</em></strong><br />Α) Ανοίγεις και τον βάζεις μέσα ?<br />Β) Ανοίγεις και τον βρίζεις?<br />Γ)Ανοίγεις και τον βάζεις να σου μαγειρέψει?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>10. Άνθρωπος σε κώμα από μεθύσι στο δρόμο στις 6 το πρωί τι κάνεις?</em></strong><br />Α) Τον πας στο ιατρείο της χώρας?<br />Β) Του προσφέρεις τις πρώτες βοήθειες?<br />Γ) Τον πετάς μέσα στη πρώτη αυλή που θα βρεις?</span></div><br /><div><span style="color:#000099;"><strong><em>11. Ερωτοτροπείς τα χαράματα στο κρεβάτι. Τι κίνδυνος υπάρχει?</em></strong><br />Α) Σε εννέα μήνες να γίνεις πατέρας?<br />Β) Να σε πάρει ο ύπνος?<br />Γ) Να σου αρπάξει η σάλτσα?</span></div><br /><div><span style="color:#009900;"><span style="color:#000099;"><strong><em>12. Είσαι 17 χρονών στην Αστυπάλαια. Τι κάνεις?</em></strong><br />Α) Πας β λυκείου?<br />Β) Κατεβαίνεις στο διαγωνισμό Miss Dodekanisa?<br />Γ) Έχεις 2 παιδιά και δουλεύεις?<br /><br />Απαντήσεις: σε όλες είναι το Γ.<br /><br />Αφιερωμένο σε όλη τη παρέα μα πιό πολύ σε όσους αφήσαμε πίσω στο νησί.</span> </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-2949431200978166574?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-79444083029163513842008-11-17T08:35:00.000+02:002008-11-17T08:38:29.885+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSEQsD2jeRI/AAAAAAAAADA/wNEPaLSeWQI/s1600-h/Aston-Martin-DBRS9.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5269511388134603026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SSEQsD2jeRI/AAAAAAAAADA/wNEPaLSeWQI/s320/Aston-Martin-DBRS9.jpg" border="0" /></a><br /><div align="justify"><span style="color:#333300;">Σας παραθέτω συνοπτικά την κρυφή διακήρυξη των δικαιωμάτων που υπογράφουν οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων υψηλών κυβικών (Mercedes, BMW, Rover κλπ.) με την αγορά του αυτοκινήτου τους.<br /><br />* Έχεις το δικαίωμα να καταπατείς κάθε όριο ταχύτητας. Τα όρια ταχύτητας είναι για να τα καταπατούμε. Τι θα πει 130 χιλιόμετρα την ώρα? Για δες το κοντέρ σου έως πόσο μπορεί να πάει, 250 ? Τερμάτισε το λοιπόν.<br />* Έχεις το δικαίωμα να παρκάρεις όπου θέλεις. Διπλοπαρκάρισμα, σε διαβάσεις για ΑΜΕΑ, σε στάσεις λεωφορείων και όπου νομίζεις ότι χωράς να παρκάρεις.<br />* Έχεις το δικαίωμα να πέφτεις μέσα σε κάθε λακκούβα με λασπόνερα. Μη στεναχώριεσε, έχεις σούπερ αναρτήσεις. Και όσο για την ταλαίπωρη τη γιαγιά που λούζεις με λάσπη, καλό της κάνει. Αντί να τρέχει στην Αιδηψό και να πληρώνει εδώ της βγαίνει και τζάμπα.<br />* Έχεις το δικαίωμα να κινείσαι μόνο στην αριστερή λωρίδα. Η αριστερή λωρίδα είναι δική σου την έχεις πληρώσει εσύ.<br />* Έχεις το δικαίωμα όταν πέφτεις σε ουρά σε φανάρι να βγαίνεις αριστερά στο αντίθετο ρεύμα να τους προσπερνάς όλους και να πηγαίνεις μπροστά, πρώτος. Διότι ο δικός σου χρόνος είναι χρήμα. Των άλλων είναι λιγότερο χρήμα.<br />* Έχεις το δικαίωμα να ανοίγεις το παράθυρο και να πετάς έξω ότι σκουπίδια θέλεις. Εμείς είδες, τσίλικο στο δώσαμε να γυαλίζει, ποιος είσαι εσύ που θα λερώσεις το τασάκι?<br />* Έχεις το δικαίωμα να χρησιμοποιείς το στερεοφωνικό σου στη διαπασών και πάντα με ανοικτά παράθυρα. Γιατί να κοιμηθεί ο ταλαίπωρος ο υπάλληλος? Να βγει στο μπαλκόνι και να σε καμαρώσει που περνάς.<br />* Έχεις το δικαίωμα το βράδυ να χρησιμοποιείς μόνο τα μεγάλα φώτα. Αλλιώς δεν θα σου τα βάζαμε. Τύφλωσε τους όλους με την λάμψη τους δεν πειράζει.<br />* Έχεις το δικαίωμα να πλακώνεις στα μπινελίκια κάθε οκτάχρονο του οποίου το corner αστόχησε και η μπάλα άγγιξε τη ζάντα σου. Το γεγονός ότι παρκάρισες μέσα στη παιδική χαρά μη σε πτοεί είναι αναφαίρετο δικαίωμα σου.<br />* Και τέλος έχεις την υποχρέωση στο κάθισμα του συνοδηγού να τοποθετείς μόνο νεαρές και ξανθιές κατά προτίμηση. Το κάθισμα του συνοδηγού δεν είναι για την σύζυγο, για εκείνη έχουμε κάνει ωραιότατο ανετότατο και ευρύχωρο port baggage.<br /><br />Σε περίπτωση που έστω και ένας όρος καταπατηθεί τότε το όχημα θα σας αφαιρεθεί και θα γίνετε ένας απλός κοινός πολίτης με ίσα δικαιώματα με τους άλλους.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-7944408302916351384?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-88185943554554485022008-11-15T21:17:00.000+02:002008-11-16T07:47:38.390+02:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SR8ghQbrcuI/AAAAAAAAAC4/FN_KO6ITSw0/s1600-h/Rabbit.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268965844765602530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 250px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SR8ghQbrcuI/AAAAAAAAAC4/FN_KO6ITSw0/s320/Rabbit.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:#006600;">Καλησπέρα. </span></div><span style="color:#006600;"><div align="justify"><br />Ονομάζομαι Τάκης (από το Αυτάκης) Λαγουδάκης και είμαι ένας λαγός που κατοικεί στα ορεινά του νομού Θεσσαλονίκης αλλά μη με ρωτάτε ακριβώς που, δεν θα σας το πω, που να με κάνετε στιφάδο (γιατί αν σας to πω θα με κάνετε στα σίγουρα). </div><div align="justify"><br />Έρχομαι να σας δηλώσω λοιπόν ότι μισώ τα Σαββατοκύριακα. Δε τα γουστάρω καθόλου ρε φίλε. Έρχεται Παρασκευή απόγευμα και πέφτω σε κατάθλιψη. Κλείνω το λαγούμι ανάβω κεριά και δεν ξεμυτάω από μέσα. Έχω πήξη στα dvd. </div><div align="justify"><br />Ο λόγος προφανής, αυτοί οι «άνθρωποι» κυνηγοί. Το άνθρωποι μην το πάρετε σαν κολακεία για εμάς τους λαγούς είναι σαν να λέτε εσείς: αυτοί οι <span style="font-size:180%;">μα<strong>κ</strong>άκες</span>! </div><div align="justify"><br />Ξεχύνονται λοιπόν τα σαββατοκύριακα στη γειτονιά μου με τα λαγωνικά τους και τις καραμπίνες τους με ένα μόνο λόγο: να αφανίσουν το είδος μου.<br />Όπως έκανε εκείνος ο Χίτλερ στα παλιά τα χρόνια το ίδιο πράγμα ζω. </div><div align="justify"><br />Τι στο διάολο τους έχω φταίξει και τα έχουν βάλει μαζί μου? Δε λέω νόστιμος είμαι, και τις κατακτήσεις μου τις έχω, αλλά όχι για στιφάδο ρε φίλε, φάε μια πάστα με μανιτάρια πορτσίνι και παπαρουνόσπορο, εμένα σώνει και καλά πρέπει να δοκιμάσεις. Σε τελική αν θέλεις εμένα να δοκιμάσεις πάνε στο βασιλόπουλο αγόρασε ωραιότατο ξάδερφο μου εκτροφείου κατεψυγμένο και άσε εμένα να κάνω τις τσάρκες μου. </div><div align="justify"><br />Βγήκα το προηγούμενο Σάββατο να μαζέψω κανένα μεζέ να πιώ ένα τσιπουράκι και μιλάμε όχι μεζέ δε πρόλαβα να βρω, αλλά ούτε στην Εβγα της γειτονιάς δεν έφτασα. Ορδές περίμεναν καρτέρι από έξω, με κάτι καραμπίνες αντίστροφου μεγέθους του «μορίου» τους (έτσι δεν το λέτε επιστημονικά?). Τα κανόνια του Ναυαρίνου στην αυλή μου. </div><div align="justify"><br />Μη νομίζετε ότι μόνο με εμένα τα έχουν βάλει. Να: η κυρία Τσίου Τσίου Πουλάκη που μένει δύο κλαδιά πάνω από εμένα βγήκε μια μέρα να πάρει εμφιαλωμένα για τα παιδιά και… χθες της κάναμε τα τρίμηνα! Ότι κινείτε πρέπει να σκοτωθεί. </div><div align="justify"><br />Τέλος πάντων εγώ ξέρω ότι στον κόσμο σας η δολοφονία μεταξύ σας τιμωρείτε (με εξαίρεση αν έχεις connections) μια τέτοια δολοφονία γιατί δεν τιμωρείτε? Εγώ μάνα δεν έχω? Να μην αναφέρω τα πέντε (αναγνωρισμένα, γιατί είμαι και μπερμπάντης) παιδία μου που με περιμένουν στο λαγούμι. </div><div align="justify"><br />Θα φύγω φίλοι μου, θα φύγω και θα πάω στην Αυστραλία που έχω ένα ξάδελφο και μου είπε ότι εκεί κυκλοφορείς ότι ώρα και μέρα θες και δεν φοβάσαι τίποτα. Και αν ποτέ το παιδί σας, σας ρωτήσει μπαμπά πως είναι ο λαγός στείλτε μου ένα Mail να σας στείλω φωτογραφία μου!<br /></div><div align="justify">Σας φιλώ,<br />Τάκης Λαγουδάκης.</span><br /><br /><span style="color:#000099;">ΥΓ: Όχι του λαγού αλλά του γράφοντα. Σήμερα πέρασα την ημέρα μου στις εξοχές του νομού και οι πραγματικά χιλιάδες πυροβολισμοί των ανίκανων, σε όλους τους άλλους τομείς της ζωής τους, κυνηγών μου χάλασε κάθε διάθεση. Αλήθεια μπορεί να με βοηθήσει κάποιος και να μου πει αν μπορώ να βγάλω άδεια για κυνήγι κυνηγών?</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8818594355455448502?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-40405641782217370222008-11-13T21:08:00.001+02:002008-11-13T21:15:03.609+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRx791o8XVI/AAAAAAAAACw/ql_qwDpAqdg/s1600-h/Wine.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 170px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRx791o8XVI/AAAAAAAAACw/ql_qwDpAqdg/s320/Wine.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268221966417681746" /></a><br /><br />Από μικρός το είχα δει στην ΥΕΝΕΔ και με σημάδεψε, ένα ασπρόμαυρο κύριο να δοκιμάζει ένα ασπρόμαυρο κρασί, γυροφέρνοντας το ποτήρι, μυρίζοντας το και ελέγχοντας το ασπρόμαυρο χρώμα του σε ένα λευκό φόντο.<br />Κλονίστηκα σας λέω και υποσχέθηκα εκεί μπροστά στην τηλεόραση στο εαυτό μου ότι εντέλει δεν θα γίνω αστροναύτης αλλά μπεκρής … εννοώ sommelier ή οινοπαραγωγός. Και την κράτησα την υπόσχεση μου και εδώ και αρκετά χρόνια ασχολούμαι με το κρασί.<br />Και έρχομαι να μοιραστώ τη γνώση μαζί σας αγαπητοί μου φίλοι και να σας κάνω και εσάς, όχι ασπρόμαυρους, ούτε μπεκρήδες, αλλά γνώστες της δοκιμής ενός κρασιού.<br /><br />Παίρνετε λοιπόν το Λιτσάκι και το πάτε, όχι πάλι στο στέκι του Ανδρέα, αλλά σε εκείνο το εστιατόριο που σας είπε ο συνάδελφος σας ότι «αν δεν πέσει και εκεί η Λίτσα τότε πάνε για άλλη».<br />Κάθεστε λοιπόν και σας φέρνουν το κρασί. Αρχικά θα σας το δείξουν και αυτό το κάνουν για να δείτε ότι είναι αυτό που παραγγείλατε και της χρονιάς που παραγγείλατε. Στη συνέχεια σας σερβίρουν ένα δαχτυλάκι στο ποτήρι και κάθετε μπάστακας ο σερβιτόρος από πάνω.<br />Μη σκεφτείτε αμέσως καλά ο γύφτος χάθηκε να το γεμίσει? Ο σερβιτόρος το κάνει για να το δοκιμάσετε και μετά αφού το εγκρίνετε θα το γεμίσει, σας το υπόσχομαι.<br /><br />Πιάνεις λοιπόν το ποτήρι χαμηλά όχι από πάνω, και κοιτάς το περιεχόμενο αφού το πλαγιάσεις λίγο πάνω σε λευκό φόντο, στη συγκεκριμένη περίπτωση το τραπεζομάντιλο.<br />Τι ψάχνω θα μου πεις? Να δώ ένα Α να κάθετε πάνω σε μεγάλη πόρτα? Όχι, όχι, αρχικά να δείτε αν είναι καθαρό. Είναι διαυγές? Το χρώμα του είναι σωστό? Διότι αν παρήγγειλες λευκό και αυτό που βλέπεις ροζίζει τότε κάτι πάει λάθος. Αντίστοιχα αν παρήγγειλες ερυθρό και είναι καφεκίτρινοπρασινομπεζουλί (που θα έλεγε και η κυρία Μιραράκη) πάλι την πάτησες.<br />Οπότε αν όλα καλά με το χρώμα, οκ προβιβάζεσαι και προχωράς στον επόμενο έλεγχο. <br /><br />Γυρνάς απαλά γύρω, γύρω, το ποτήρι με το κρασί, απαλά λέω μην κάνουμε πουαν το Λιτσάκι, και φέρνετε στη μύτη σας το ποτήρι. Τι μυρίζει? Μη μου πείτε σαν κάτι ειδήμονες: μου μυρίζει βρεγμένη εφημερίδα με τόνους δέρματος ακατέργαστου και μια υποψία από Λιλάνκ Λιλάνκ, δεν θα σας πιστέψω!<br />Είναι απλό είναι ευχάριστο αυτό που μυρίζετε? Θυμίζει φρούτα? Θυμίζει λουλούδια? Αν σας θυμίζει τις κάλτσες σας μετά από δίωρο μπασκετάκι επιτόπου ζητήστε αλλαγή, όχι τις κάλτσες σας, αλλά στο κρασί.<br />Πάει και αυτό το κεφάλαιο μια τελευταία δοκιμασία έμεινε και το πήρατε το Lower. <br /><br />Βάζετε στη στοματική κοιλότητα μία μικρή ποσότητα κρασιού. Και λέω ξανά: στη στοματική κοιλότητα και όχι στο φάρυγγα και από εκεί βουρ για το στομάχι. Γυροφέρετε το λίγο με τη γλώσσα σας και τώρα σας δίνω την άδεια να το αφήσετε να κυλήσει προς το στομάχι. Πως σας φάνηκε? Τραχύ? Μαλακό? Αισθάνεστε τη γεύση του ακόμα? Είναι ευχάριστο? Αν ναι τότε φίλοι μου δώστε το οκ στον σερβιτόρο να σας σερβίρει και ετοιμαστείτε για ένα άψογο και ονειρεμένο βράδυ με το κρασί και το Λιτσάκι σας! <br />Είδατε πόσο απλό είναι? Και όσο για το Λιτσάκι δείτε το βλέμμα της και θα καταλάβετε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-4040564178221737022?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-85882159257665414072008-11-12T17:34:00.000+02:002008-11-13T07:42:22.730+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/fjvxwe4IRbY&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/fjvxwe4IRbY&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8588215925766541407?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-42201415460500054592008-11-12T06:27:00.000+02:002008-11-11T20:28:36.517+02:00<div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267466762396008050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 222px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRnNHLbKfnI/AAAAAAAAACg/crL646QiUyk/s320/Storm-Clouds.jpg" border="0" /></div><div align="justify"><span style="color:#000099;">Δεν θεωρώ ότι είναι από τα πιο εύπεπτα ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη. Είναι όμως τόσο αληθινό, τόσο πικρό και τόσο δυνατό. Είναι ο Έρωτας και όπως συνηθίζω να λέω: ο Έρωτας με κεφαλαίο Ε. Έτσι θα πρέπει να τον ζούμε, στο απόλυτο του.</span><br /><br /><span style="color:#000099;"><strong><em>ΕΡΩΤΑΣ</em></strong><br />'Oλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ' τον εαυτό τους, δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα,<br />γδαρθήκανε σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή,<br />αλλόφρονες, ματωμένοι, βγάλανε μια κραυγή σα ναυαγοί,<br />που, λίγο πριν ξεψυχήσουν,<br />θαρρούν πως βλέπουν φώτα, κάπου μακριά.<br />Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκκαλα ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.<br /><br /><em>Τ. Λειβαδίτης-Κιβωτός</em></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-4220141546050005459?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-51528917483111778682008-11-10T21:21:00.000+02:002008-11-11T19:56:03.804+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRiML6R7X3I/AAAAAAAAACY/Qr4KgnVMdsU/s1600-h/credit.jpg"></a><span style="color:#000066;">Ποιος είπε ότι η τηλεόραση δεν έχει προβληματισμούς? Ποιος είπε ότι δεν ακολουθεί και δεν πονά τον μέσο Έλληνα? Εγώ μια ματιά έριξα στο τηλεοπτικό πρόγραμμα της εβδομάδας και βρήκα ουκ ολίγες εκπομπές που ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα του Πολίτη και σας τις παρουσιάζω αμέσως.<br /><br />Η Ελλάδα παίζει (ALTER). Αν και το σωστό είναι η Ελλάδα ΤΟ παίζει.<br />Φωτόσφαιρα (ΕΤ1). Η εκπομπή για τη χώρα που ζει ο πρωθυπουργός.<br />Κοιτάω μπροστά (ALTER) – Δηλώσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή<br />Καλομελέτα και έρχεται. (STAR) – Δηλώσεις Αλογοσκούφη.<br />Νοικοκυρές σε απόγνωση (ΕΤ1) – Εσείς αγαπητές μου<br />Νηστικό Αρκούδι (ΝΕΤ) – Όλοι μας<br />Μια στιγμή δυό ζωές (MEGA) - Δυο ζωές μια πιστωτική (να ξεχρεώσω).<br />Επτά ζωές (ΑΝΤ1) - Επτά ζωές μια πιστωτική και ένα δάνειο να ξεχρεώσω.<br />Τηλεμάρκετινκ (ΑΝΤ1) - Eurobank πλειστηριασμοί ακινήτων.<br />Ατίθασα νιάτα (ΕΤ1) - Live από τη βουλή.<br />Πολύ μπλα μπλα (ALTER) – Βιογραφίες πολιτικών προσώπων<br />Οι μεγάλες παραστάσεις (ΕΤ1) Όλες οι προεκλογικές ομιλίες<br />Ανεξιχνίαστες υποθέσεις (STAR) - (Δες Vodafone, ομόλογα κλπ.)<br />Στα άκρα (ΝΕΤ) – μας έχουν φτάσει.<br />Η πολυκατοικία (MEGA) – ξέμεινε από πετρέλαιο<br />Έχει γούστο (ΝΕΤ) – να παραγγείλουν? (που θα τα βρώ?)<br />Μαρτυρίες (ΝΕΤ) – Για το Βατοπέδι<br />Εκτός ορίων (ΣΚΑΙ) - Τα οπωροκηπευτικά<br />Οξυγόνο(ΕΤ3) – Χρειάζομαι<br />6 με 10 μαζί (ΑΝΤ1) = 16 για επιτόκια μιλάει?<br />Κύλησε ο τέντζερης (STAR) – και βρήκε τον Εφραίμ του.<br />Σαν σήμερα τον 20 ο αιώνα (ΝΕΤ) – τότε που η δραχμή είχε αξία.<br />Η ζωή είναι αλλού (ΕΤ1) – Όχι εδώ όχι σε αυτή τη χώρα.</span><br /><div><br /><span style="color:#000066;">Και τέλος το πιο αντιπροσωπευτικό των Ελλήνων<br />Σιγά μη κάτσω να σκάσω (ALPHA).</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5152891748311177868?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-55301123385674292202008-11-09T19:00:00.000+02:002008-11-09T19:12:03.190+02:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRcY_zeKYiI/AAAAAAAAACQ/iwovpdoBBpg/s1600-h/wilde.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266705773660627490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 138px; CURSOR: hand; HEIGHT: 163px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRcY_zeKYiI/AAAAAAAAACQ/iwovpdoBBpg/s320/wilde.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="color:#663366;">And the wild regrets, and the bloody sweats, </span></div><br /><span style="color:#663366;">none knew so well as I: </span><br /><br /><span style="color:#663366;">for he who lives more lives than one </span><br /><br /><span style="color:#663366;">more deaths than one must die. </span><br /><br /><span style="color:#663366;"></span><br /><a href="http://quotationsbook.com/author/7717/"><span style="color:#663366;">Wilde, Oscar</span></a><br /><br /><span style="color:#663366;">Για σκέψου?</span><br /><br /><span style="color:#663366;">Εγώ το έχω βιώσει και συνεχίζω ο επτάψυχος</span>.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-5530112338567429220?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-36462422682919069602008-11-09T16:00:00.000+02:002008-11-09T16:17:47.615+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRbwp-_rsSI/AAAAAAAAACI/Q7bj6CSXT0g/s1600-h/Alanis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266661418331779362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRbwp-_rsSI/AAAAAAAAACI/Q7bj6CSXT0g/s320/Alanis.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#333333;">Με τραγούδι επανέρχομαι και σήμερα, τι να κάνω όμως που η άτιμη η Alanis Morissette μου βγήκε σε μία στροφή σήμερα και μου είναι αδύνατο να το αγνοήσω και να μην μοιραστώ μαζί σας το κομμάτι αυτό.</span></div><br /><div><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=FjTB6EG3xGo"><span style="color:#333333;">http://www.youtube.com/watch?v=FjTB6EG3xGo</span></a></div><br /><div><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">"Uninvited"</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">Like anyone would be </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong><em>I am flattered by your fascination with me</em></strong> </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">Like any hot-blooded woman </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">I have simply wanted an object to crave </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#333333;">But you, you're not allowed </span></em></strong></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#333333;">You're uninvited </span></em></strong></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong><em>An unfortunate slight</em></strong> </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">Must be strangely exciting </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">To watch the stoic squirm </span></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#333333;">Must be somewhat heartening </span></em></strong></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong><em>To watch shepherd need shepherd</em></strong> </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">But you you're not allowed </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">You're uninvited </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">An unfortunate slight </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">Like any uncharted territory </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">I must seem greatly intriguing </span></div><br /><div align="center"><strong><em><span style="color:#333333;">You speak of my love like </span></em></strong></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong><em>You have experienced love like mine before</em></strong> </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">But this is not allowed </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">You're uninvited </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">An unfortunate slight </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong><em>I don't think you unworthy</em></strong> </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"><strong><em>I need a moment to deliberate</em></strong> </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#333333;">Φανή, Φιλαρέτη, Κατερίνα, Χριστιάνα, Έλενα καλή ακρόαση.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3646242268291906960?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-33067649628187895522008-11-08T19:09:00.000+02:002008-11-08T19:29:20.770+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRXLeU1oxsI/AAAAAAAAACA/L1BK313Elw8/s1600-h/Callas.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5266339061129856706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 141px; CURSOR: hand; HEIGHT: 106px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRXLeU1oxsI/AAAAAAAAACA/L1BK313Elw8/s320/Callas.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Από το πρωί στριφογυρνά στο μυαλό μου αυτό το κομμάτι από την Κάρμεν. </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Το ψιλοτραγουδούσα με τα μέτρια Γαλλικά μου και ήταν το πρώτο που άκουσα μόλις μπήκα σπίτι.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Εκτυπώστε λοιπόν τα λόγια κάντε ένα κλικ στο:</span></div><br /><div align="center"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=lKnR9VIK3MA">http://www.youtube.com/watch?v=lKnR9VIK3MA</a> </div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">και απολάυστε την δική μας γυναίκα που έζησε και βίωσε τον έρωτα σαν την ηρωίδα του Bizet την μοναδική Μαρία Κάλλας. </span></div><br /><div><span style="color:#993399;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">"Habanera"</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">L’amour est un oiseau rebelle</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Que nul ne peut apprivoiser,</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Et c’est bien in vain qu’on l’appelle</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">S’il lui convient de refuser.<br />Rien n’y fait, menace ou prière.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">L’un parle bien, l’autre se tait.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Et c’est l’autre que je préfère.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Il n’a rien dit mais il me plait. </span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#993399;">L’amour! L’amour! L’amour! L’amour! </span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#993399;">L’amour est enfant de Bohême,</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Il n’a jamais jamais connu de loi.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Si tou ne m’aimes pas, je t’aime.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Si je t’aime, prends garde à toi!<br />Si tou ne m’aimes pas, </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">si tou ne m’aimes pas, je t’aime,</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Mais si je t’aime, si je t’aime, </span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">prends garde à toi! </span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#993399;">L’oiseau que tu croyais surprendere</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Battit d’aile et s’envola.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">L’amour est loin, tu peux l’attendre.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Tu ne l’attends pas, il est là.<br />Tout atour de toi, vite vite,</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Il vient, s’en va, puis il revient.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Tu crois le tenir, il t’evite.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Tu crois l’eviter, il te tient. </span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#993399;">L’amour! L’amour! L’amour! L’amour!</span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#993399;">L’amour est enfant de Bohême,</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Il n’a jamais jamais connu de loi.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Si tou ne m’aimes pas, je t’aime.</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Si je t’aime, prends garde à toi!<br />Si tou ne m’aimes pas, si tou ne m’aimes pas, je t’aime,</span></div><br /><div align="center"><span style="color:#993399;">Mais si je t’aime, si je t’aime, prends garde à toi! </span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#993399;">Α και δουλέψτε λίγο τον στοίχο στο μυαλό σας...!!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3306764962818789552?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-12086972231311990322008-11-06T22:48:00.000+02:002008-11-06T22:53:41.135+02:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRNYRs0r2DI/AAAAAAAAAB4/KkTd3zLxD1E/s1600-h/014846BL.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265649450439399474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 170px; CURSOR: hand; HEIGHT: 113px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRNYRs0r2DI/AAAAAAAAAB4/KkTd3zLxD1E/s320/014846BL.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#006600;">Ναι λοιπόν είμαι το πρότυπο του ιδανικού αρσενικού. Αλλάζω λάμπες, ξέρω από υδραυλικά, μπορώ να αλλάξω λάδια και λάστιχο στο αυτοκίνητο μου, φορτσάρω στη δουλειά μου, άμα τύχει και απεργεί το delivery της γειτονιάς μου ρίχνω δύο μπριζόλες στο φούρνο χωρίς να τις κάψω και τέλος όπως όλα τα αρσενικά της χώρας κάνω και καλό κρεβάτι (λένε οι φήμες βρε αδερφέ).<br />Ο ιδανικός γαμπρός σας λέω αλλά για ένα ανεξήγητο λόγο της φύσης εργένης!<br /><br />Κοίτα να δεις όμως πως τα φέρνει η ζωή και ενώ η κυρία που καθαρίζει το σπίτι μου είναι επίσκεψη στη κόρη της στο Κοτσικιά Ευβοίας και η μητέρα στο εξοχικό στο βουνό σκάει περίπτωση και αύριο θα περάσω την ημέρα μου στο σπίτι με παρέα ίσως το πιο ενδιαφέρον θηλυκό πλάσμα που κυκλοφορεί στην υφήλιο.<br />Μη βιαστείτε να με πείτε τυχερό διότι χάρη στον Κοτσικιά Ευβοίας το σπίτι μου μοιάζει με τη Βαγδάτη μετά την «απελευθέρωση» της από τις δυνάμεις αυτού του σωτήριου έθνους που λέγετε ΗΠΑ. Κόλαση σας λέω.<br /><br />Τα πιάτα και τα ποτήρια στοίβα στο νεροχύτη, τις τελευταίες 5 μέρες είχα αγοράσει πλαστικά μίας χρήσης, τα άλλα μου είχαν τελειώσει. Η σκόνη βουνό, να κάνεις σχεδιάκια πάνω στα τραπέζια και να παίζεις τρίλιζα στο πάτωμα. Καθρέπτες, τζάμια, και έπιπλα με διάφορα ακαθόριστα σχέδια επάνω τους και όχι από τον κατασκευαστή αλλά σαν αυτά που εμφάνιζε μαγικά η Αθανασία του Αιγάλεω, χθες δεν ήταν σήμερα είναι! Άσε δε που κάποια βράδια από το κρεβάτι μου είχα την εντύπωση ότι διάφορα ζωντανά πλάσματα κινούνταν στο σαλόνι μου.<br /><br />Και λέω ο άμοιρος: εδώ μπουζί αλλάζω θα δοκιμάσω να καθαρίσω και το σπίτι μόνος. Ο άμοιρος, ο άσχετος, ο βαθιά νυχτωμένος, ο ηλίθιος… ναι ναι ο ηλίθιος.<br />Διότι παρότι τις σπουδές, παρότι την εργασιακή προϋπηρεσία, παρότι την εφευρετικότητα μου είπα τον Εφραίμ… Παναγιώτη.<br />Τέξας σας λέω. Δεν θα σας περιγράψω τις σκηνές που έζησα αλλά κάποιες απορίες που αντιμετώπισα ο άσχετος.<br /><br />Πρώτα σφουγγαρίζω και μετά σκουπίζω?<br />Το dvd με την ζωή της Pamela Anderson τι δουλειά έχει κάτω από το κρεβάτι μου?<br />Πρώτα σκουπίζω και μετά ξεσκονίζω?<br />Η μπανιέρες βγαίνουν και σε λευκό?<br />Πρώτα τινάζω και μετά ξεσκονίζω?<br />Το χαλί το σφουγγαρίζεις, το τινάζεις ή το βάζεις στο πλυντήριο?<br />Τα μαξιλάρια πλένονται μαζί με την μαξιλαροθήκη ή χώρια να μην βάψουν?<br />Υπάρχει περίπτωση η πρωινή θολούρα στην όραση μου να οφειλόταν στα άλατα που είχε μαζέψει ο καθρέπτης μου?<br />Τι δουλειά έχει το διαβατήριο μου πίσω από το ψυγείο?<br />Πόση ώρα πρέπει να μείνω στο μπαλκόνι με 4 βαθμούς κελσίου ώσπου να στεγνώσει το πάτωμα και να μπορέσω να μπω μέσα?<br />Τζάμπα άλλαξα κεραία στη τηλεόραση? Αφού τα χιόνια έφυγαν με το ξεσκόνισμα!<br /><br />Πάντως γενικά νομίζω ότι τα πήγα καλά. Αν εξαιρέσω τα πιάτα που έσπασα πλένοντας τα, το χαλί της κρεβατοκάμαρας που κείτεται στα άδυτα του φωταγωγού, και την απίστευτη κούραση που νιώθω νομίζω ότι είμαι έτοιμος να φιλοξενήσω την πεντάχρονη ανιψιά μου και να περάσουμε μία super drouper ημέρα με παιχνίδι πίτσες και dvd όχι της Pamela φυσικά! </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1208697223131199032?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-63240600132702492692008-11-05T18:45:00.000+02:002008-11-06T02:46:27.893+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRHPGZ3MNYI/AAAAAAAAABw/FzviYdGZtgQ/s1600-h/AlfredoThumb%5B1%5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265217148301358466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 126px; CURSOR: hand; HEIGHT: 83px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRHPGZ3MNYI/AAAAAAAAABw/FzviYdGZtgQ/s320/AlfredoThumb%5B1%5D.jpg" border="0" /></a><br /><p align="justify"><span style="color:#990000;">Το έζησα χθες βράδυ και πρέπει να το μοιραστώ. Δείπνο σε Grand Dinning Restaurant.</span><br /><br /><span style="color:#990000;">Κάτι λοιπόν μια λιμνοθάλασσα που μεταβίβασα πρόσφατα και μου έμειναν μερικά λεφτουδάκια στη άκρη κάτι οι 3 αιθέριες υπάρξεις που μου ζήτησαν να τις συνοδέψω και βρέθηκα σε ένα άκρως αριστοκρατικό χώρο να δειπνίσω.<br />Τώρα μη φανταστείτε ότι είμαι κανένα ψώνιο που κυνηγάω τέτοια, το αντίθετο, γνωρίζω κάθε κουτούκι, ταβερνείο, τσιπουράδικο και λαδόκολλα που υπάρχει στο νομό και τα τιμώ, αλλά ήταν αδύνατο να μην ακολουθήσω.</span></p><div align="justify"><span style="color:#990000;">Και έρχομαι τώρα να σας αναλύσω τις διαφορές ανάμεσα σε ένα κουτούκι και σε ένα εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας γιατί το ξέρω ότι την έχετε την απορία ζωγραφισμένη στο μάτι και ξενυχτούσατε περιμένοντας να λυθεί ο γρίφος αυτός.<br /><br />Αρχικά με το που θα μπεις και πεις το όνομα σου σε βλέπουν σαν να είσαι τουλάχιστον γαλαζοαίματος. Θα σε πάρουν συνοδεία, θα σε πάνε στο τραπέζι σου θα σου τραβήξουν την καρέκλα, θα σε βάλουν να κάτσεις και θα σου απλώσουν ολόλευκη πετσέτα στα πόδια σου. Άκουσα δε ότι σε ένα πολύ επώνυμο εστιατόριο μπορεί να σου ρίξουν και ένα γρήγορο λούσιμο χτένισμα ώσπου να έρθει το κυρίως πιάτο.<br /><br />Στη συνέχεια λες και έχουν διαβάσει το βιογραφικό σου και σε ξέρουν καλά τι κουμάσι είσαι και τα πόσα χρόνια αποτοξίνωσης έκανες θα σου προσφέρουν σαμπάνια για να σε καλωσορίσουν και να σε κάνουν να χαλαρώσεις. Και όταν λέω σαμπάνια εννοώ αυτή από την καμπανία, την καμπανία της Γαλλίας, και όχι εκείνη που ανοίγουμε στα μπουζουκομάγαζα.<br /><br />Μια ματιά στο τραπέζι και ανακαλύπτεις ότι σε κάθε παραβρισκόμενο αναλογούν περίπου τεσσεράμισι κιλά καθαρό ασήμι σε μαχαιροπήρουνα και τα διπλάσια κιλά σε κρύσταλλο και εσύ δεν έχεις πάρει τη βαλίτσα σου μαζί να πάρεις ένα σουβενίρ να το πουλήσεις και να αγοράσεις το τριαράκι που ζαχαρώνει το μωρό σου.<br /><br />Και κάθεσαι τώρα και πας να βγάλεις το πακέτο των τσιγάρων σου, μόλις που σηκώνεις το δεξί σου χέρι και πριν μπει στη τσέπη ανάσταση κυρίου… 4 αναπτήρες έχουν λαμπαδιάσει και σε περιμένουν να βγάλεις τα τσιγάρα σου και να ανάψεις. Να μη σου πω για τη συχνότητα που αλλάζουν τα τασάκια, τζούρα και τασάκι, αλλοίμονο στη πλύστρα τους.<br /><br />Δεν θα μιλήσω για το μενού εκεί ο σεφ δίνει ρεσιτάλ φαντασίας π.χ. Vinaigrette (ξέρετε το γνωστό λαδόξυδο) σοκολάτας. Εγώ ξέρω ότι το λαδόξυδο είναι για τη σαλάτα και η σοκολάτα ότι είναι για τις περιόδους που δεν κάνω σεξ (και πήρα κιλά τώρα τελευταία). Όχι εκεί όμως, εκεί θα συνοδέψει τον αστακό που συνοδεύετε από κοτόπουλο που συνοδεύετε από πουρέ αρακά που συνοδεύει το amuse bouche από παναρισμένο μπρόκολο που συνοδεύει τον σολομό και δεν εννοώ τον Διονύσιο.<br /><br />Και πάνω που πας να βάλεις τη πρώτη μπουκιά στο στόμα σου σκάει μύτη μια αιθέρια ύπαρξη και σε ρωτά: αλάτι θέλετε? Και λες από μέσα σου είναι δυνατό να το ξέχασε ο σεφ? Και απαντάς ο άμοιρος: ναι θα ήθελα λίγο, και αυτή είναι η λάθος απάντηση!!! Διότι σε χρόνο μηδέν σκάει μύτη καρότσι με 48 διαφορετικά αλάτια, Ιμαλάϊων, με εσάνς από λευκό τσάι, από πιπέρια, από λαχανικά, από βανίλιες, από φρούτα του δάσους από φρούτα που δεν έχεις ματαξανακούσει, σε όλα τα χρώματα και εσύ πρέπει λες και δίνεις για το Lower ξανά να βρεις το σωστό και να πάρεις Α.<br /><br />Τα ποτήρια δε… πάντα γεμάτα. Πίνεις πίνεις πίνεις και αυτά εκεί full. Λες και αν αδειάσουν για λίγο θα αφυδατωθούν, τόσο πολύ τα προσέχουν. Τρεις νέες κουβαλούσαν συνέχεια νερό από τη πηγή και τα γέμιζαν και ο Τάσος το κρασί. Αν δεν ήταν αντιαισθητικοί 4 οροί να κρέμονται γύρω από το τραπέζι να είστε σίγουροι ότι όλο και κάποιος σεφ θα το πρότεινε για να κάνει περικοπή προσωπικού.<br /><br />Τη συνέχεια να σας πω δεν τη καλοθυμάμαι καθότι ο Τάσος έκανε εξαιρετικά τη δουλειά του και πέραν της σαμπάνιας, πέραν των merlot συγκεκριμένου κτήματος που πίναμε και πέραν των Tokay που συνόδεψαν τα γλυκά έχω ένα κενό μνήμης!<br /><br />Πέραν όλων όμως εχθές το βράδυ έζησα μία αξέχαστη εμπειρία που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να ζήσετε και εσείς παρέα με τα πιο πολύτιμα και αγαπητά σας άτομα. Το αξίζετε και σίγουρα το αξίζουν για να ένα βράδυ να σας κακομάθουν και να σας περιποιηθούν άνθρωποι που αγαπούν την δουλειά τους και έχουν ανάγει σε τέχνη την γαστρονομία την εξυπηρέτηση και τη φιλοξενία.<br />Για τέλος θα ήθελα να αναφέρω ότι η σύγκριση τιμής - προϊόντος θα σας εκπλήξει ευχάριστα.<br />ΥΓ: Και μην ξεχάσετε το αλάτι!!<br /><br />Alfredo's Grand Dinning Restaurant<br />VIP area<br />Regency Casino Thessaloniki.<br />1ο βραβείο «Δημιουργικής Κουζίνας» στα «Βραβεία Gourmet 2007-2008» διάκριση «Καλύτερης λίστας κρασιών στην Βόρεια Ελλάδα»,<br />Για έκτη συνεχόμενη χρονιά βραβευμένο με χρυσό σκούφο.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-6324060013270249269?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-33567816864287283942008-11-04T19:26:00.001+02:002008-11-04T19:33:39.128+02:00<span style="color:#000099;"></span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRCHJUOnfDI/AAAAAAAAABg/b4oWNY8Kuak/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1023.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264856558514699314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SRCHJUOnfDI/AAAAAAAAABg/b4oWNY8Kuak/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1023.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="color:#000066;">Την λέω την αμαρτία μου… τον δήμαρχο μας ποτέ δεν τον συμπάθησα και δεν θα το αναλύσω τώρα διότι δεν υπάρχει και κανένα έργο του να αναλύσω.<br />Την νέα μορφή της παραλίας όμως την συμπάθησα.<br />Εντυπωσιάστηκα ο άνθρωπος, αισθάνθηκα Ευρωπαίος.<br />Για το λόγο αυτό θα σας κάνω μία σύντομη περιγραφή αυτών που με συγκλόνισαν να πάθετε και εσείς το ίδιο:<br /><br />Οι ποντικοπαγίδες κάτω από κάθε δέντρο, διότι ευρωπαϊκή χώρα σου λέει και ποντίκι δεν κολλάει. Είδες εσύ ποντίκι στο Μονακό? Ούτε εγώ είδα, ούτε ποντίκι ούτε… το Μονακό.<br /><br />Οι καθαριστές που τακτοποιούσαν τα χαλικάκια κάτω από τα δέντρα, εξαιρετική εργασία (πτυχιούχοι αρχιτεκτονικής όλοι με τετράμηνη σύμβαση, κόβω το κεφάλι μου).<br /><br />Η ζεν αισθητική σε κάποια σημεία που σίγουρα η θεία μου η Ευτέρπη γεννημένη και μεγαλωμένη με αρχές γίν &amp; γιαν στη Συμβολή Δράμας θα την εκτιμήσει πολύ στην επόμενη επίσκεψη της η οποία ελπίζω να αργήσει.<br /><br />Τα τρομερά σιντριβάνια που διακόπτουν το ξύλινο ντεκ, και που ήδη οι Θεσσαλονικείς άρχισαν να πετούν κέρματα μέσα, και μετά σου λένε ότι δεν τους φτάνουν και γκρινιάζουν.<br /><br />Η απουσία φύλαξης και η εμφάνιση των πρώτων γκράφιτι. Που να πω την αμαρτία μου ένα αυτοκίνητο της δημοτικής αστυνομίας το είδα, απέναντι από το μέγαρο, ξέρετε εκεί στις καφετερίες!<br /><br />Τα σημεία με την άμμο. Ταμάμ για τους υπερήλικες που δεν έχουν χρήματα να παν στην Αιδηψό για αμμοθεραπεία. Παίρνεις τα κουβαδάκια σου και την κυρία Τασία πας την παραθάβεις τον Δεκαπενταύγουστο και την βγάζεις ανήμερα του Αι Νικόλα Naomi Cambel.<br /><br />Σε γενικές γραμμές όμως για να είμαι τίμιος η παραλία μου άρεσε αλλά ωσάν Έλληνας πρέπει να την κάνω τη κριτική μου, να βγάλω την πίκρα μου και να τη ρίξω τη χολή μου, αλλιώς θα ζούσα στο Μονακό και όχι εδώ!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3356781686428728394?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-89691455672606601722008-11-02T20:43:00.000+02:002008-11-02T21:17:04.083+02:002 Νοεμβρίου 2008<br /><br />Δύσκολο αλλά θα το ζήσετε. Το πρώην αίσθημα, το κατάλοιπο σας, το… αυτό που έχασα αλλά είναι κολλημένο στο μυαλό μου και ας έχω ήδη 3 παιδιά, παίρνω και το επίδομα των πολυτέκνων και το στεφάνι μου η κυρία Τασία είναι στη μαμά της στον Ορχομενό και ανοίγουν τραχανά, σας στέλνει μήνυμα να βρεθείτε !<br /><br />Γράφει «να περάσω για ένα καφέ?». Εσύ θέλεις να ουρλιάξεις ΝΑΙ αλλά απαντάς: «φυσικά σε μισή ώρα θα είμαι σπίτι», και το σπίτι είναι στην Αλεξανδρούπολη και εσύ είσαι έξω από την Λαμία. Και όντως με όλες τις δυνάμεις του σύμπαντος να σου πηγαίνουν κόντρα εσύ σε μισή ώρα είσαι στο σπίτι και μαζεύεις τα άπλυτα και πλένεις την στοίβα από τα πιάτα της εβδομάδος που πέρασε.<br /><br />Και έρχεται – ταραμ ταραμ και κάθεται! Και εσύ ετοιμάζεις καφέ, ρίχνεις ένα χοιρινό με πατάτες στο φούρνο, ανάβεις κρυφά τον θερμοσίφωνα (γιατί ένα μπάνιο μετά το ….. επιβάλλεται) και γενικά παίζεις τον άνετο!<br /><br />Θα κερδίσει ο Ομπάμα στις εκλογές? Θα ανέβουν τα επιτόκια? Αληθεύει ότι η Μιμή θα ανεβάσει την ζωή της Ζωζώς στο θέατρο? ότι παπαριά περνά από το μυαλό σου το συζητάς το αναλύεις και κάνεις ότι το ευχαριστιέσαι κιόλας ο ηλίθιος.<br /><br />Και πας πάνω κάτω στο σαλόνι και το παίζεις cool, και ανάβεις κεριά γιατί δήθεν πολύς καπνός εδώ μέσα (που όντως υπάρχει καπνός βρε ηλίθιε αφού το χοιρινό σου άρπαξε) και όλο τεντώνεσαι και πλησιάζεις σιγά σιγά το αντίπαλο στρατόπεδο μπας και καταφέρεις και κατά τύχη το αγγίξεις.<br /><br />Και ενώ έχετε εξαντλήσει το θέμα η σεξουαλική συμπεριφορά των κολεόπτερων σου λέει το τρομερό «πρέπει να πηγαίνω σιγά σιγά».<br /><br />Ούπς !!!<br />Και φεύγει και εσύ την πέφτεις στον καναπέ και αναρωτιέσαι το ένα και μοναδικό που σου έμεινε από την όλη βραδιά:<br />ΤΟΝ ΘΕΡΜΟΣΙΦΩΝΑ ΤΟΝ ΕΚΛΕΙΣΑ? <br /><br />Το έζησα σήμερα και σας την λέω την αμαρτία μου δεν γ… ο θερμοσίφωνας εγώ από την μία θα περιμένω να συνεχίσω την συζήτηση και να λύσω την απορία μου για την Μιμή και την Ζωζώ και από την άλλη χάρηκα που ήρθε και που ένας άνθρωπος τόσο σημαντικός για τη ζωή μου ήταν πριν από λίγο εδώ απέναντι μου στον καναπέ μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-8969145567260660172?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-30391792972053356142008-11-01T09:01:00.000+02:002008-11-01T09:10:30.178+02:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SQv_QJzm4gI/AAAAAAAAABE/ObcjwLD6Cdg/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1077.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263581242487923202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SQv_QJzm4gI/AAAAAAAAABE/ObcjwLD6Cdg/s320/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1077.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ff6600;"><span style="color:#cc6600;">Δεν ξέρω για εσάς εμένα ο Οκτώβριος με ζόρισε. Όχι.. όχι, δεν με ζόρισε απλά, με πάτησε και με έλιωσε. Βέβαια καθότι θετικός άνθρωπος το πάλεψα όσο μπορούσα, αλλά με κούρασε.</span><br /></div></span><div align="justify"><br /><span style="color:#cc6600;">Νοέμβριος λοιπόν και το ηθικό αναπτερώνετε. Αν εξαιρέσουμε τον σκόπελο πετρέλαιο, να ζεσταθεί το κοκαλάκι μας, είμαι σίγουρος ότι θα είναι όμορφος. </span></div><br /><br /><div align="justify"><span style="color:#cc6600;">Θέλω να προλάβω να δω τις ώχρες στα δάση μας μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του και να παρακολουθήσω μερικές προσημειωμένες εκδηλώσεις των Δημητρίων. </span></div><br /><br /><div align="justify"><span style="color:#cc6600;">Θέλω να προετοιμαστώ για τον χειμώνα αφιερώνοντας απογεύματα με βόλτες στα βιβλιοπωλεία της πόλης και να αγοράσω εκείνο το μεγάλο καναπέ που από καιρό φλερτάρω.</span></div><div align="justify"><br /><span style="color:#cc6600;"></span> </div><div align="justify"><span style="color:#cc6600;">Θέλω να γεμίσω τα ράφια της κουζίνας μου με καλά κρασιά, τα οποία εννοείτε ότι δε θα βγάλουν τον χειμώνα, να αρχίσω πάλι να μαγειρεύω για τους φίλους μου, α ναι να παίξω και εκείνη την ολοήμερη μπιρίμπα που όλο αναβάλω.</span></div><br /><br /><span style="color:#cc6600;">Θέλω να είναι ένας γλυκός Νοέμβρης, σαν όλους όσους πέρασαν.<br />Καλό φθινόπωρο. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-3039179297205335614?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1169078156155794906.post-19850249293657025642008-11-01T00:03:00.000+02:002008-11-01T00:24:50.610+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SQuFL1-j3sI/AAAAAAAAAA8/f8u_f5tGbok/s1600-h/DSC01169.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5263447028027088578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_55NAGSpoNZk/SQuFL1-j3sI/AAAAAAAAAA8/f8u_f5tGbok/s320/DSC01169.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div><span style="color:#3366ff;">Μόλις 28 έτη έζησε η Μαρία Πολυδούρη.</span></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#000099;">Ακούω τη γλώσσα που λαλούν τα δυό σου χέρια - ω χέρια!</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">καθώς σιγοσαλεύουνε λευκά</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">στον πύργο της απελπισίας κρυμμένα περιστέρια,</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">από μακρυά τα ξαγναντώ, σύμβολα ειρηνικά.</span></div><div><span style="color:#000099;"></span> </div><br /><div><span style="color:#000099;">Μιλούνε, δε μιλούν? Αχεί βαθιά μες στην καρδιά μου</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">χαιρέτισμα ενός ρόδου στους γκρεμούς.</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">Λάμπουν, δε λάμπουνε? Τραβάει μαγνήτης τη ματιά μου,</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">ανατολή του αυγερινού στους σκοτεινούς χαμούς.</span></div><div><span style="color:#000099;"></span> </div><br /><div><span style="color:#000099;">Ξανοίγω την αγνώριστην αγάπη μου κλεισμένη</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">στο κρίνο των μπλεγμένων σου χεριών</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">και πλέκω τ'όνειρο γλυκό. Μη με κοιτάς, πληθαίνει</span></div><br /><div><span style="color:#000099;">στη σκοτεινιά το χρυσοφώς των πλάνων αστεριών.</span></div><br /><div></div><br /><div><strong><em><span style="color:#00cccc;">Τα χέρια σου - Μαρία Πολυδούρη - 1923</span></em></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1169078156155794906-1985024929365702564?l=ab-see.blogspot.com' alt='' /></div>Georgehttp://www.blogger.com/profile/06538655688058474514noreply@blogger.com0